Ad Valvas 2010-2011 - pagina 248

i6 ad rem

ad valvas 3 februari 2011

>Koning

>Griff

>Pleased to meet you (4) The VU counts many international students, from different parts of the world. Who are they, and how did they end up here?

Natasha Permyakova From: Russia I Age: 25 I Study: MSc Marketing

Natasha has chosen to study Marketing because it suits her character. Beyond simple marketing talk, this field involves a lot of creativity and thinking out-ofthe-box. It's also very competitive and a challenge, especially when you enroU in an international programme. Meeting Natasha, you immediately get a sense of her strong personality and confidence. This is also why she chose the VU as the place to satisfy her need for a high level of education. As a true marketing specialist, she calls attention to the vu's state of the art knowledge and innovative approach. To no surprise, she is very ambitious and her goals include travelling and seeing much of the world. Natasha has already travelled to Dubai. Due to that experience it is difficult for her to accept the weather here, but she still thinks the city and study are absolutely worthwhile. Nataslia prefers hanging out with Dutch students

>Tamara iKABlNETSPL/VH

-**» *fl)*ï4S:-y»giS _fl^~

Natasha was introduced to Amsterdam by her Dutch friends with whom she mostly hangs out. She is passionate about photography and modelling and it was reaUy hard to pick just one photo for this article. Natasha has an original approach to student life as it seems she doesn't really want to be part of the international community of students. She is open to it, but she prefers spending time vfith Dutch students. After she finishes her study here, Natasha wants to try out many other countries such as Brazil, India or China. For now she is happy to be here. TEXT AND PHOTO DIANA IFTODI, MSC SOCIAL AND CULTURAL ANTHROPOLOGY

Burgers Ik woon in West. 020-Gaza. Nieuw-Marokko Ik durf zonder de officiële cijfers ingekeken te hebben wel te zeggen dat er hier een aanzienlijke populatie burgers van buitenlandse komaf woonachtig is. Buitenlanders, allochtonen, Fm nen. Sommige gewoontes nemen ze mee uit het land van herkomst Toen ik een uittreksel bij het gemeentehuis ging halen voor de aanvraag van mijn artsenbul, werd ik geholpen door een enigszins verveelde baliemedewerker. "Waar hebt u het voor nodig?" vroeg hij. Ik legde hem uit dat ik zojuist was afgestudeerd. "U bent arts?" Hij was opeens klaarwakker. "Dat is een grote eer voor mij, mevrouw! In India, waar ik vandaan kom, zou u naar een aparte kamer geleid worden en koffie aangeboden krijgen Daar heeft iedereen veel respect voor artsen'" Mooi land, India. Moet ik zeker eens naar toe Vond de baliemedewerker ook. Zijn famihe zou het ook bijzonder vinden dat ik aan zijn balie stond. Aardige man. Het kan geen kwaad om de goede aspecten uit andermans cultuur te implementeren in de eigen samenleving, vind ik persoonlijk. Heel anders is het als men niet weet dat ik arts ben. Zo dwaalden mijn gedachten af naar die keer dat ik met heel wat minder egards behan deld werd door een Marokkaanse man die mij aansprak in de buurttoko. "Hallo, mag ik wat vragen?" zei hij en leunde iets te dicht tegen me aan. Nu ben ik de beroerdste niet. Natuur Ujk mag dat. Vragen is gratis. Wegrennen was namelijk geen optie aangezien ik druk bezig was vijf citroenen van onberispelijk uiterlijk uit te zoeken. "Natuurlijk mag dat, vragen is gratis", zei ik dus. Bijster origineel ben ik nu ook weer niet. "Heb je een Marokkaanse vriend''" Dat lijkt me geen standaard koetjes-en-kalfj espraat in de Marokkaanse cultuur. "Nee", antwoordde ik naar waarheid. "Heb je helemaal geen vriend?", vroeg hij hoopvol. "Jawel, een Nederlandse!", loog ik. "O, een Nederlandse", mompelde hij beteuterd. "Maar de nationaliteit maakt toch helemaal niet uit?", riep ik voor ik het hazenpad koos. "Allemaal hetzelfde ja", hoorde ik hem nog zeggen. "Mag ik uw handtekening?" vroeg de baliemedewerker van het gemeentehuis. Het werd echt gênant, ik snapte inmiddels wel dat het voor de beste man een hele eer was dat ik voor zijn balie stond, maar mijn handtekening? Hij zag me aarzelen en schoof me een ontvangstbe- y vestiging onder de neus. "Anders kan ik u het uittreksel niet meegeven." Niks mis dus met die integratie in AmsterdamWest, meneer van der Laan... Ludi Koning studeerde geneeskunde aan de VU en doet promotieonderzoek Tweewekelijks schrijft ze een column

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen