Ad Valvas 2010-2011 - pagina 56

i6 ad rem

ad valvas 23 september 2oi|

>Griff

>Lentjes

VU 130

>Roos draait mee (17) Studiekeuze moeilijk? Beroepskeuze al helemaal.' Student-reporter Roos van Rijswijk heeft nog geen idee wat ze wil. Deze week loopt ze mee m e t een dierenarts. Memati, een jonge kater, ligt als een slap doekje op de behandeltafel. Zijn balletjes worden geplukt ("scheren levert irritatie op") door Jelena, de stagiaire van dierenarts Francesco Gianni. Ik kijk tussen mijn vingers door. Ik ben geen kat, ik heb geen ballen en toch krommen mijn tenen zich in mijn schoenen. " Wil je anders even zitten?" vraagt Gianni vriendelijk. Ik verman me. Een dierenarts kan natuurlijk niet van z'n stokje gaan tijdens een castratie. "Dit is een routineklus", zegt Gianni, "ik word er niet warm of koud van. Doe mij maar een chirurgische klus, of internistisch werk. Puzzelen met de uitslag van een bloedonderzoek." Jelena plukt ondertussen door. Ze laat geen traan. Gelukkig maar, want het ergste moet nog komen. Vervuld van intens medelijden voor de arme Memati zie ik door mijn wimpers heen hoe Gianni een van de balletjes vastpakt en - lieve hemel - hem opensnijdt. Terwijl er uit de kat, één bal armer, allerlei draden komen ("die knopen we zo even aan elkaar") babbelt Gianni vrolijk door- "Weetje wat zo gek is? Op de opleiding diergeneeskunde [in Utrecht, red.] leren ze je niet met de baasjes om te gaan. Maar als je tien rotbaasjes voor je hebt, heb je echt geen goeie dag. Al geldt dat natuurlijk ook voor de dieren. Na tien rotkatten liggen je armen open." Ik kijk voorzichtig naar de draden. Er zit een knoopje in. Nog een balletje te gaan en Memati kan zijn roes uitslapen. "Voelt-ie straks niets meer van. Katten zitten vreselijk ingewikkeld in elkaar, maar deze ingreep stelt weinig voor gelukkig." Volgens mij is mijn trauma straks groter dan dat van Memati. Sterker nog. als een jongetje was geweest, had ik dit schouwspel vermoedelijk niet volledig bij bewustzijn meegemaakt. Gianni aait Memati liefdevol. "Zo."

>Tamara

De volgende patiënt heet Poes. Poes kan niet poepen. Ze is zo rond als een tonnetje en stinkt een beetje. Gianni, terwijl hij Poes onder narcose brengt: "We gaan haar leeghalen. Het is ontzettend vies. Poep, kots... misschien wil je hier niet bij zijn." Nog niet helemaal bijgekomen van de recente castratie neem ik Gianni's advies ter harte. In de wachtkamer van Dierendokters loopt Lola rond, een klein, ziekig doch erg gelukkig katje dat in de praktijk woont. Ik aai haar, wat fijner is dan kijken naar een kat met draden eruit. Ik moet ervan niezen. Nee, dit wordt 'm niet. ' T lief, huisdieren! — huuuuli, poep!

Als jongetje had Roos dit schouwspel liever niet meegemaakt

Excellent (1) Vanmorgen was ik bezig met een artikel voor een wetenschappelijk tijdschrift toen ik werd overvallen door een verontrustende gedachte. Nu gebeurt dat wel vaker- dat van die gedach- ' ten, bedoel ik. Als ik aan het werk ben, word ik | de hele tijd overvallen door honderden verontrustende gedachten, zoals hoe het toch komt ' dat de VU-airco alleen de standen 'koud' of'heef koud' kent, dat mijn theezakjes op zijn, en of ik thuis nu wel of niet de wasmachine aan heb | gezet. Het leven hangt van prangende vragen aan elkaar, maar laat ik daar nu maar even niet | verder op ingaan. Terug naar de verontrustende gedachte uit zin 1 1. Het ging over excelleren. De VU wü heel graal dat we dat doen, met z'n aUen. Studenten moe f ten excelleren, wetenschappelijke medewerkersl moeten excelleren, de hele universiteit moet excelleren. Dientengevolge moet het artikel waarmee ik bezig ben ook excelleren, wat een flinke last op zijn jonge schouders is, kan ik wel zeggen. Om over mijn eigen schouders nog maar niet te spreken, maar die kunnen gelukkig wel wat hebben. Maar, en daar ging het eigenlijk om, wat nu als excellentie locatiegebonden is? Dat is nauwelijks een vraag- natuurlijk wordt je werk er beter van als je op een plek zit waar je je prettig voelt. Excellente werkomstandigheden = excellente artikelen, dus. Kwalificeert mijn met drie '1 anderen te delen kippenhokje op de negende verdieping als een excellente werkomgeving' Neen! Is de kans aanwezig dat ik desondanks over eenjaar een briljant proefschrift af zal leveren? Nou, ik hoop het wel natuurlijk. Daarom vanaf deze week in Ad Valvas. Lentjes' zoektocht naar excellente werkomgevingen op de VU. Suggesties zijn van harte welkom. Wie weet er een fijn plekje op het dak met inspirerend uitzicht, een zithoek met zachte kussens én stopcontact voor je laptop, een nooilï gebruikt coUegezaaltje waar de verwarming om mysterieuze redenen altijd te hoog staat? ft geef alvast een voorzetje- de tropische kas in de hortus. Fantastische werkplek, als de batterijen van je laptop tenminste een tijdje mee gaan. v ' Er is een vijver met schildpadden wijze, edele dieren, dat is bekend, en ze observeren levert je geheid goeie ideeën op. De temperatuur en vochtigheid in de kas zijn optimaal, en er staan ook nog allemaal mooie tropische planten om je heen, dus wat wil je als wetenschapper nog meer. Wifi? Dat leidt alleen maar af Wordt vervolgd... Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen