Ad Valvas 2010-2011 - pagina 206

12 ad rem

ad valvas 6 januari 2011

>Griff

>Lentjes

>Pleased to meet you (i) The VU counts many international students, from different parts of the world. Who are they, and how did they end up here?

Diana Dubrovska From: Latvia I Age: 26 I Study: Social and Cultural Anthropology, pre-master

Diana always thought the grass was greener on the other side

>Tamara DPoe KONINóÉtH

This week's student is Diana Dubrovska (26), a Latvian student who came to the Netherlands to study Social and Cultural Anthropology at the VU. She loves Amsterdam and all it gives her everyday but she still thinks about finally returning to her country of origin to buUd a life for herself Diana is 26 and looks with humour over her travels so far. She always thought the grass was greener on the other side and this has taken her to many different places, one of them Amsterdam. So what did she decide when she saw the grass never actually gets greener? To make the most of every place and go on, until she'll know it's time to settle down. Well, that was enough lyricism for now. Some of you might be familiar with the VU's website and the section presenting the study programmes. Needless to say the way each

of them is presented makes people think it's the place to be for anyone interested in any particular field of study. This and Amsterdam's reputation of course, is what lured her here. Since she came it's been even more than she expected. She sees the VU's passion for study and knowledge perfectly blending with the rich fauna of Amsterdam. This makes her day. If you would ask her about her ambitions, she would give you a precious lesson about the easiness of life, of it's beauty and the uselessness of details. Not to mislead you, Diana stul thinks about one day returning to Latvia. She admits that The Netherlands can be a little too structured for her and no place to be wild and spontaneous. Still, she appreciates the city's charm, uniquely created by a combination of bikes, birds and strange folk from aU around the world.

TEXT EN PHOTO: DIANA IFTODI, Msc Social and Cultural Anthropology at VU

Weeze Sneeuw, ijs, hagel, stamppot, schaatsen, zout op, trein vol, bus weg. Jawel mensen, we zijn nog geen maand onderweg en het is nu al een strenge winter geweest. Wie slim is, blijft lekker thuis, stookt de kachel op en wacht tot het lente wordt. Ik vind mezelf soms best slim, maar ik moest dan wel weer zo nodig Kerstmis in Italië vieren. Ik was zelfs nog enorm trots op dat onwaarschijnlijk goedkope vliegticket dat ik had gevonden, naar Bari vanaf Düsseldorf Maar achteraf had ik mijn zuurverdiende euro's beter kunnen besteden aan een goed boek voor onderweg en de trekschuit, postkoets of rendierslee moeten nemen. Want mijn onzalige koopjesdrift resulteerde in 24 uur op vliegveld Weeze, dat naar het schijnt ergens bij Düsseldorf ligt. Een etmaal op Weeze is trouwens nog heel wat anders dan 24 uur op - pakweg - Schiphol. Destijds bij de aswolk zag ik op tv dat ze op Schiphol aan de gestrande reizigers soep en broodjes uitdeelden. Het zal naar aanleiding daarvan zijn geweest dat ik een bepaald beeld in mijn hoofd had van noodgedwongen overnachten op een vliegveld. Iets met peer-pressured fatalistische blijheid. Gezellig met z'n allen op veldbedjes, onder een rood-witgeblokt dekentje. S3mipathieke medereizigers die de nacht opluisteren met gospeUiederen, volksdans en barbecue. Ik zal misschien de enige zijn die zich erover verbaast, maar op Weeze was van dat alles geen sprake. Het begon al met die veldbedjes. Voor de circa tweeduizend gestrande reizigers hadden ze op Weeze pakweg tweehonderd veldbedden beschikbaar gesteld. Zo'n bedje krijg je niet zomaar. Normale mensen, aan wie dergelijke luxe niet gegund is, liggen opgerold als een garnaal op een bankje in de wachtruimte. Het aardige van zo'n slapeloos etmaal op een vliegveld is wel dat je jezelf allerlei vragen stelt over onderwerpen waarover je normaal gesproken niet nadenkt. Waarom houdt de handdroger in de wc altijd op met blazen voordat je handen droog zijn? Waarom hebben kleine kinderen geen biologische klok (als in- nacht = slapen = geen lawaai maken)? Waarom is het zo moeilijk om verstaanbare boodschappen over te brengen via een intercom? En, zeer essentieel, waarom pnngles? Welk bestaansrecht hebben Pringles, als ze vies, duur en niet eens een echte chip zijn, maar samengeperst aardappelafvaP Maar ik heb geen antwoorden, alleen maar nog meer vragen. Zoals zelfs als ik ooit aankom op de plek van bestemming, dan moet ik toch ook weer terug naar huis, straks?

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen