Ad Valvas 2009-2010 - pagina 309

vervolg post

ad valvas 4 maart 2010

11

Discussie topsalarissen Leeftijdsdiscriminatie

Topsalarissen (2)

Topsalarissen (3)

'Quiny Voorn mag niet meer zingen in het VU-koor' stond in de vorige Ad Valvas. Schandalig: leeftijdsdiscriminatie op deze 130-jarige christelijke universiteit. VU-oprichter Abraham Kuyper zou zich omdraaien in zijn graf als hij met dit soort waarden en normen geconfronteerd werd. In zijn tijd bestond leeftijdsdiscriminatie nog niet. Wat kan de luisteraars van het VU-koor de leeftijd van de zangers schelen, als hun oren maar gestreeld worden tijdens de optredens. Het ligt in mijn aard altijd een verklaring te vinden voor 'onregelmatigheden in het leven. Ik kan op afstand niet anders concluderen dan dat de jonge voorzitter - door zijn gebrek aan respect voor de ouderdom - zijn (gtoot)ouders niet lang heeft gekend. Maar ik laat een wetenschappelijke verklaring graag aan een VU-psycholoog over. Nu verwacht ik bij het artikel een bejaarde zangeres op een foto. Maar tot mijn verbazing heeft de afgebeelde dame bij het artikel een vlotte, leeftijdloze uitstraling die juist een mooie bijdrage zou vormen aan het imago van het VU-koor. Of wil het VU-koor juist zwartekousentypes? Hebben zogenaamde ereleden per definitie nog wel een goede stem? Wordt de huidige voorzitter van het VU-koor ook automatisch erelid? Hij heeft echt te hoog van de toren geblazen en mag beslist een toontje lager zingen. Mocht er in het kader van bezuinigingen van de nieuw gekozen politici weer een heroverweging van culturele subsidies plaatsvinden, dan is het niet moeilijk welk clubje het eerst gekort kan worden. Maar als optimist zeg ik; laat het VU-koor geen slachtoffer worden van zijn bestuursleden.

Politicoloog Hans Unger vraagt zich in Ad Valvas 21 af wie er over de topsalarissen van onze topbestuurders gaat. Die salarissen zijn hoog (ruim boven de twee ton), terwijl ze met belastinggeld betaald worden. Wie doet daar wat aan? De medezeggenschap? Unger snijdt hier een pijnlijk punt aan. Pijnlijk, omdat iedereen eigenlijk wel weet dat het om een legale vorm van parasitisme gaat. De bestuurders van de grote ondernemingen hebben zichzelf onevenredig hoge inkomens toebedeeld en wentelen de kosten daarvan (financiële crisis, maatschappelijke desintegratie) op de gemeenschap af De overheidssector sukkelt schoorvoetend achter deze inkomenstrend aan. Hier zijn het de sprokkelaars die geen miljoenen, maar een paar ton per jaar opstrijken. De leden van ons coUege van bestuur behoren tot deze laatste categorie. Ze zijn niet haaiig en inhalig genoeg voor het grote geld. Ze moeten het dus hebben van hun onbaatzuchtige inzet voor de publieke zaak en net zoveel verdienen, dat ze niet als losers te kijk staan als ze met de heren op de Zuidas praten. Wat moeten we hiervan vinden? Voorop staat dat het demoraliserend is dat het salaris van de collegeleden het dubbele is van dat van onze beste wetenschappers. Dat zouden onze bestuurders serieus moeten nemen. Het zegt ook wel iets over het niveau van de raad van toezicht, die bij de salarisonderhandelingen onvoldoende tegenwicht heeft wülen bieden. De ondernemingsraad heeft altijd over de salarissen van de collegeleden zitten mekkeren. Helaas kan hij geen reële macht uitoefenen, omdat hij alleen in naam het recht op informatie heeft. In 2008 heeft de raad van toezicht de salarissen van de leden van ons college van besturu: laten benchmarken. Die blijken erg hoog in vergelijking met de rest van universitair Nederland. De ondernemingsraad is al een jaar aan het soebatten om die benchmark in te mogen zien. Lukt dat? Natuurlijk niet! Hij is onder tafel gewerkt en er wordt vanuit de raad van toezicht nu gedaan alsof hij überhaupt niet bestaat. Dit is van een kleinzieligheid waar zelfs een lid van de OR plaatsvervangende schaamte bij krijgt.

De drie bestuurders van de VU worden zeer goed betaald. Te goed, zoals coUega Ottho Heldring in zijn brief betoogt. Je hoort deze opinie alom op de werkvloer, vooral nu bezuinigings- en reorganisatiedreigingen voelbaar zijn. En de pers meldt dat de VU heel hoog scoort op het lijstje van topsalarissen in het Nederlandse hoger onderwijs. Onlangs heeft iemand een brief naar de Tweede Kamer gestuurd met een klacht over de VU-veelverdieners. Maar dat was misschien niet eens nodig, want de politiek is uit zichzelf al heel kritisch over topsalarissen in de non-profitsector. Als de hedendaagse VU daar tenminste nog toe gerekend kan worden. 'Wat doet de medezeggenschap daar nu aan?' vroeg ingezondenbrievenschrijver Unger in het vorige nummer van Ad Valvas. "Al heel lang heel veel", luidt het antwoord. Alleen hebben we er geen zeggenschap over. Ondernemingsraad en universitaire studentenraad discussiëren al jaren over de remuneratie. Vinden we die te hoog? Is de zogeheten Balkenende-norm een bruikbare maat om dit te bepalen? Of gaan we mee in het waarderingssysteem dat de raad van toezicht, de bazen van onze bestuurders, hanteert? En waarom doen ze er toch zo geheimzinnig over? Hoe kan de medezeggenschapsraad direct invloed op uitoefenen in deze zaak? Deze discussies voeren we natuurlijk niet alleen intern en met onze achterban, maar ook met het college van bestuur zelf en met de raad van toezicht. De spanning loopt daarbij op. Menigeen in de medezeggenschap is verontwaardigd. Het gaat immers om belastinggeld. Maar anderzijds gaat het natuurlijk ook om de (zij het goedgevulde) portemonnee van mensen en is een arbeider zijn loon waardig. Momenteel zijn drie ontwikkelingen binnen dit voortdurende debat van belang. Iedereen beseft dat de economische crisis een nieuw licht op de zaak werpt. De raad van toezicht werkt met zijn collega-raden in den lande, met de gezamenlijke universitaire werkgevers (VSNU) en met de minister aan een breed gedragen beloningssysteem voor universiteitsbestuurders. En de VU-bestuurders zijn vrijwillig op de nullijn gaan zitten, zo werd me onlangs verzekerd door de voorzitter van de raad van toezicht. Dat zullen we over eenjaar natuurlijk checken door het VU-jaarverslag 2010 te leggen naast dat van 2009. De topsalarissen worden namelijk sinds enkele jaren daarin gepubliceerd. De medezeggenschap blijft uiteraard de ontwikkelingen zeer kritisch volgen en gaat onverdroten voort de gevoelens van de achterban te vertolken.

Een therapie? Laat de voorzitter eens voorbeelden van actieve senioren in de omgeving van de VU bezoeken, zoals de 86-jarige huisarts en stadsdeelraadslid van ZuiderAmstel Nico van Hasselt in Buitenveldert en de schilderijententoonstelling van de 99-jarige Amsterdamse schilderes Mariska Hofman-Gaspar in Museum Jan van der Togt in Amstelveen. Daarna volgt misschien respect voor de ouderdom. Zelf ben ik met een bevriend echtpaar op leeftijd gediscrimineerd in het studentenpastoraat VE90, waar we na onze studie diverse bijeenkomsten bleven bijwonen. De interactie Laten we samen zorgen dat de overheid hier tussen alle aanwezigen - jong en oud - was juist passende grenzen gaat stellen. interessant. In de Van Eeghenstraat 90 werden we naderhand als alumni ineens door een stuOttho Heldring, lid ondernemingsraad dentenpastor ook te oud bevonden om lezingen te volgen. Het interessante van een universiteit is juist een gevarieerd studie- en leeftijdsaanbod. Bekenden van mij zijn zelfs na hun pensioen als hobby nog gaan studeren. Nu leeftijdsdiscriminatie hier en daar rond de VU stilletjes blijkt te woekeren - lang niet alle slachtoffers durven erover te praten! - is het wellicht een interessant onderwerp voor een themabijeenkomst, bijvoorbeeld voor de kerstlunch van VU Connected > connecting young and old? Zeker nu door de hogere pensioenleeftijd in de toekomst ook de VU meer oudere personeelsleden zal hebben. Zou Susan Boyle overigens een kans bij het VUkoor maken of moet er naast het VU-Koor ook een HOVO/VU-koor komen? Johan Rol, senior docent economie hij het Ichthus College, Dronten

Johan Stunn, voorzitter ondernemingsraad

Reactie raad van toezicht Verdienen de VU-bestuurders te veel? En doet de raad van toezicht geheimzinnig over de beloningsstructuur? Ad Valvas vroeg Pieter Bouw, voorzitter van de raad van toezicht van VU, VUmc en Christelijke Hogeschool Windesheim, om een reactie. "De Nederlandse universiteiten hebben, samen met de VSNU en met goedl(euring van de minister van Onderwijs en Wetenschappen, een branchecode opgesteld. In deze code zijn ook beloningscategorieën vastgelegd, die onder meer bepaald worden door de omvang en de complexiteit van een universiteit. In de loop van 2009 is deze geactualiseerd, en opnieuw goedgekeurd door de minister. "Dat betekent inderdaad dat universiteitsbestuurders meer mogen verdienen dan de Balkenende-norm. De nieuwe richtlijn voor het maximum is namelijk, conform het advies van de commissie-Dijkstal: de oude Balkenende-norm plus 30 procent. Dan kom je op een maximum van zo'n 225.000 ä 230.000 euro, inclusief onkostenvergoeding en pensioenpremie. "De VU houdt zich aan deze code en heeft zich bovendien goed gepositioneerd: onze bestuurders worden adequaat gewaardeerd, maar wij lopen niét voorop. Dat de salarissen van de VU-bestuurders erg hoog zijn in vergelijking met de rest van universitair Nederland, klopt dus niet. Wij vinden het namelijk wel degelijk onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om matigend op te treden. Niet voor niets hebben de cvb-leden, nu de VU financieel in zwaarder weer zit, zichzelf voor 2010 op de nullijn gezet. "Ik heb uiteraard een diep respect voor de eisen die wetenschappers zichzelf stellen om aan de internationale top te kunnen meedraaien, maar het blijven natuurlijk verschillende functies, met ieder een eigen cao en benchmark. Ik ben ervan overtuigd dat de VU de vei^elijking met andere universiteiten goed doorstaat, ook als het om de beloning van wetenschappers gaat." (MSj

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen