Ad Valvas 2010-2011 - pagina 416

4 opinie

ad valvas 26 mei 2011

>raad

'Check je net' Het nieuwe VUnet kent nog kinderziektes, waarschuwt Daan Brüggemann van de universitaire studentenraad. Ben je tevreden over de invoering van het nieuwe VUnet voor studenten? "Op zich wel. Het is handig dat studenten hun studiezaken via één plek op internet kunnen inzien en afhandelen. Voor zo ver ik kan nagaan hebben zich geen grote problemen voorgedaan. Dat was vorig jaar in Maastricht wel anders. Daar werd het een grote puinhoop. Hier doen zich alleen wat kinderziektes voor. Maar dat kan voor individuele studenten best lastig zijn" Heb je daar voorbeelden van? "Nu ja, ikzelf ben bijvoorbeeld ooit van studie veranderd. Nu staan mijn gegevens bij mijn oude opleiding vermeld. Een student vertelde dat hij zich bij het studiesecretariaat had aangemeld voor een tentamen, maar dat hij die gegevens niet in het systeem kon terugvinden. Dat kan aan het systeem liggen of een administratieve fout zijn. Het is vooral belangrijk dat studenten onduidelijkheden en fouten melden bij hun studiesecretariaat, zodat er iets mee gebeurt." Doen ze dat dan niet? "Dat weet ik niet. Ik hoor allerlei klachten om me heen. En op facebook en twitter staan allerlei berichtjes van studenten die bij elkaar klagen dat er dingen niet goed gaan. Maar er zijn weinig concrete meldingen van problemen bij de studentenraad binnengekomen. Mijn oproep is: check je gegevens en geef de fouten door." Hoe weet een student dat er fouten zijn gemaakt? "Je kunt je oude gegevens in bijvoorbeeld TIS-VU nog nakijken. Dus je kunt zien of je oude studiepunten goed zijn omgezet naar het nieuwe systeem. Ook is er een pagina op de website met veelvoorkomende vragen over VUnet. Mocht je er niej uitkomen, mail dan naar de studentenraad. Dan kunnen wij proberen er iets aan te doen." (DdH) Reageren? Mail naar redactie@advalvas.nl.

>Post

Reageren op artikelen in Ad Valvas of uw mening geven over actuele zaken? Uw bijdragen (max. 300 woorden) zijn welkom op: redactie@advalvas.vu.nl. De redactie behoudt zich het recht voor uw brief in te korten.

Geen proefdieren in liet onderwijs Oefen hechtingen op fietsbanden, intubeer pluche honden en snijd digitale kiklcers aan gort, betoogt student-reporter Veerle Vindts.

dus geen rechtvaardiging, maar maskeert een groter probleem: de verspilling van leven op de campus. Het gaat bovendien voorbij aan een andere vraag: zijn proefdieren in het onderwijs wel nodig?

Eenjaar of vier geleden vertelde een aardig meisje me vrolijk dat ze die middag een rat had opengesneden. Ze studeerde biomedische wetenschappen. Omdat ze bekend was met mijn aversie tegen dierproeven, voegde ze er ter verdediging aan toe dat het niet erg was. Het beestje was immers "overtollig". Ik brak me er later het hoofd over wat ze hiermee bedoelde. Is een leven ooit overtollig? Niet vanuit het perspectief van het dier in ieder geval. Ik grapte nog dat het gros van de biomedici uitgeprocedeerde wannabe-geneeskundestudenten zijn en dus eigenlijk ook overtolligerwijs als proefpersonen kunnen dienen. Ze was hier helaas niet van gecharmeerd. Toch is het interessant haar reactie eens te dissecteren. Waarschijnlijk wist de biomedica niet dat ieder jaar de helft van de proefdieren het label 'overtollig' op de snuit krijgt geplakt. Vervolgens worden de diertjes, eufemistisch gesteld, 'afgevoerd' of belanden op de studentensnijtafel zonder ooit voor een proef te zijn gebruikt. Snijdieren overtollig noemen is

Het simpele antwoord is nee. Wie een catalogus openslaat (bijvoorbeeld From Guinea Pig to Computer Mouse van InterNiche) vindt vijfhonderd pagina's vol alternatieven voor dierproeven in het onderwijs. Plastic ratten om plat te spuiten, pluche honden om te intuberen en digitale kikkers om aan gort te snijden. Op de Erasmus Universiteit oefenen dokters in spe al jaren hun eerste hechtingen op fietsbanden. Zelfs Harvard deed het gebruik van levende dieren in de ban. Volgens Amerikaanse studies zijn deze alternatieven bovendien duurzamer en op termijn vaak goedkoper dan ouderwetse proefdieren. Zelf had ik de eer om tijdens mijn bachelor Psychologie aan de Universiteit van Maastricht een virtuele rat te conditioneren. Hij huisde achter de link Sniffy_Pro_for_Windows. Sniffy had alles over voor een mondjevol graan. Toen zijn kunstjes niks meer opleverden, werd hij zowat hysterisch van frustratie, vooral in de versnelde weergave.

Alleen liefde In Ad Valvas 30 is sprake van een eventueel huwelijk tussen de VU en de UvA. Hierbij wordt vooral gefocust op een zakelijke overeenkomst met als hoofddoel bezuinigen. Bezuinigen is echter niet de juiste motivatie om te huwen. Trouwen doe je uit liefde en in dit geval uit liefde voor het onderwijs. Dat de relatie van de VU en UvA nog niet sterk genoeg is om serieus samenvoegen te overwegen, blijkt bijvoorbeeld uit zaken als de ontwikkeling van nieuwe administratiesystemen. In de afgelopen jaren hebben de VU en de UvA, onafhankelijk van

Sniffy

elkaar, beide een nieuw administratiesysteem ontwikkeld. Nu zal er achteraf tijd geïnvesteerd moeten worden om die systemen compatibel te maken. De VU en de UvA kunnen natuurlijk wel besluiten te trouwen, maar daarmee besluiten ze dat eigenlijk ook voor al hun faculteiten en opleidingen. De tijd dat de vader bepaalt wie de bruidegom is, is voorbij. Opleidingen zijn zelfstandig genoeg om hun eigen partner te kiezen, of lekker alleen te blijven. Bovendien is er, als het tot een huwelijk komt, sprake van polygamie: de UvA is immers al een huwelijk aangegaan met de HvA. De VU moet

Alternatieven wie een dierproef wil weigeren, kan in de meeste landen (waaronder Nederland) bogen op de wet. De docent is dan zelfs verplicht een alternatief te bieden. In de praktijk gebeurt dit echter zelden: de meeste studenten weten niet dat weigeren mag. Uit buitenlandse enquêtes blijkt dat eenderde achteraf had willen weigeren. Ik ben een van de gelukkigen die nooit in echte dieren hoefden te snijden. Een eerstejaarstudent die geen alternatieven krijgt aangeboden, neemt bijna vanzelfde halfbakken rechtvaardigingen van zijn docent over. Pas bij het vak ethiek leert hij over alternatieven. Als universiteiten vermindering en vervanging van dierproeven serieus nemen, moeten alternatieven de standaard worden in het onderwijs. Veerle Vrindts, Studentreporter, in samenwerking met Pablo Moleman, voorzitter van PINK', de jongerenorganisatie van de Partij voor de Dieren VU-student Pablo Moleman schrijft zijn master these over ervaringen van proefdierweigeraars. Hij IS nog op zoek naar verhalen van studenten die een dierproef weigerden of dit hadden willen doen. Je kunt hem mailen op p.moleman@student.vu nl Reageren"? Mail naar redactie@advalvas.vu nl

niet het derde wiel aan de wagen worden, het is zeer belangrijk dat beide universiteiten op gelijke voet staan. Doordat de universiteiten op zich al zeer groot zijn, is het niet raadzaam te fuseren. Een gecombineerde universiteit wordt te log, en gaat door te grote colleges in kwaliteit achteruit. Verstandiger is het als faculteiten of opleidingen liefdesovereenkomsten sluiten. Daar komen huwelijken van zoals ze bedacht zijn: om elkaar te versterken in ware liefde. Bram Mooij, secretaris SRVU studentenhond

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen