Ad Valvas 2010-2011 - pagina 460

4 opinie

ad valvas 23 juni 2on

>raad

'VU ademt geen wetenschap' OR-lid Peter Roelofsma m a a l ^ zich druk o m de positie van wetenschappelijk onderzoek. De functie van wetenschappers wordt steeds verder uitgehold. Het wetenschappelijk onderzoek staat onder grote druk, stelt u. Hebt u daar harde cijfers bij? "Nog niet zo lang geleden mochten wetenschappelijke medewerkers standaard vijftig procent van hun tijd besteden aan onderzoek. Dat percentage is telkens zodanig verlaagd dat ze nu geen enkele garantie meer hebben. Een wetenschappelijk medewerker mag blij zijn als hij überhaupt nog tijd krijgt voor onderzoek. In feite moetje nu je onderzoektijd er zelf bijverdienen. Alsof je bij Ajax voetbalt en je moet gaan bijverdienen om te kunnen voetballen! Dat was vroeger inderdaad zo, in de tijd van amateurvoetbal." De werkbelasting van de wetenschapper is toch berekend en vastgelegd? "Helaas is er sprake van totale onduidelijkheid. De verrekening van werkbelasting van wetenschappers naar de feitelijke uren voor onderzoek is volstrekt niet inzichtelijk." Wat doet de OR hieraan? "Een paar onderzoekers uit de OR brengen het onderwerp nu in kaart. We zoeken realistische oplossingen. Het gaat ook om de IT-infrastructuur, ondersteuning en nieuwe medezeggenschapsvormen. Het is een complexe kwestie en er zit veel aan vast. Er is wellicht een aparte commissie onderzoek nodig om onderzoek meer centraal te kunnen stellen." Dat gebeurt nu onvoldoende? "Absoluut. Je merkt het al in de bedrijfscultuur, bijvoorbeeld de inrichting van de omgeving. Als je het hoofdgebouw binnen loopt, moetje meteen wetenschap ruiken. Op het SheU-hoofdkantoor zie je ook meteen: hier gaat het over olie. Maar als je de VU binnenwandelt, zou je kunnen denken: is dit soms een schoonmaakbedrijf? Shell ademt olie, Ajax is voetbal, Heineken ruikt naar bier, maar de VU ademt geen wetenschap. (WC) Or-leden spreken op persoonlijke titel en met namens de hele ondernemingsraad. Reageren' Mail naar redactie@advalvas.vu.nl.

i.44>|^

'Kom in actie tegen het verdwijnen van de binnentuin' Grauwheid en verrommeling teisteren de VXJ-campus, vinden de biologen Bert de Boer en Nico van Straalen. Nu er weer een binnentuin - dit maal met zeldzame treurceders - dreigt te verdwijnen, is voor h e n de maat vol. Het is al jaren gebruikelijk dat elke vierkante meter groen op de campus ten prooi valt aan steen en beton. De VU wordt steeds grijzer. Er is haast geen mogelijkheid meer voor personeel en studenten om de lunch te gebruiken in een aangename, groene, buitenomgeving.

Prachtige treurceders Ondergetekenden kwamen er bij toeval achter dat er serieuze plannen bestaan om de binnentuin tussen de H-, M- en O-vleugel van het WN-gebouw met de grond gelijk te maken ten behoeve van een centrale afvalverzamelplaats. Er zijn al sleuven gegraven rond drie prachtige treurceders van 70-80 jaar oud, familie van de beroemde Libanonceder. Ook staat er in de tuin een prachtige Japanse Parasolden, een zeldzame en zeer langzaam groeiende BCleinbladige Stewartia en vier Rode Pruikenstruiken uit China. Dan noemen we nog niet eens de zeldzame Japanse dwergbamboesoort Shibataea kumusasa, twee Pronkklokjes uit de Himalaya en een treur-Katsura. Deze planten, allemaal bijzonder

en zeer kostbaar, zijn afkomstig van de Floriade in 1982.

Driehonderd medewerkers. Naar schatting 300 medewerkers kijken uit op de betreffende binnentuin en genieten daar dagelijks van. Straks kijken ze waarschijnlijk uit op een stenen vlakte met containers, rammelende afvalkarretjes en heen en weer rijdende vrachtwagens. Ooit kon de VU zich profileren als de best bereikbare campusuniversiteit, maar dat voordeel is verdwenen sinds andere universiteiten geïnvesteerd hebben in hun infrastructuur. Je hoeft maar te kijken naar het Huygens-gebouw van de Radboud Universiteit Nijmegen en de nieuwe campus aan de Droevendaalsesteeg in Wageningen om te zien hoe het ook kan. Ook de UvA is erin geslaagd om het Science Park, niet echt een A-locatie, een zekere allure te geven.

Campus verrommelt Het is een feit dat de campus al jaren verrommelt. Ons WN-gebouw heeft een uitstraling

'De argeloze bezoeker waant zich op een distributiecentrum van Van Gent en Loos'

van nul. Pal voor de ingang ligt een kale stenen vlakte met geparkeerde auto's. Zelfs de fietsen moesten wijken om ruimte te maken voor lossende vrachtwagens. De argeloze bezoeker en de aankomende student wanen zich in een distributiecentrum van Van Gent en Loos. Aan de rand van de Buitenveldertse laan lag een mooie heemtuin met vele bijzondere planten en een vijver. Daar staat nu een oerlelijke blokkendoos. De rector heeft terecht gewezen op de vaak belabberde positie van de VU in allerlei nationale ranglijsten. Hij mag er vanuit gaan dat docenten zich uitsloven om het onderwijs op topniveau te verzorgen. Maar er is één ding waar ze niks aan kunnen doen: de gebouwrvoorzieningen, waarop de VU systematisch lager scoort dan andere universiteiten. De uitstraling van een nieuw gebouw op jonge mensen moet niet onderschat worden. Omdat de verschillen klein zijn, geeft dit soms de doorslag. Vooral bij doelgroepen die van nature aandacht hebben voor de leefomgeving, zoals biologiestudenten De voortdurende achteruitgang van de leefbaarheid van de campus moet een halt toegeroepen worden. Wij roepen personeel en studenten op in opstand te komen tegen de kaalslag van de HMO-binnentuin. Bert de Boer, universitair docent structuurhiologie Nico van Straalen, hoogleraar dierecologie Reageren? Mail naar redactie@advalvas.vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen