Ad Valvas 2010-2011 - pagina 257

uit! 9

;d valvas lo februari 2011

Onder redactie van Kamerii4 Griffioen: Dick Roodenhurg

Zonder baksteen en drilboor Wire IS een band die zijn eerste, bnljante album uitbracht in 1977 en nog altijd aan de weg timmert.

Ouwe lullen dus. Ouwe luUen moeten weg, ouwe lullen moeten weg, ouwe lullen staan alleen maar in de wèèèèèg! Huh? Dat zongen Koot en Bie. Die zijn inmiddels zelf ouwe lullen en ze zijn inderdaad weg. _ Mooi.' Maar dat het Concertgebouw drijft op Beethoven, Mahler en Mozart, vindt niemand vreemd. In de popmuziek is het geheugen doorgaans korter. Hoewel: toen de ouwe lullen van The Rolling Stones in Paradiso kwamen optreden, werd er zelfs een live­scherm op het Museumplein neergezet. Ja voor al die ouwe lullen die kwamen kijken. Nou ja, er zijn nou eenmaal veel ouwe lidlen. En er komen er steeds meer. Wen er maar aan. Bovendien­ Mahler is best goed. En Wire ook. Vanaf 1977 was Wire een bepalende band in de vooruitstrevende postpunkscene. Wat betekent dat? Postpunk, artpunk ­ dat zijn namen voor punkmuziek die zich niet, zoals de meeste punkers, beperkten tot hakken en schreeuwen met drie akkoorden, maar zichzelf en de muziek bleven ontwikkelen en ook invloeden zochten buiten de baksteen en de drilboor. Doe me even iets o m te Spotify'en. Hun eerste drie albums Pink P\a^, Chairs Missing en 154 zijn absolute klassiekers. Ze bemvloedden bands als REM, The Cure, Blur en duizend anderen ­ ook als die het niet eens weten. Duister, stuwend, inteUigent en dramatisch. Een muziek die zich om je heen optrekt als een Berlijnse kelder met vreemde bewoners en geen uitgang. Dat lijkt me niet iets voor mij. Blijf dan lekker weg. Ah, maar voor mij juist wel J Dan is 14 februari voor jou een dag om van te houden. (KD)

!en gat iedicht (probeer al mijn hele leven met woorden de Jferkelijkheid te veranderen", zegt regisseur lee Chang­Dong, een van de beste filmmakers jan Zuid­Korea. Lee begon zijn artistieke Ie ;n als schrijver en had daarmee ook succes. De overstap naar cinema lijkt voor zo'n voordenman niet erg voor de hand te liggen. ^eker niet met een verhaal dat Poetry heet. "r z cinema is niet erg geschikt voor poëzie", b imt Lee, "De camera maakt vanzelf de t enkant van dingen mooier. En dat leidt tt van de binnenkant, wfaar het bij poëzie om Braait." Maar hij is nu eenmaal filmmaker geworden en de cinema heeft wel één groot toordeel: zelfs een gevoelige, ingetogen en Intelligente film als Poetry ­ die het temidden Van het HoUywood­geweld niet gemakkelijk

iuis

Wire speelt 14 februari in Paradiso om 20.30 uur (voorprogramma Katadreuffe vanaf 19.30 uur) voor 20 euro excl. lidmaatschap.

heeft ­ bereikt nog altijd meer publiek dan een dichtbundel. En dat hij op het festival van Cannes juist de scenarioprijs won, klopt dan weer als een bus. Het verhaal? Een oudere dame (een prachtige rol) die voor het eerst in haar leven een gedicht

(tfflTfteïïi

^e laatste steek E G I I The last Knit is een geslaagd animatiefilmpje bp YouTube over een vrouw met een brtiobsessie. In sobere, maar effectieve lijnen vei haalt de Finse filmmaker Laura Neuvonen hoe de vrouw bij zonsopgang aan een sjaal begint en nog vóór de dag ten einde is meer dan haar breiwerk alleen heeft verloren aan ' elementen. Het vijfjaar oude filmpje is een ote hit­ al bijna 2,5 miljoen views. Dankzij de niooie lichtval en inventieve soundtrack? Haha, nee, natuurlijk niet. Het legioen der breifanaten herkent zichzelf: eenmaal de naald ter hand Igepakt, ga je door. Voor wie het nog niet heeft geprobeerd: google 'ipodsok breien' of'knitting Ian iPod Sock'. (FvB)

meisje dat alles goed wil maken

probeert te schrijven en op zoek gaat naar de schoonheid van kleine dingen, terwijl haar dagelijks leven en haar geheugen juist onder druk staan. (KDj Poetry draait vanaf 10 februan in de bioscoop.

Sanne Vogel werd als actrice bekend door haar televisieroUen in Het Schnitzelparadijs, Floor Faher en Annie MG. Vorig seizoen speelde ze in het zelfgeschreven theaterstuk Raaf en regisseerde ze de voorstelling Late Avond Idealen, die beide met veel succes in de Griffioen stonden. Nu komt Sanne Vogel met een autobiografische voorstelling over haar familie. De vormgeving is van broer Robin Vogel, de muziek van Pieter Perquisite. Document gaat over een oma die als tienermeisje zwanger werd van een getrouwde man en het weeshuis uitvluchtte, recht in de armen van een pedofiel. Opnieuw op de vlucht kwam ze terecht bij een door ziekte vergroeide man. Opa, die in de jaren vijftig al vegetariër was en in een treinwagon woonde. Een vader die op zijn vijftiende beide ouders verloor. Een meisje dat alles goed wil maken. Een meisje op de vlucht voor een onzichtbaar gen. Een meisje dat houdt van de schoonheid van verdriet omdat ze het verdriet altijd heeft gevoeld. (DR) Sanne Vogel speelt Document, do 17 februari 20.30 uur, studenten­ 10 euro / personeel VU: 12 euro Griffioen, Uilenstede, Amstelveen. Meer info op griffioen. vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen