Ad Valvas 2009-2010 - pagina 16

i6 ad rem

ad valvas 31 augustus 2009

>Lentjes

>Griff

SULSK

>De toekomst van Leendert van Gaaien Hij is nu meer met de directe toekomst bezig. Leendert van Gaaien (25) heeft zich net ingeschreven voor de master bewegingswetenschappen.

Knaks

Wat doe je over tien jaar? "Ik hoop dan een tijd in het buitenland gewerkt te hebben. Het mooist zou zijn als ik bewegingswetenschappen kan combineren met datgene wat ik op de Academie voor Lichamelijke Opvoeding heb geleerd." Dus je wilt sportleraar worden? "Nou nee. Ik loop al een tijdje met het idee om een eigen bedrijf te beginnen. Misschien is dat dan van de grond gekomen. Het liefst doe ik iets waarbij ik mensen stimuleer om gezond te leven en meer te bewegen. Tijdens mijn eindstage op de ALO heb ik lesgegeven op een internationale school op Costa Rica. Die kinderen hebben daar alles om lekker buiten te spelen en te sporten, maar ze doen het niet. Wanneer je sport, maakt je lichaam hormonen aan waardoor je je lekkerder gaat voelen. Ik vraag me af wat dan toch de drempel is om dat niet te doen." Een mooi onderwerp om te onderzoeken. "Een echte wetenschapper word ik waarschijnlijk niet. Daarvoor ben ik toch te praktisch ingesteld. Maar het lijkt me mooi om sporters én gewone mensen te begeleiden aan de hand van de laatste onderzoeken. Zelf heb ik les gehad van Roald van der Vliet. Hij heeft gekeken of krachttraining voor zwemmers zin heeft. Dat blijkt niet meer te helpen dan zwemtraining. Zulk werk lijkt mij wel wat."

>Tamara NIEUW OP DE CAhPUS M ''na

lit '^^;--

/yW

Zelf ben je zeker een echte bankhanger... "Een paar jaar terug kreeg ik van een sponsor de kans om eenjaar professioneel te sporten. Ik doe aan/ormuk windsurfen waarbij je, net als bij zeilwedstrijden, een parcours surft. Na dat jaar ben ik weer gaan studeren. Maar ik train nog steeds een paar keer in de week, zoveel ik kan."

"Het zit in mijn bloed, mijn vader heeft een accountantskantoor, mijn moeder een gastouderbureau. Als het goed gaat, ligt het aan jezelf En als het slecht gaat ook. Bij het sporten is dat hetzelfde, ik heb graag verantwoordelijkheid over wat ik doe. En misschien ben ik ook te eigenwijs om voor een baas te werken."

Een eigen bedrijf, is dat niet veel gedoe?

TEKST EN FOTO: FLOOR BAL

Het nadeel van VU-archeoloog zijn is datje op je vermeende afgelegen vakantieoorden steeds allemaal andere VU-archeologen tegenkomt. Of misschien ligt dat aan mijn keuze van vermeende afgelegen vakantieoorden, dat is best mogelijk. Neem nu de hak van de Italiaanse laars qua afgelegen zit het daar alleszins snor. Maar ja, er komen wel al vanaf de jaren zeventig regelmatig VU-teams dingen uit de grond halen. Dat doen ze trouwens nog steeds, op steeds grotere schaal lijkt het wel. Helemaal toevallig ben ik er dus ook niet terechtgekomen, maar deze zomer kwam ik niet om te werken, maar om vakantie te vieren met mijn vriendje bij zijn ouders. Maar hoe gaan die dingen? Zelfs al probeer ik gepaste afstand te houden van alles wat met archeologie en opgravingen te maken heeft, het sluipt er toch een beetje in. Vanochtend bijvoorbeeld, toen ik dat foldertje zag liggen bij de bakker voor een concertreeks bij een opgraving in de buurt. Terwijl ik brood bestelde en de andere kant op probeerde te kijken, bleef die ene VU-coUega me vanaf de folder maar breed lachend aankijken. Je komt ze trouwens ook live tegen, die collega's - terwijl je bijvoorbeeld nietsvermoedend in een restaurant zit en ineens een laag gutturaal gegons ontwaart, dat alleen maar gesproken Nederlands kan zijn. Laatst bij de kapper vroeg het meisje dat mijn haar stond te föhnen of ik soms een vriendin was van Esther, en toevallig ook van nog zes andere Nederlanders van wie ze onlangs het haar had geknipt. En dat was nog zo ook. Misschien lijkt het alsof ik overdreven reageer iedereen weet immers dat Nederlanders altijd overal zijn, een beetje zoals Chinezen, met als groot verschil datje er daar een stuk meer van hebt, en het dus relatief minder vreemd is dat je ze overal tegenkomt. Maar ik heb het nu over een dorpje met achtduizend inwoners in een niet bijster toeristische uithoek, waar niet veel te doen is behalve naar het strand gaan. Ja, en opgraven. In het ouderlijk huis van mijn vriendje ontdekte ik dat mijn schoonzus dingen zegt als "gadverdamme", "ga fietsen" en "geef me een stroopwafel". En dat mijn schoonmoeder knakworstjes in de koelkast had liggen. Waarvan ze overigens nog steeds niet weet hoe je die klaar moet maken. Ze weet nu alleen dat ze ontploffen als je ze in de oven doet. De Nederlandse keuken is verder nog een mysterie voor haar. Persoonlijk vind ik dat een geruststellende gedachte. Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen