Ad Valvas 2009-2010 - pagina 102

12 ad rem

ad valvas 29 oktober 2009

'M

>Lentjes

>Griff

:­*« ^^?

>Het tegeltje van Charlotte

Centraal

'Kies/'

Charlotte van Tongeren 2 2 , bachelor taalwetenschap en Nederlandse taal en cultuur "Over het algemeen twijfel ik heel lang voor­ dat ik de knoop doorhak. Daarom vind ik hes een goed levensmotto voor mezelf. Als ik een­ maal een belangrijke beslissing genomen heb, vaUen alle twijfels van mij af. Ik twijfel over bijna alles: mijn studie, wat ik aan moet trek­ ken, wat ik moet koken als ik visite krijg. Zo ­ heb ik ook erg­lang gedaan ov«r de beslissing om te stoppen met mijn vorige studie, viool. Het voelde alsof ik wat opgaf, maar tegelijker­

tijd maakte ik een nieuw begin omdat ik aan de universiteit begon. Soms komt het voor dat ik iets wil en het toevallig ook mijn pad kruist. Dat gebeurde toen ik naast Nederlands ook taalwetenschap ging studeren. Al wist ik dat het veel werk met zich mee zou brengen, ik heb het toch gedaan omdat het mij gewoon zo leuk leek." "Ik zit er niet meer zo erg mee dat ik veel twijfel Ik weet dat ik op het moment dat ik een keuze maak, wel tevreden zal zijn. Juist omdat ik er zo ïang over nagedacht heb. Het * leven zou ondraaglijk zijn als je niet zou kun­ nen kiezen. Ik heb mezelf aangeleerd om niet

meteen ja te zeggen op een vraag. Iemand van mijn orkest vroeg me om tijdens een evene­ ment te spelen. Toen zei ik dat ik er even over wilde nadenken. Als ik direct ja zeg, krijg ik er later misschien spijt van." "Afgelopen zomer stelde mijn vriend voor om op vakantie naar Schotland te gaan. Ik vond het prima, dan ben ik niet meer verantwoor­ delijk voor de keuze. Ik merk dat ik het wel prettig vind om de keuze aan een ander over te laten. Dan heb ik er in ieder geval geen schuld aan als het achteraf tegenvalt."

TEKST EN FOTO: ZAHRA ASTITOU

>Tamara jüJHAv«m

ZÊGt, ZlM­UN Wli DAN MMR óevjOCM GEZemCr óA A N SMAtHWONPN...

stel u wilt vanaf uw werkkamer op de VU de hele dag bellen met uw tante in Timboektoe. Mag dat? Ja, dat njag. Maar er is één voorwaar­ de: je moet eerst de centrale bellen. Dat is het cijfer 9 op je telefoon. "Centrale, goedemiddag." "Hoi. Ik wil graag een nummer in Centraal­ Afrika bellen." "Zegt u het maar." Je kunt van de telefooncentrale veel zeggen (zoals, er neemt soms de hele dag niemand op), maar als je ze eenmaal aan de lijn hebt, zijn ze enorm snel en efficient. De mevrouw die mijn telefoontjes meestal beantwoordt, weet zelfs een heleboel kengetallen uit haar hoofd. Handig. Onwillekeurig gajejetoch voorstellen hoe die centrale eruitziet, en vwe je eigenlijk aan de telefoon hebt. Dat heb ik ook altijd met de klantenservice van UPC (lo cent per minuut), die ik om de een of andere reden ook opvallend vaak aan de lijn heb. Nu heb ik zelf ook wel eens bij een telefooncentrale gewerkt, dus ik weet hoe die er meestal uitzien, ronde tafels, platte beeldschermen, headsets. Maar bij dezentrale van de VU moet het er heel anders äan toegaan om te beginnen zit daar maar één mevrouw, zonder headset. Dat weet ik, want a) als zij weg is, neemt niemand de telefoon op en b) je hoort altijd heel veel lawaai op de achtergrond. Waar zit die zogenaamde centrale eigenlijk? In de hal beneden? Wier hoofd hoort er dan bij de stem aan de lijn? De centrale is schijnbaar het enige wapen dat de VU heeft om te voorkomen dat mede­ werkers de hele dag sekslijnen en/of obscure buitenlandse nummers bellen, hoewel ik dat ' eerste nooit geprobeerd heb. Misschien dat de medewerksters een soort zwarte lijst hebben van nummers waarmee ze je nooit doorverbin­ den. Hoewel dat met ogoo­infolijnen nooit een probleem is, die heb ik wél geprobeerd. Of mis­ schien is het wapen een combinatie van de cen­ trale en sociale controle. Die werkt steeds beter naarmate je met meer mensen op één kamer zit, kan ik melden. Hardop lachen om itempjes op Geenstijl, luisteren naar Het Foute Uur op Q.Music en ja, naar Afrika bellen' dat laatje allemaal wel uitje hoofd te midden van je vijf kamergenoten. Hoewel, kwestie van werktijden aanpassen, misschien. Mijn voormalige kamer­ genoot kwam nooit voor twaalven binnen en moe jt er 's avonds door de nachtportiers de VU uitgejaagd worden, bijvoorbeeld. Waarmee ik hem nergens van wil beschuldigen, natuurlijk.

Daphne tentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek. .^^.­^feiW» ^j

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen