Ad Valvas 2010-2011 - pagina 16

i6 ad rem

>Griff

ad valvas 30 augustus 20"

l

^r^

'

1

^*

flV

.^:l

ül

>Koning

9

??

VH

^

Éh "'• ­^^

T't^'^

*"^5i^

3m jSf

^^"^

t

*sfi*» SB^W

^^^"^^V^ m^^^l^ ^ v^ /// ^ly^^iii |fa|k_ '19^^^|^^^PBW^>^^iiHil^^^ *'­'­^

1 'i

*"" '^'^''^jpP'PIJjJj, f,.

^^ ­"^«^

^

^^ii^BI'

­€Mtó^

>Roos draait mee (14) Studiekeuze moeilijk? Beroepskeuze al helemaal.' Student­reporter Roos van Rijswijk heeft nog geen idee wat ze wil. Deze week loopt ze mee met de eigenaar van een veilinghuis. Piet van Winden is na zijn studie Nederlands driejaar gaan wielrennen. "Ik kwam volledig berooid terug en begon boeken uit mijn verzameling te verkopen bij De Looier [antiekmarkt, red.]." Nu is hij (mede­)eige­ naar van Adams, een groot veilinghuis aan de Herengracht. Het pand, nu in verbouwing, wordt ook een museum over de grachtengordel, die onlangs door Unesco is uitgeroepen tot Werelderfgoed. A lsof hij het niet druk genoeg heeft, wöl Van Winden op hetzelfde adres een Centre of Excellence vestigen­ een centrum dat onderzoek doet naar de bui­ tengewone prestaties van Nederland in de Gouden Eeuw en tevens veel voorbeelden geeft van hedendaagse excellentie. "Bijna niemand durft zijn hoofd nog boven het maaiveld uit te steken. Ik denk dat mensen gemspireerd kunnen raken als ik het voor elkaar krijg om hier Obama en Bob Dylan te laten vertellen wat hen drijft." Obama? Bob Dylan? "Waarom niet? Gewoon proberen!" Van Windens werkdag bestaat vandaag voornamelijk uit heel hard door het pand ­ vier etages hoog ­ rennen. "Breng die wdtte platen maar naar boven." "Zijn de ramen al gelapt?" "Waar is de telefoon, ik hoor hem, maar ik zie hem niet'" "Koffie? Thee?" "En dan dit kopje voor de website!" "Kijk, in deze kamer hebben ze Venetiaans groen met goud gevonden!". Net als ik bedenk dat mijn conditie niet geschikt is voor het werken in grachtenpand (jammer, jammer) ploft van Winden eindelijk neer. Even later verschijnt Wim Pijbes, directeur van het Rijksmuseum. De heren werken samen bij de veiling van een nu nog Erg Geheim Maar Groots en Bekend Nederlands manuscript. "Dit over­ stijgt het literaire domein", roept Van Winden. En "O God, ze hebben vijftienhonderd man uitgenodigd." Ik kijk om me heen, in verbazing over de pracht van het pand, het Mysterieuze Manuscript en het feit

>Tamara NIEUW COUEÖEJAAR

dat ik opeens tegenover een museumdirecteur zit. Van Winden, nog steeds verbaasd. "Een week na het beginnen van dit veilinghuis stond mijn telefoon opeens vol met miljonairs." Waarschijnlijk zou ik, als veiling­eigenaar, binnen no­time het overzicht van alle werkzaamhe­ den kwijt zijn. Van Winden niet, die denkt overal aan, ook tijdens de bespreking van een megaveiling. "Wim, wat zal ik trouwens met het plafond doen?" Pijbes "Lekker een monumentaal kleurtje erop."

4" een letterlijk monumentale werkplek ­ te hard aan je conditie werken

Roos wil alles weten over het Mysterieuze Manuscript

Introtijd "Dat is doodzonde! Tijdens de introductiew« sluit je vriendschappen voor de rest van je studie, die kans krijg je hierna niet meer'" Mi mentor Guido reageerde geschokt toen hij hoorde dat een medestudente niet was komei opdagen, omdat ze naar de ontgroening van Lanx moest. Aan Guido en zijn vriend Mario was de zware taak toebedeeld mijn introducti groepje kennis te laten maken met Amsterdai en het studentenleven. Om het een en ander tot een onvergetelijke ervaring te maken, hadden alle mentoren voc de introweek uitgebreid gebrainstormd over de te doorlopen activiteiten (lees de mentorei hadden zich een weekend lang klemgezopenf de schrijnende resultaten daarvan zouden zie onherroepelijk ontvouwen in de week die voo ons lag). Op dag één kregen we de eerste teleurstelling al te verwerken, we waren uitgeloot voor het Seksmuseum en moesten als alternatief naar het Diamantmuseum. Gelukkig werd dat 's avonds in het Vondelpark goed gemaakt bij een spelletje 'Heb jij ooit'. Guido was hier zeei bedreven in. 'Wie heeft ooit... seks gehad met een leraar/met een oudere man/met een alien Groot was de belangstelling toen Tiffany, een medestudente die laag uitgesneden hemdjes I modestandaard had verheven, kreunend toeg dat zij wel eens een meisje had gezoend. Het was voor niemand een verrassing dat de heren op de vraag "Met wie van de dames zou je wel eens een beschuitje willen eten?" unaniem vo Tiffany kozen die vervolgens kreunend haar hand op haar deinende boezem legde "Gut, je tje zeg'" Het daaropvolgende introweekend« veel van hetzelfde met wedstrijdjes 'met wortf tussen de benen parcourslopen' (hihi, net een penis!), 'gezamenlijk dropveter­eten eindigen in een tongzoen', 'doorgeven van snoepjes doo middel van mond­mondcontact' en teleurge­ stelde mentoren omdat vreemd genoeg niet al nieuwelingen goed participeerden. Als klap op de vuurpijl was er de bonte avond waar mijn groepje een aantal seksuele hande lingen uitbeeldde, terwijl ik (door een veto var mijn kant) me plaatsvervangend zat te schanit vanuit de zaal. Mario, die een dag eerder nog een mislukte versierpoging op me had onden men, was een beetje zoek en bleek ergens te li; gen krikken met een eerstejaars, wat eigenlijk verboden was, maar ach... Het is alweer zeven jaar geleden en het was een dolle tijd. Nadien wisten we absoluut alles over elkaar wat nodig was om de studie goed te volbrengen. Overige ben ik met niemand uit mijn introgroepje no« bevriend. De echte vriendschappen sloot ik in de collegebanken... Ludi Koning studeerde geneeskunde aan de VU e doet promotieonderzoek. Tweewekelijks schrijft n een column.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen