Ad Valvas 2009-2010 - pagina 60

12 ad rem

ad valvas i oktober 2009

>Koning

>Gnff Het 6MW

>Het tegeltje van Vladimir 's Nachts

'Be organised hut creative'

Vladimir Sterngoid 33, master Business Administration "Met georganiseerd zijn bedoel ik datje moet uitgaan van een bepaalde structuur. Ofje nu begint aan werk of relaties, je moet van tevoren vaststellen wat je eigen verwachtingen zijn en welke verwachtingen de ander heeft. En of ze met elkaar te verenigen zijn. Want in het begin ben je wel bereid altijd toegeeflijk te zijn en water bij de wijn te doen, maar later kunnen karakterverschillen vervelend worden. Niet datje koste wat kost teleurstellingen en mislukkingen moet vermijden. Die horen erbij en zorgen datje scherp blijft. Je moet niet bang zijn, niet té bang in elk geval.

>Tamara ^ROMIINSEN

want dan raak je geblokkeerd. Maar je moet er ten minste op voorbereid zijn dat dingen anders kunnen lopen dan je verwachtte. Je moet van tevoren proberen in te schatten wat de verschillende mogelijkheden zijn. Tevens moetje kunnen inspelen op veranderingen, creatief zijn." "Georganiseerd en creatief zijn betekent ook datje snel dwarsverbanden legt. Dat je bijvoorbeeld als marketingmanager een probleembenadert vanuit je ervaring als werkstudent in een restaurantkeuken, en däär je oplossing op baseert. "Toen ik vijfjaar geleden net in Nederland was, wilde ik een bankrekening openen. In mijn thuisland Israel gaat zoiets tsjak-tsjaktsjak, op de Amerikaanse manier, zeg maar.

Maar in Nederland is er eerst een gesprek, willen ze weten wie je bent voordat ze zaken met je doen. Alles gaat volgens vaste patronen, volgens een strakke organisatie. Ik zou zeggen dat Israeliers creatiever zijn. Dat moet ook wel, want Israel is een samenleving met veel verschillende culturen, die elk een eigen benadering behoeven. Om te overleven, moet je constant op scherp staan. Nederlanders zijn introspectiever. Ze bepalen op hun gemak wat de beste insteek is, hebben goede ideeën en weten precies wie ze moeten hebben voor de uitvoering daarvan. Nederlanders zijn slimme tussenpersonen. Dat levert goede resultaten op. Ik bedoel het niet als een waardeoordeel, zo steekt dit land gewoon in elkaar." TEKST EN FOTO: PETER BREEDVELD

Het is tien uur 's avonds als ik de oversteek maak van de staff residences naar het hoofdgebouw. Ik heb net een sms gekregen van de dienstdoende chirurg. 'High there ' Geen native speaker dus... Ik lees er in eerste instantie overheen, want eindelijk is het zover: ik mag een levertransplantatie meemaken' En hij heeft wel een punt: ik ben in de wolken. Als ik op de operatiekamer arriveer, moet eerst de donorlever nog voorbereid worden. Dat houdt in dat aUe vaten en verbindingen opgezocht, vrijgelegd en eventueel gehecht worden. De blauwe koelbox wordt geopend en mijn hart maakt een sprongetje daar is de lever! Bezorgd kijken de artsen naar de vaten. Er zitten hier en daar minuscule perforaties, dat wordt een hoop hechtwerk. De deur zwaait open en in een paar stappen staat de opperchirurg naast de prepareertafel. "This better be a good liver!" Het blijft doodstu. De patient is erg ziek, dus mogen er niet al te veel problemen optreden tijdens de operatie. Een van de artsen kijkt beteuterd naai een gek flapje dat aan het hoofdvat bungelt. Na een uitgebreide leverinspectie haast de opperchirurg zich naar de naastgelegen zaal om de patient voor te bereiden. Driftig snijdt hij met de coagulator (elektrisch mes) de compleet verschrompelde, oude lever uit de buik van de patient. Het is me nu wel duidelijk- alcohol is ongezond. Inmiddels is het twee uur 's nachts en er is iets geks gebeurd- de niet-opererende medewerkers (omloop) staan aUemaal te dansen op It's raining men. De artsen zijn in opperste concentratie en lijken het niet eens te merken. "Don't!" schreeuwt de opperchirurg naar de chirurg-in-opleiding naast hem. Hij grijpt de hand van zijn collega en duwt hem in de goede houding. De omloop verdrijft de vermoeidheid ondertussen verder op YMCA. "RAAAH", gilt de opperchirurg. Zijn collega heeft hem per ongeluk geelektrocuteerd met de coagulator. Als een kikker springt hij op en neer "You make my h/e sóóóó difficult", piept hij uit. Ik doe mijn uiterste best niet hardop te lachen. Na zes uur wordt de bloedsomloop naar de nieuwe lever aangesloten en kleurt de lever weer paars. Met een nietapparaat hechten de artsen de buikhuid dicht en dweilt de omloop ondertussen al het bloed van de vloer. In de vroege ochtend huppel ik terug naar mijn ziekenhuisverblijf En de patient? Die mocht een week later alweer naar huis. Dank u wel, meneer de donor!

Ludi Koning is zevendejaars geneeskunde. Tweewekelijks schnjft zij een column over haar coschappen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen