Ad Valvas 2010-2011 - pagina 141

studenten 5

no ad valvas 18 november 2010

Rechtenstudenten maken dansvoorstelling 'Crush'

Is loverboy op de planken

Ze zijn binnenkort eikaars tegenspelers: rechtenstudenten Don Ceder en Remha Kiros spelen the bad guy en the good guy in een dansvoorstelling over loverboys. WELMOED VISSER

i Studenten Don Ceder en Remha Kiros zijn I aUebei ook hiphopdanser. En ze houden van I theater. Toen ze vorig jaar met een groepje dansers een wedstrijd wonnen en een paar keer konden optreden, onder meer op Sail en in het restaurant van Jamie Oliver, smaakte dat naar meer. Begin 2010 begonnen ze te werken aan een eigen voorstelling. Het moest een mix worden van dans en theater. Het moest er goed uitzien, jongeren aanspreken én het moest ook nog ergens over gaan.

Meer van de straat "Kiros kwam toen met het idee om het over loverboys te doen", vertelt Don Ceder, masterstudent criminologie. "Er zijn wel voorlichtingscampagnes over loverboys, maar die komen altijd zo bedacht over", vertelt Remha Kiros, masterstudent internationaal Europees recht. "Wij wilden iets maken dat meer van de straat is." Binnenkort gaat hun voorstelling Crush in première. In dat stuk wordt een meisje ingepalmd door een jongen, die haar eerst cadeautjes geeft, maar niet lang daarna bij haar aanklopt omdat hij in financiële problemen zit. Zij wil hem helpen en belandt uiteindelijk achter de ramen. Daar ontdekt ze dat ze niet zijn eerste slachtoffer is. Crush staat twee keer in de Meervaart en een keer in het Bijlmerparktheater. De eerste voorstelling is al bijna uitverkocht. Niet slecht voor een groepje jongeren dat alles zelfheeft bedacht, van de teksten tot de decors en de vormgeving van de posters. Begin 2010 begonnen ze met improviseren, scènes schrijven en dansmoves bedenken rondom het thema loverboys. Ceder "We zijn met z'n achten begonnen met het bedenken van het stuk. We zijn allemaal creatieve, eigenwijze mensen met eigen ideeën. Dat werkte helemaal niet. Soms zaten we een hele middag te discussieren over scènes en bewegingen, over welke kleur licht er moest komen en kwamen we niet meer aan repeteren toe." Het ging beter toen de groep regisseur José Montoya van de tv-serie Het Schnitzelparadijs erbij haalde. "Iedereen had zijn eigen dingetjes ingebracht. Montoya haalde een boel eruit omdat het geen functie had en daardoor werd het een strak en goed verhaal", vertelt Ceder. Als hij iets heeft geleerd van het proces, dan is het wel datje bij het maken van een theaterstuk niet gezamenüjk over alles kunt nadenken. "Dat

I

'Na een zware tentamenweek is een danstraining het beste wat er is om je lioofd leeg te maken'

die. Kiros zucht. "Voor sommige subsidies moet je voorstellen van wel dertig pagina's invullen. Dat is een heel werk." Maar het lukte. De jongeren vnsten onder meer bij het jeugdfonds van de Europese Unie geld los te peuteren. "Zo'n voorstelling maken is veel duurder dan ik dacht", vertelt Ceder. "Toen we begonnen dacht ik datje met tweeduizend euro een heel eind zou zijn, we hadden uiteindelijk vijftienduizend euro nodig."

Andere wereld is heel democratisch, maar het werkt niet." Ceder nam samen met de regisseur de leiding van de productie op zich, terwijl Kiros de sponsors en subsidies regelde.

Dansers uit het hele land Ze hielden audities en tot hun verbazing kwamen er veertig dansers uit het hele land op af. Daarvan bleven er twintig over. Ceder- "Een aantal van ons studeert aan de universiteit, maar het grootste deel doet een dansopleiding, bijvoorbeeld die in Arnhem." Het was niet de bedoeling dat Ceder de mannelijke hoofdrol van de loverboy zou spelen. "Maar de jongen die het zou doen, viel opeens uit. En toen ben ik getypecast", grijnst Ceder, die met zijn lange donkere kruUen inderdaad voor rasversierder zou kunnen doorgaan Daardoor kwamen de vrienden Ceder en Kiros in het stuk ineens tegenover elkaar te staan, want Kiros was al gecast als de good guy, degene die het meisje uiteindelijk uit de greep van de loverboy weet te halen. Iets anders waar de groep helemaal geen ervaring mee had, was het binnenhalen van subsi-

Komen Ceder en Kiros nog wel aan hun studie toe? Ceder "Voor mij was het de afgelopen maanden een zware combinatie omdat ik de hoofdrol speel en ook de productie deed. Maar gelukkig heb je bij rechten weinig coUege-uren, waardoor je zelf een groot deel van je tijd kunt indelen." Kiros- "Mijn studie is het belangrijkst, maar ik vind de combinatie leuk en ik zou het dansen en optreden zeker niet willen missen. Het zijn twee totaal verschillende werelden op

de universiteit gaat het vooral om je verstand, bij dans gaat het om je gevoel. Na een zware tentamenweek is een danstraining het beste wat er is om je hoofd leeg te maken." De mensen zijn ook heel anders, vertelt Ceder. "Ik weet niet of ik mijn vrienden uit de dansscène ooit zal kunnen voorstellen aan mijn vrienden van de universiteit, of ze elkaar zouden begrijpen." Toch reageren medestudenten en docenten positief als Kiros en Ceder over hun voorsteUing vertellen. "Sommigen medestudenten komen kijken", vertelt Ceder. "Dat vind ik echt vet." Zien ze zichzelf in de toekomst iets doen met hun studie of willen ze liever het theater in? Ceder "Ik houd van het theater, maar ik wil ook iets met mijn vak doen." Kiros "Ik zie wel. Eerst maar eens afstuderen. En die voorstellingen natuurlijk. Het zou fantastisch zijn als we met Crush op tournee konden langs scholen en theaters in de rest van Nederland." Reageren'? Mail naar redactie@advalvas vu nl.

Crush zien? > De voorstelling Cmsh staat op maandag 22 november en woensdag 18 december in theater de MEERVAART en op dinsdag 21 december in het BIJLMERPARKTHEATER. > KAARTEN Ifosten 5 euro. Reserveren kan via info@studiowest.nl. > De TRAILER van de voorstelling Crush is te zien op Youtube. Zoek op: Crush, Promo, Studio West.

>Nieuwe lichten Hoe is liet onn te gaan studeren als dat niet in je familie zit? Ad Valvas volgt drie eerstegeneratiestudenten. Deze week: Hedy Kasanrawi. "Ik was vorige week mijn mobieltje verloren in een coUegezaal", zegt eerstejaars antropologie Hedy Kasanrawi (i9)."Ik dacht, die ben ik kwijt, maar een rechtenstudent had 'm gevonden en mijn vaste telefoonnummer gebeld."

Dat was dus een mooie opsteker voor Kasanrawi, dat er, aan de VU tenminste, nog wel eerlijke mensen rondlopen. Verder heeft ze twee tentamens gehad, van eentje weet ze zeker dat ze dat goed heeft gemaakt. "Het was namelijk hetzelfde tentamen 'Inleiding tot de sociale wetenschappen' als de voorgaande jaren, dat was de hele groep al doorgegaan. Iedereen was al na een halfuurtje klaar. Ja, dat vond ik ook wel apart." Van het andere tentamen, methoden technieken, waren kennelijk geen kopieën in omloop, dus daar heeft Kasanrawi wel voor gestrest. "Maar de herkansingen zijn pas na de kerstvakantie, dus ik kan gewoon weg, ook als ik dit tentamen niet heb gehaald."

Kasanrawi wil naar Indonesië, om haar opa te bezoeken. Daar zit nog een heel tragisch verhaal achter, waar maar weinigen weet van hebben, maar opa was indertijd uit Suriname naar de jonge Indonesische staat gegaan om het land te helpen opbouwen, oma kwam hem niet achterna en zo bleven de twee gescheiden "Dat is met heel veel Javaans-Surinaamse families gebeurd", vertelt Kasanrawi. De komende kerstvakantie hoopt ze hem voor de tweede keer in haar leven te ontmoeten (PB) De andere twee eerstegeneratiestudenten die Ad Valvas dit jaar volgt, zijn Daan Egberts en Zainab Noor el Hejazi

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen