Ad Valvas 2010-2011 - pagina 211

Studenten 5

oiJad valvas 13 januari 2011 Een Een nan namiddag bij Thomas Rosenboom

Verliefd op Zoete mond Thomas Rosenboom vertelt lette ren stud enten over het bedwelmende en moeizame van zijn schrijversleven. Op dit moment staat hij droog. 'Ik ben niet eens op zoek naar een onderwerp, ik zoek bezigheden.' TEKST: W I N C A S T E R M A N S FOTO: PETER VALCKX

Een waar Anton Pieckplaatje, dat zien de vijftien letterenstudenten als ze in het appar­ tement van schrijver Thomas Rosenboom (54) naar buiten kijken. Een bevroren gracht in de Jordaan, de oranje gloed van straatlantaarns en talrijke gevels onder een dik pak sneeuw. Een toepasselijkere ambiance is niet denkbaar bij dit bijzondere coUege, waar Rosenbooms laatste I roman Zoete mond centraal staat. Heel wat f episodes in het boek gaan namelijk over wit, zo I ook het eind. 'Hij trok zijn witte hardloopkleren I aan, pakte zijn rugzak in, deed het lijstje van Tine I erbij, en keek nog eenmaal in alle kamers. Daarna shot hij de deur achter zich en hegon hij te rennen, eerst over de klinkerweg, toen dwars door de velden. De ongerepte sneeuw knarste onder zyn schoenen, voor wie hem nakeek loste hij op in de uitgestrekte witheid rondom.'

Met zachte laacht Rosenboom vond het wel mooi om zijn hoofdpersonage Rebert van Buyten zo te laten ', verdwijnen in die witheid. Genoeg over het wit. Hoe kijkt de schrijver zelf aan tegen zijn laatste roman? wil een studente weten. Rosenboom: "Zoete mond is echt zo'n boek dat afgewezen kon worden omdat het voor mijn gevoel zo afwijkt : van mijn eerdere boeken. Het is met een zachte kracht geschreven. En het is ook niet goed gevallen, juist bij de grootste liefhebbers. Die

Schrijvershuisbezoeken VU­huisschrijver RENATE DORRESTEIN en hoofddocent moderne Nederlandse letterkunde JACQUELINE BEL gingen in december met letterenstudenten op bezoek bij PIA DE JONG, WANDA REISEL en THOMAS ROSENBOOM. Een van de opdrachten tijdens college en huisbezoek was het reconstrueren van de literatuuropvatting van de schrijver. Studente Guusje Jol schrijft in haar blog dat de bezochte schrijvers helemaal niet zo bewust bezig zijn met literatuuropvattingen. 'Rosenboom zei: Sc/iriyVen is meer doen dan denken.' Bij elk huisbezoek stond een recent literair werk centraal, respectievelijk waren dat LANGE DAGEN, PLAHEGROND VAN EEN JEUGD en ZOETE MOND.

Thomas Rosenboom: 'Zoete mond zie ik als de ballad van een rockband'

vonden het wel goed, maar het had niet wat het had moeten hebben. Ik vergelijk het met The Rolling Stones. Dat was een opwindende popgroep vroeger. Het was de ruigste band die er bestond. Als band word je dan steeds ruiger, net zoals ik steeds strakker en steeds harder, kaler ben gaan werken. Op een gegeven moment denk je: ik kan niet nóg kaler en nóg strakker schrijven. Ik moet het laten gaan. En dat heb ik met Zoete mond gedaan. The Stones moeten zulks ook hebben gedacht: het kan niet nóg ruiger, we doen een ballad: Angie. Dat is een prachtig nummer, maar fans van het eerste uur, zoals Boudewijn Biich, die hebben dat The Sto­ nes niet kunnen vergeven. Büch vond Angie dus echt een zeiknummer, maar het is een van de mooiste liefdesliedjes die er bestaan. En zo zie ik Zoete mond, als de ballad van een rockband."

ik genoeg succes had om ervan te leven. Het kantoorleven ken ik alleen van horen zeggen. In feite doe ik al 27 jaar niets anders dan iets verzinnen, en dat zo mooi mogelijk maken en aan de wereld laten zien: vind je het niet mooi? Net als een klein kind." "En uw stijl?" "Die is soberder geworden. Zin­ nen hoeven voor mij niet elegant te zijn, als er maar iets paradoxaals in zit, zoals in: Eindelijk had hij vrienden, al waren het dan vrienden van een ander. En ik houd van herhaling, die bedwel­ mende herhaling." "Hoe komen uw verhalen tot stand?" "Als ik 's avonds op de bank zit met een fles wdjn, dan gaan mijn gedachten altijd uit naar het verhaal dat ik schrijf De scènes hebben iets echts voor

Boven mijn macht

Rosenbooms werken

"Keert u dan net als The Stones weer terug naar het harde werk?" vraagt een student. Rosen­ boom: "Ik ben op het moment helemaal uit­ geschreven. Nee, ik voel niet de kracht om het nog een keer op te brengen. Ik ben niet eens op zoek naar een onderwerp, ik zoek bezigheden! Hoe mijn leven eruitziet? Als beroepsschrijver heb je een kinderlijke manier van leven. Dat is een verraderlijk geluk geweest voor mij, dat

> Vriend van verdienste (roman, 1985) > Gewassen vlees (roman, 1994, Libris Literatuur Prijs 1995) > Publieke werken (roman, 1999, Libris Literatuur Prijs 2000) > De nieuwe man (roman, 2003) > Spitzen (novelle, 2004, Boekenweekgeschenk) > Zoete mond (roman, 2009)

mij. Als ik vertel over een scène uit mijn boek, dan heeft dat voor mij meer realiteit dan wan­ neer ik het heb over een oude vakantie. Terwijl die wel echt is gebeurd. Mijn humeur wordt bepaald door waar ik in het verhaal ben. Het is een toestand van verliefdheid, je bent er bijna altijd mee bezig. Als je in verliefde toestand op straat loopt, denk je ook voortdurend: hé, dat is een leuk cadeautje. En zal ik haar meenemen naar die voorstelling? Verliefdheid gaat met een enorme onzekerheid gepaard. Watje voor je ziet, is zo fantastisch datje denkt: dit kan ik niet voor elkaar krij gen. Als j e verliefd bent op iemand en je spreekt af, dan wil je je beter voor­ doen dan je bent. Met alle gevaren van dien. "Als ik schrijf, heb ik het gevoel boven mijn macht te werken. Wat ik in mijn hoofd heb, wil ik recht doen. Maar dat kan eigenlijk niet, want wat in mijn hoofd zit is geen taal. Het enige wat je kunt doen, is zinnen opschrijven. Maar het blijven zinnen. Een onvolmaakte benadering van iets. Het is bijna niet mijn eigen taal omdat ik zoveel moeite moet doen om het te berei­ ken. Ik schrijf in een taal die ik niet helemaal beheers. Het is altijd zoeken." Reageren'? Mail naar redactie@ advalvas.vu.nl. Lees ook de blog 'Theorie en praktijk' van Renate Dorrestein op advalvas.vu.nl

>Nieuwe lichten Hoe is het om te studeren als dat niet in je familie zit? Ad Valvas volgt drie eerste generatiestudenten. Deze week: Zainab Noor el Hejazi. Deze week was eigenlijk economiestudent Daan Egberts aan de beurt, maar die is plotseling onvindbaar. Hij neemt z'n telefoon niet op en beantwoordt zijn mails niet. "Hij was ook niet op de slotbijeenkomst van de summercourse", zegt eerstejaars biomedische wetenschappen Zainab Noor el Hejazi (19). De Nieuwe Lichten ­ Daan, Zainab en Hedy

­ maken namelijk deel uit van een groep zoge­ heten eerstegeneratiestudenten, de eersten in de famUie die een universitaire studie doen. Ze werden afgelopen zomer ingewijd in de academische mores. Sindsdien zijn ze gemonitord en begeleid, maar kennelijk is daar twee weken voor de kerstvakantie een eind aan gekomen. "We hebben een boekje gekregen met daarin de stukjes die we hebben geschreven en onze foto's", aldus El Hejazi. "Ik heb me aangemeld als buddy voor de groep eerstegeneratiestudenten van het volgende collegejaar." El Hejazi had ook een buddy, een studente bij wie ze terecht kon met vragen, en met wie ze regelmatig contact had om de studieresultaten en dergelijke te bespreken. "Ik heb haar niet

heel erg vaak gezien, het afgelopen jaar. Ande­ ren hebben wel veel gebruik gemaakt van hun buddy", zegt El Hejazi. Eigenlijk is El Hejazi helemaal geen eerste­ generatiestudent. Haar ouders hebben een universitair diploma, alleen hebben ze dat niet in Nederland gehaald. "Dat wordt volgend jaar anders gedaan, heb ik begrepen." Vanaf nu staan de deelnemers van de summer­ course er dus alleen voor. Geen probleem in El Hejazi's geval. "Ik heb een hertentamen gedaan om te proberen een hoger cijfer te halen dan de zeven die ik de eerste keer haalde." (PB) De andere twee eerstegeneratiestudenten die Ad Valvas dit jaar volgt, zijn Hedy Kasanrawi en Daan Egberts.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen