Ad Valvas 2010-2011 - pagina 237

schrijver op locatie 5

id valvas 3 februari 2011

Wisseling van de wacht Renate Dorrestein had nog wel een jaartje Schrijver op Locat/e willen blijven. Maar dat feest gaat niet door: op 1 februari neemt Ronald Giphart het over. Hij zit al boordevol plannen. TEKST: PETER BREEDVELD FOTO'S PETER VALCKX

Renate Dorrestein was onmiskenbaar de meest zichtbare Schrijver op Locatie tot nu toe. "Maar |k heb ook kunnen oogsten wat mijn drie voorgangers hebben gezaaid", relativeert ze meteen. ''Dankzij de inspanningen van Abdelkader Benali, Marcel Moring en Christine Otten heeft de Schrijver op Locatie echt voet aan de grond gekregen binnen de VU-gemeenschap. Het is een instituut geworden dat iedereen weet te vmden Hoeveel verschillende mensen me niet hebben benaderd met verzoeken, bijvoorbeeld om colleges te geven op vakgebieden waar ik jiog nooit van had gehoord! Een college para|ociale break-ups, bijvoorbeeld. Dat gaat over loe mensen reageren op de dood van een fictief Sersonage waaraan ze gehecht zijn geraakt."

ïierviltjesmonument jlaar werkzaamheden voor de VU namen drievart van haar tijd in beslag. Ze was dan ook Irg actief Ze gaf coUeges, zette een helpdesk lp voor onderzoekers en studenten met schrijfproblemen. Dorrestein "Bijvoorbeeld voor een Iriminoloog die aan een biografie van een boef ƒerkt, en daar niet uitkwam". Ze gaf een schrijflursus voor de afdeling Nederlands Tweede faal, en haalde met haar Klaagmuur - waar Itudenten met briefes anoniem hun hart kunnen luchten - het landelijke nieuws. Ook liet ze

lorrestein: 'Ik wil niet over mijn [raf heen regeren'

groepen studenten eikaars levensverhaal op een lierviltje schrijven, wat moet uitmonden in een anstwerk, een 'monument' noemt ze het zelf, pp de VU-campus. Haar belevenissen schreef ze op m columns voor de site van Ad Valvas.

afscheidscadeau "Christine Otten, mijn voorganger, vertelde Ime ontzettend enthousiaste verhalen. Ik ben Iniet teleurgesteld, sterker- die verhalen zijn Izelfs nog overtroffen. Hoe alles zich hier dwars Idoor de verschillende faculteiten en afdelingen lafspeelt. Ik heb zoveel interessante mensen ontmoet, studenten, onderzoekers. Die van het ILASA, bijvoorbeeld, het longitudinaal verou­ Idermgsonderzoeksinstituut, hoe mensen zich Idaar hebben vastgebeten in een onderwerp, en Idaar met zoveel passie over praten, als kunste­ jnaars bijna. En de migranten, die alles hebben jschtergelaten in hun geboorteland, en hier in Irap tempo de Nederlandse taal hebben geleerd len een heel nieuw leven hebben opgebouwd." iHaar afscheidscadeau aan de VU­gemeenschap lis het boekje Pas goed opjezelf, een tragedie met I een nawoord waarin Dorrestein seksueel geweld I op de VU­campus aan de kaak stelt. "Ik heb met I pastors, decanen, studentenbegeleiders en dat

soort mensen gesproken, en die zeiden er nooit mee te maken hebben gehad. Maar toen ik er met studenten over sprak, bleek het ook hier wel degelijk voor te komen. Alleen geven ze het een andere naam. ze hebben het bijvoorbeeld over een uit de hand gelopen date " Wat zou ze aan haar opvolger Ronald Giphart wiUen meegeven'' "Ik wil niet over mijn graf heen regeren", protesteert ze, "en het gaat er bij de Schrijver op Locatie natuurlijk om dat er elk jaar een nieuwe persoon aantreedt, met een compleet eigen invulling." Maar toch­ "De gro­ tere projecten, zoals die met de levensverhalen en de Klaagmuur, vond ik zelf het meest bevre­ digend. In de voorbereiding van die coUeges, hoe leuk ze ook zijn, gaat toch wel heel wat tijd zitten, tegenover weinig rendement, omdat ze eenmalig zijn."

Klaagmuur wordt vraagmuur "Ik heb alvast de studiegidsen bestudeerd", bekent Ronald Giphart, "om te zien wat voor colleges ik allemaal kan geven. Man, dat zijn toch cadeautjes die op je pad komen, en het moet allemaal natuurlijk ook leuk zijn voor jezelf" Giphart heeft altijd graag over weten­ schap geschreven, vertelt hij, en hij heeft al twee keer eerder een aanbod voor een schrijver­

Giphart: 1k wil van de Klaagmuur een Vraagmuur maken'

schap aan een universiteit moeten afslaan. "Over de VU hoorde ik goede verhalen van mijn uitgever, die ook Renates uitgever wordt. Hij zei dat ze het er erg druk mee had. Ik dacht Mooi' Dan is het dus heel erg leuk!" Giphart heeft al heel wat plannen gemaakt voor het komende jaar. "Ik ben ook getriggerd door jouw ideeën, Renate. Ik loop al jaren met een idee waar ik ook met BNN over heb gepraat. Het is geïnspireerd op het boek The Wisdom of Crowds van James Surowiecki, dat gaat over de idee dat groepen als geheel meer kennis hebben dan de individuele leden van die groep. Dat werd bewezen in het spelprogramma Weekend Miljonairs, waarin kandidaten bij het beantwoorden van een vraag het publiek in de zaal mochten raadplegen of een deskundige mochten beUen. Het bleek inderdaad dat de zaal het meestal beter wist dan de deskundige. Ik wil van Renates Klaagmuur een Vraagmuur maken, waarbij vragen over maatschappelijke, ethische en wetenschappelijke kwesties worden beant­ woord door de gemeenschap. En ik heb het idee nu ook weer aangekaart bij BNN, en die was toch weer geïnteresseerd, dus wie weet, kunnen we dat combineren."

De Grote Drie Ook wil Giphart aan de VU de eeuwige discussie beslechten over wie van de Grote (Dode) Drie nu echt de beste is, de Grote Eén, dus W.F. Hermans, Gerard Reve of Harry Mulisch. "Dan wü ik in een serie coUeges een Mulischiaan, een Reviaan en een Hermansiaan aan het woord laten." Een ander onderwerp dat Giphart wil behandelen is strips "We zijn de laatste jaren overspoeld met striptekenaars die zich op de vaderlandse literatuur storten. Denk aan de bewerking van Reves De Avonden door Dick Matena. Dus ik denk aan een symposium, en een bezoek aan een striptekenaar in het kader van de schrijversbezoeken." Reageren"? Mail naar reciactie@aclvalvas vu nl

Over eikaars werlc DORRESTEIN: 'Ik heb een speciaal hoekje In de VU­boekhandel met mijn aanbevelingen. Daar staat Ronalds nieuwe roman IJsland ook bij. Ik vind het een zeer geslaagd boek, een goede mengeling van ernst en humor.' GIPHART: 'Toen ik mezelf nog ontwikkelde als schrijver, had ik Renate al heel hoog zitten. Tij is een van de weinige Nederlandse schrijvers die ernstig en licht tegelijk kan zijn. Dat zie je te weinig in de Nederlandse literatuur, humor is een ondergeschoven kindje, wordt zelfs geschuwd. En hoe dat nou komt... Misschien ook leuk om iets mee te doen als SCHRIJVER OP LOCATIE, een canon van Nederlandse schrijvers met humor in hun werk.'

De gouden iui van VUconnected 'Wat je in elk geval moet doen', drukt Dorrestein haar opvolger op het hart, 'is je onverwijld melden bij VUconnected (het 'evenementenbureau' van de VU, [PB]). Gouden lui zijn dat, die me overal doorheen hebben getrokken. De VU is een eilandenrijk maar bij VUconnected weten ze precies waar je moet zijn, ze zijn een ploeg, die voor Jou uit de paden voor je baant.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen