Ad Valvas 2010-2011 - pagina 260

12 ad rem

ad valvas lo februari 201

>Griff

>Lentjes HÈ^'^^K^vA t­KcÖS^V

»Sï.^ ­fert

MMäd^

> Pleased to meet you (5) The VU has many international students, from different parts of the world. Who are they, and how did they end up here?

Romain Piquot From: France I Age: 211 Study: Msc Eartli's sciences

Romain's favourite thing is partying

Romain had to choose between Bergen, Norway and Amsterdam for his Master's Degree in Earth's sciences. He choosed Amsterdam because of it's reputation and aU the great things Romain has heard about it and about The Netherlands: it's people, the atmosphere and culture. He started with his bachelor in Rennes, France and has actually never been to The Netherlands before. Now we get the chance to experience wdth him his first encounter with the Dutch way of life. Romain's favourite thing and focus are the parties. To be franc, he probably hasn't missed one of the parties and has even thrown quiet a few of his own. From his own experience, the parties here are more intense than back home. Back to school, Romain specializes in petroleum geology. He sees this as a domain worthy to pursue because gas, oil and CO2 are high on the economical, political and

environmental agendas. Earth's resources are getting scarcer every day. With all modesty, Romain's 'secret'­wish would be to virtually realize models of empty underground reservoirs in order to store CO2 and lower global warming. Until then, Romain is also busy with photography, visual and cinematographic arts. He enjoys playing the guitar, but also practices basketball and volleyball. In conversations his questions are disarming and he is one of those people that take it all in without judging. He takes pride in not being full of cliches and sees this as a way to get the most out of travelling. Romain's is grateful for significantly improving his English since he's been here. Many don't miss the ocassion to appreciate it and tell him that his 'Enghsh is really good... for a French Romain is sure to be missed after moving on, next year perhaps to Bergen or back to France. TEXT AND PHOTO: DIANA IRODI, MSC SOCIAL AND CULTURAL ANTHROPOLOGY

>Tamara MEM5A <r

TJAj IK DeWK PAT e n o p £»e vci 6ewooN6eeN VRAA6 IS NAAR. HCNUÏt­ «N611ID ­MAALTWoeM.

Rome Deze maand zit ik weer in het Nederlands Instituut in Rome ­ voor de zesde keer, dus het spannende is er inmiddels wel een beetje af Ai blijft Rome wel de allermooiste en meest inspi­ rerende stad die ik ken, zozeer zelfs dat ik me afvraag hoe het zou zijn om hier écht te wonen In het centrum dan, niet in een of andere depri­ merende buitenwijk. Volgens mij zou ik dan al drie proefschriften afhebben. En aan de bedel­ stafzijn geraakt, want wonen in het centrum van Rome is zo duur datje beter een penthouse in Manhattan kunt huren. Mocht ik er ooit werk van willen maken, kan ik trouwens wel beter eerst een andere baan zoeken. Want ironisch genoeg ­ voor een stad waar je struikelt over het oudheidkundig erfgoed ­ komen de archeolo­ gen hier om van de honger. De gemeente heeft namelijk geen geld, dus als iemand iets op wil graven doet­ie dat maar in zijn eigen tijd. Het leven op het Instituut is van een hypnotise rende simpelheid. Opstaan. Koffie. Bibliotheek Lunch. Koffie. Bibliotheek. Koffie. Diner. Koffie Bibliotheek. Bed. Al na een paar dagen zitje in een soort cadans, die slechts doorbroken wordt als de koffie op is. Of de bibliotheek dicht, maar dat is gelukkig nooit het geval, want die is inpandig, dus je woont als het ware in de biblio theek. De overzichtelijkheid is denk ik ook de kracht van zo'n studieverblijf, want er is weinig anders te doen dan werken. Door Rome struinen en musea bezoeken, schaar ik dan voor het gemak ook maar even onder 'werken', want er was toch wel minstens één goede reden waarom ik archeoloog ben gewor­ den. Dat er op de Italiaanse televisie eigenlijk helemaal niets is wat ik wil zien, dat helpt ook. In Nederland ben ik dagelijks zeker twee uur bezig met kijken naar dingen die ik niet wil zien. Zoals reclames voor pillen tegen brandend maagzuur, je houdt het niet voor mogelijk hoe veel je er daar dagelijks van langs ziet komen! En dat allemaal in de hoop dat er straks iets komt wat ik wel vnl zien. Dat is dus verloren tijd die je niet eens aangenaam doorbrengt, de ergste categorie. In Rome heb ik dat probleem niet. Daar breng ik alle verloren tijd aangenaam door. Al was het maar omdat het in Rome is. Daar komt dat boek niet sneller van af, maar goed.

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen