Ad Valvas 2010-2011 - pagina 283

Studenten 5

ad valvas 3 maart 2011

Weg met de 'boehoe zielig'-houding Het gaat goed met de jonge, hoogopgeleide Turkse Nederlanders. Toch zien I velen geen toekomst in Nederland, zo blijkt uit een 'door Anatolia georganiseerd 1 debat. 'Je laatje toch niet [wegjagen door de PVV?' I TEKST: PETER BREEDVELD FOTO: PETER VALGKX

I "Zolang je je laat aanspreken als Turk of allochtoon, blijf je ook een Turk of allochtoon". Dat I zei D66-Kamerlid Fatma Koser Kaya vorige week tijdens een pittig debat, waarbij Turkse jongeren zelf op de agenda waren gezet. Koser Kaya: I "Je moet dat doorbreken." Aanleiding voor het debat, georganiseerd door studentenvereniging AnatoHa, was een manii fest van Turks-Nederlandse professionals in de Volkskrant, begin dit jaar. In het manifest wordt een zeer pessimistisch beeld geschetst: TurksNederlandse jongeren worden gediscrimineerd en raken daardoor in een maatschappelijk isolement. De bemoeienis van de Turkse overheid en van Turkse religieuze organisaties met Turkse Nederlanders verergert die situatie alleen maar. Hierdoor blijven ze op Turkije gericht, in plaats van op Nederland. Anatolia-voorzitter Sibel Akbas zei al eerder tegen Ad Valvas- "De toekomst van Turkse Nederlanders ligt hier."

Wegen van honing Naast Koser Kaya waren ook schrijver van het manifest Kadir Tas, docent Sociale Wetenschappen Boris Shjper en voormalig PvdA-wethouder van De Baarsjes Margreet Elings (PvdA) uitgenodigd. Turkse jongeren, maar ook iets oudere jongeren uit de wijde omgeving, waren naar het debat gekomen. Veel aanwezigen lieten zich het gesomber van Tas niet zomaar aanpraten. "Ik ben blij dat ik in Nederland leef", zei een studente Tandheelkunde. "In Turkije zijn de wegen naar succes ook heus niet van honing gemaakt." Een andere jongedame wees erop dat er in Turkije en in alle andere landen in de wereld net zo goed wordt gediscrimineerd. "Wij zijn geen Turken", zei ze, "wij zijn Nederlandse jongeren van Turkse komaf, punt uit." Een jongeman verweet Tas de werkloosheidscijfers onder jonge Turken te negatief te interpreteren. "Ik kreeg vroeger op school het advies om voor loodgieter te leren, nu ben ik accountant. Ik zie Turkse advocaten, artsen." Tot de aanwezigen zei hij. "Geloof me, jullie gaan prachtige banen krijgen, je moet alleen in jezelf geloven." Ook de kritiek in het manifest op verenigingen die de Turkse identiteit benadrukken, viel bij veel jongeren slecht. "Ik heb mijn talenten juist ontdekt bij mijn moskeevereniging", aldus een meisje. "Daar heb ik de eerste stap naar maatschappehjke betrokkenheid gezet."

Hand in eigen boezem Toch waren er veel jongeren in de zaal die wel degelijk overwegen naar Turkije te emigreren. Met de stelling 'Voor veel Turkse jongeren is geen toekomst in Nederland' was ongeveer de helft van de aanwezigen het eens. "Ik merk

Het is altijd gezellig in het hoofdkwartier van Anatolia

overal in Nederland dat ik word gezien als een tweederangs biurger", aldus een jongen. "Ik durf te wedden dat de meeste mensen hier dat net zo ervaren. Alleen durven die er niet voor uit te komen." Iemand zei naar Turkije te willen emigreren omdat hij geen zin had op te draaien voor de kosten van de vergrijzing in Nederland. Een ander voelde zich gewoon meer thuis in de "ongestructureerde chaos" van Turkije. "Wat in het manifest staat, is toch gewoon waar?", zei een meisje. "Het is toch goed om te erkennen dat deze problemen bestaan?" Weer iemand anders bracht in dat de vrijheid van meningsuiting voor hem als Turk niet geldt: "Als ik over de Armeense kwestie begin, word ik meteen afge-

begin moest ik hemel en aarde bewegen om daar studenten naartoe te krijgen", zei ze. "Discussies op mijn Facebookpagina over Turkse kwesties trekken altijd heel veel Turken, maar het blijft stil als ik over orgaandonatie begin. Het zou me niks verbazen als de P W straks zegt dat nieuwe Nederlanders onderaan de wachtlijst komen, omdat ze niet participeren in de discussie over orgaandonatie." Oud-wethouder Ehngs had dezelfde ervaringen als Koser Kaya. "Als wethouder heb ik me enorm ingespannen, en veel partijgenoten met mij, om Turkse vrouwen te coachen en werkervaring te laten opdoen. Niet meer dan twee vrouwen hebben zich aangemeld."

Sollicitatiebrieven: zó 1990

'In Turkije zijn de wegen naar succes ook hieus niet van honing gemaakt' kapt. Maar in een discussiegroep over Socrates moet ik me verantwoorden voor wat Turkije Griekenland allemaal zou hebben aangedaan." Jonge Turkse Nederlanders moeten de hand ook in eigen boezem steken, meende Koser Kaya. "Ik organiseer regelmatig netwerkbijeenkomsten over arbeidsmarktparticipatie, en vooral in het

Koser Kaya kwam hard in aanvaring met een vrouw, een veertiger, die haar verweet te gemakkelijk over de discriminatie van Turken heen te stappen. "In een Turkse winkel werd ik door een Nederlander terechtgewezen omdat ik Turks met de winkelbediende sprak", zei ze. "U doet net of Turken discriminatie aan zichzelf te wijten hebben." "Nee", zei Koser Kaya, "er is discriminatie, maar daar moetje overheen stappen, je moetje focussen op het positieve. Afgelopen met die 'boehoe zielig'-houding. Laatje niet aanpraten dat je ziek, zwak en misselijk bent." En- "Een zesde deel van de Nederlanders heeft Wilders gestemd, dat betekent dat vijfzesde dat niet heeft gedaan." In de pauze zei ik Koser Kaya dat haar 'rechtse' geluid me verraste. "Dit is niet links of rechts", antwoordde het D66-kamerlid, "het is de enige

manier om de P W de wind uit de zeilen te nemen, niet blijven hangen in je slachtofferrol, maar je kansen benutten en succesvol worden." Turkse jongeren moeten leren netwerken, hield ze haar gehoor voor. "SoUicitatiebrieven schrijven is zó 1990, bijna niemand krijgt nog een baan na het schrijven van een brief Laat mensen rechtstreeks kennis met je maken. Dat helpt, want veel discriminatie op de arbeidsmarkt wordt veroorzaakt door het principe: onbekend maakt onbemind."

Meer rechten met VU-diploma uiteindehjk gaat het helemaal niet slecht met de Turkse jongeren, vindt docent Boris Slijper. "Er zijn typische tweedegeneratieproblemen die je altijd ziet bij kinderen van immigranten, maar de meeste jongeren doen het beter dan hun ouders. En straks hebben we een goed gemtegreerde derde generatie Turken en Marokkanen." Slijper drukte de jongeren op het hart zich niet te laten wegjagen door Wilders. "We moeten af van het etniceren van problemen." En niemand moet zich illusies maken over de ontvangst in Turkije. "Daar zullen ze je zien als arrogant, als iemand die denkt meer rechten te hebben met zijn VU-diploma", aldus Slijper. Hij zei te hopen dat een Turkse studentenvereniging als Anatolia in de toekomst niet meer nodig is. Ook dat viel niet goed. "Waarom is het zo'n probleem dat we anders zijn?" protesteerde een jongedame. "Ik ben geen Nederlander en ik ben geen Turk, ik ben gewoon anders. Nou en?" Reageren'? Mail naar redactie@advalvas vu.nl

>Nieuwe lichten Hoe is het om te studeren als dat niet in je familie zit? Ad Valvas volgt twee eerstegeneratiestudenten. Deze week: Zainab Noor el Hejazi. "In dit blok hebben we practicum snijzaal. Daarbij wordt niet gesneden. De hchamen liggen al klaar. We mogen ze wel aanraken", vertelt Zainab Noor el Hejazi (19), eerstejaars biomedische wetenschappen. "In het practicum krijgen we te zien hoe het menseUjk hchaam werkt. Ik was

bang dat ik het eng zou vinden, maar ik vind het heel erg leuk. Het heeft me weer aan het twijfelen gebracht over medicijnen." Zainab is een van die studenten die is uitgeloot voor medicijnen, vertelt ze. Ze twijfelt erover of ze volgend jaar nog eens wü meeloten. "Ik wü later in mijn werk graag direct contact hebben met mensen. Dat heb je als arts veel meer. Aan de andere kant vind ik biomedische wetenschappen ook leuk. Bovendien moet ik dan weer helemaal opnieuw beginnen met een studie, en dat kost me eenjaar. En stel dat ik me er helemaal op zit te verheugen en dan weer word uitgeloot." Zainab weet in elk geval zeker dat ze niet naar België wil om daar medicijnen te gaan studeren.

"Ik wil bij mijn familie blijven. Ik heb al zo vaak gehoord dat mensen daar stranden, omdat ze hun familie missen." Ze heeft nog tijd voordat ze moet beslissen. Haar ouders denken met haar mee. "Mijn moeder vindt het zonde van de tijd, maar begrijpt het ook als ik toch met medicijnen zou beginnen. Iedereen in mijn famUie heeft gestudeerd. Mijn vader is werktuigbouwkundige, mijn moeder boekhouder. In dat opzicht ben ik eigenlijk helemaal geen eerstegeneratiestudent. Maar hier in Nederland wel." (WV) De andere eerstegeneratiestudent die Ad Valvas dit jaar volgt, is Hedy Kasanrawi.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen