Ad Valvas 2010-2011 - pagina 152

12 ad rem

ad valvas 18 november 2010

>Lentjes

>Griff

>Roos draait mee (22) Studiekeuze moeilijk? Beroepskeuze al helemaal.' Student-reporter Roos van Rijswijk heeft nog geen idee wat ze wil. Deze week loopt ze mee met een baliemedewerker. Zelf ben ik er één keer geweest, de studentenbahe op de begane grond van het hoofdgebouw van de VU. Ik was zo'n van wanhoop en frustratie paars aangelopen student die allerlei cruciale dingen (diploma's, paspoorten, hersenen) kwijt was die je nodig hebt bij het inschrijven voor je studie. In een niet te ontwarren knoop met de (toen nog) IB-groep en Studielink verstrikt, kon ik aUeen nog maar dingen uitbrengen als: "ik doe het écht niet expres!" Vandaar dat ik dus een beetje huiverig was voor de drama's die langs zouden komen tijdens het meelopen met Bonnie Poland, baliemedewerker ter plaatse.

Exposorium. Lekker mensen kijken. Geschilderde grijze en kale mannen kijken vanaf een houten wand terug. "Het uitzicht is leuk hier", zegt Poland, "al is het kaalheidsgehalte op het moment nogal hoog." Gelukkig komen er ook op een rustige dag nog genoeg studenten langs, zoals Anna. Zij zucht geërgerd. "Luister, ik wil mijn bul aanvragen, en volgens Studielink ben ik opeens uitgeschreven bij de VU. Maar ik was nog niet eens ingeschreven!" Poland blijft rustig, en geeft Anna het juiste formulier. De studente - ze heeft al een geweldige kastjemuurervaring achter de rug - lijkt tevreden. Poland ook. V\feer iemand op weg geholpen. 4* (meestal vrolijke) studenten op weg helpen —i uitzicht op grijze koppen

In de praktijk blijken tragische gevallen als ik niet zo vaak voor te komen. Poland geeft Iris een formulier om een nieuwe studentenkaart aan te vragen, want de barcode is van haar oude gesleten. ("Hoe krijg je dat voor elkaar?") Een paar uitwisselingsstudenten weten hun studieadviseur niet te vinden. En er komen veel vragen langs die eigenlijk bestemd zijn voor het secretariaat van een specifieke faculteit. Iedereen blijft vriendeUjk, niemand loopt paars aan. Poland: "Ja, bij de receptie sturen ze ook maar iedereen door naar deze bahe." Poland, die de hbo-opleiding jeugdverzorging volgde, doet dit werk nu tien jaar. "Met kinderen werken terwijl ik ze zelf ook opvoedde, werd een beetje te veel van het goede. Ik vind dit nog steeds leuk om te doen, het geeft een goed gevoel om studenten verder te helpen als ze een probleem hebben." Het is rustig als ik naast Poland zit. De topdrukte, waarin zij en haar collega's meer dan honderd (aspirant)studenten per dag helpen, is alweer voorbij. Ik kijk door de glazen wand die de balie scheidt van het

>Tamara VRt^WlLU^V' (K Heß Me AtS MAATJE

iNÄe5c«ReveN BIJ Her Rope KRUIS.

«AftTJB?

een utiSTeaeNO OOR VOOR o e

eenzAMe

Heel veel formulieren, daar zit Roos niet op te wachten

Geld Vanochtend zag ik in Ochtendspits - de volkomen onwaardige opvolger van Goedemorgen Nederland (al was het maar omdat ze die prettig kneuterige naam hebben geschrapt) een politieagent om geld vragen. Ik stond mijn tanden te poetsen en luisterde vanuit de badkamer naar de agent, want ik heb best wel een beetje respect voor gezagsdragers. Het ging om het volgende net als overal moeten ze bij de politie ook bezuinigen. Dat gaan ze als volgt doen- er komt één nationale poHtie in plaats van allemaal afzonderlijke korpsen Dat scheelt administratie, en dus geld. Maar' Het computersysteem van de huidige politie is sterk verouderd. Terwijl ik de kamer inliep om mijn tas te pakken, kwam er een man met grijs haar in beeld. "Het huidige computersysteem is zeer gebruiksonvriendelijk", zei hij. "Kan de nieuwe nationale politie dit systeem straks dan wel gaan gebruiken?" hijgde de presentator van Ochtendspits. De grijze meneer schudde tevreden zijn hoofd. "Absoluut niet." Dus wat moest er gebeuren? "Er zal geld vrij moeten komen om het systeem aan te passen." "Maar er is geen geld", merkte de presentator nogal snugger op. De grijze meneer aarzelde geen moment. "Dan zal dat er toch moeten komen." Brüjant stukje redenering naar de mensen in politiek Den Haag toe, dacht ik onderweg naar de VU. De sterke arm der wet, daar kunnen wij academici nog wat van leren. "Luister eens, wij moeten onderzoek doen. Dat is belangrijk." "Maar er is geen geld." "Dan zal dat er toch moeten komen." Dan wil ik bij deze graag een klacht indienen over het computersysteem dat wij hier gebruiken. Het heet blackboard en die naam dekt de lading ook wel zo'n beetje. Het is een soort zwart bord met grijze vakjes waarop je kunt klikken, althans, soms. Die Hnks leiden dan tot informatie die je nodig hebt voor je coUeges, althans, soms. Het schijnt datje er ook zelf informatie op kunt zetten, maar hoe dat moet, weet ik ook niet. Ik durfte wedden dat blackboard in gebruiksonvriendelijkheid kan wedijveren met dat politiesysteem dat 'absoluut niet' meer volstaat. Ik zou die klacht natuurlijk kunnen gaan onderbouwen, maar dat hoefde de politieagent ook niet, dus er moet gewoon geld vrijkomen om het systeem aan te passen, punt. Nu we toch bezig zijn, vind ik dat er ook geld vrij moet komen om promovendi die hun proefschrift niet op tijd afhebben, de winter door te helpen. Maar daar kunnen we het volgend jaar nog over hebben.

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen