Ad Valvas 2010-2011 - pagina 456

12 ad rem

ad valvas 16 juni 2011

>Lentjes

>Griff

I

>Pleased to meet you (19) vu University has many international students and employees from different parts of the world. Who are they, and how did they end up here? Hugo Silva From: Chile | Age: 25 | PhD Aviation Two weeks before coming to the Netherlands, Hugo Suva got married to the love of his life. His wife joined him after three weeks in the Netherlands. Back in Chile, he studied civil engineering and did a master in transportation science in Santiago. It was a logical decision, because in high school Hugo was good in math and physics. He graduated from his master with the highest honor. During his master Hugo realized that he likes research a lot. After graduation he was offered a job as a research assistant at his university, but at the same time he was looking for a PhD position abroad. "I felt there would be a big gain for me in an experience in a different country." His former supervisor told him about a PhD position in the Netherlands. "I liked it a lot, because of the good researchers and professors who are weU-known in my field. I also liked that the PhD position was for a big project of one of those professors."

Hugo describes himself as a very balanced person. "When I was younger, I wasn't too outgoing, but I didn't study the whole time either." He had a good life in Chile. "Within half an hour you can get to a ski resort, a desert, or the beach. This is due to the geographical location and the shape of Chilea tall strip from the north to the south." Hugo also likes the south American warmness of the people of his country. "With friends it is common to kiss and shake hands, here it is much less the case." One day in the metro, Hugo realized how tall the Dutch generally are. He was standing in between two tall Dutch guys who were talking to each other, and he thought they didn't even notice him. "They pretty much could have used me as a table to put their drinks on, because I am so much shorter than them", he says laughing. TEXT AND PHOTO ZAHRA ASTITOU, STUDENT REPORTER

'In the metro two tall Dutch guys could have used me as a table to put their drinks on'

'r-^$

>Tamara AND

£(IRLS.

room We WILLSTACT

A S>4SCU63»e AB..-

MBNecRHoeT eNfteu votfteNt

I

«k-StI

Dit is de laatste column die ik voor deze krant schrijf Niet omdat we ruzie hebben, of vanwegi de recessie, maar gewoon, omdat het zo wel mooi is geweest. Dus ook niet omdat ik niks meer te zeuren heb, want wie heeft er nou niks te zeuren? Mijn gezeur van de laatste tijd ging vooral over mijn computer, de VU-bibliotheek en reclamespotjes op tv, en daarmee is mijn leven op dit moment tamelijk goed samengevat Er is in je hoofd nu eenmaal beperkte zeurruimte, die moet je zo goed mogelijk verdelen over de kernzaken des levens- werken en tv kijken dus Aangezien dit mijn laatste column is, zou ik 1111 eindelijk kunnen doen wat ik al die tijd al wüde maar nooit durfde. Halverwege ophouden met schrijven bijvoorbeeld, en iets plechtigs zeggen in de trant van- 'Hier past slechts stilte.' Een columniste bij het Het Parool - waar ik stage Lep - deed dat toen Theo van Gogh werd vermoord Ik weet nog wat een paniek de moord gaf op de redactie. Kranten willen geen lege plekken mid den op de pagina, maar de columniste gaf geen duimbreed toe. Uiteindelijk hebben ze, heel flauw, de grootte van de lege columnruimte ingekrompen naar een heel klein rechthoekje Beknopt zijn past sowieso niet bij mij. Ik zou nu ook gemakkelijk een colimin van dertig pagina's kunnen inleveren, maar dat werkt niet, want dan schrappen ze er gewoon 29 en een halve. Een hele column laten bestaan uit één enkel woord, bijvoorbeeld 'slampamper' of 'keukenkastje' en dat dan 400 keer herhalen, datl is in theorie wel grappig. Maar in de praktijk? Nou ja, probeer het maar eens. Als lezer denk je hooguit 'Waarom staat hier nou een hele column lang 'prakkiseren?' Dan zou ik graag willen opmerken dat ik vind dat er tegenwoordig te weinig 'Ik prakkiseer er niet over!' gezegd wordt. Zo, dat pimt is nu op deze manier toch ook gemaakt. Ik kan eigenlijk niks bedenken en dat valt me een beetje tegen van mezelf Aan de andere kant is het nu al best laat en ik moet morgen vroeg op om paragraaf 4.2.4 af te schrijven. Laat ik dan maar gewoon zeggen dat ik er in ieder geval lol in heb gehad, in deze column. Voor anderen kan ik niet spreken. Gelukkig maar, want wat een chaos zou dat geven, zeg. Nou, doei. Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen