Ad Valvas 2010-2011 - pagina 428

12 ad rem

ad valvas 26 mei 2011| A /

/F

>Leiitjes

>Griff \A

>Pleased to meet you (17) vu University has many international students and employees from different parts of the world. Who are they, and how did they end up here? Tudor Uricec From: Romania I Age: 22 I MSc High performance distribirted Computing

Back in Romania he led a nice life, but Tudor Uricec's parents kept telling him to go abroad. "They said it would be better for me, as one does not get a lot of opportunities in Romania. At first I didn't want to leave, because I was content with my Ufe there. I had my family there, my friends. But after we finished our bachelor's degree in Bucharest, everyone went his own way. It was then that I decided that I had to make a move to take my life up a notch." His choice for the Netherlands was easuy made, as the tuition fee for people from EU member states is 1,700 euros, as opposed to 12,000 euros for people from non-EU member states. "I'm pretty lucky, because Romania joined the EU in 2007.1 also like the courses I am taking - 1 get the feeling that I'm really learning something."

Tudor lieard tlie Moroccans in tlie Netlierlands are great

Tudor is quite an outgoing person, not someone you would immediately associate with a computer-study. He

'-'^r'^-^ï«?^ <*??

>Tamara «2

nonetheless describes his way of thinking as mathematical. "I'm for instance always aware of where I am in terms of space. It's actually the American way of thinking all the streets in the Unites States are built parallel to each other; you always know where you're heading." To test his math skills, I offer him a large sum to multiply. Within seconds he's telling me the correct answer. "It's actually all about taking an easy and smart mind-route to get to the answer. People who are good at mathematics do just that." In his spare time, Tudor likes to exercise and play soccer. "In fact, it was my dream to become a soccer player, but in Romania it isn't as organized as it is here. Here in Holland I recently got promoted to the third amateur league." Tudor likes to meet new people from different nationalities. He does not know many Dutch people yet, but he's thinking of settling down here in the near future. "By the way," he hurries to add with a grin, "I heard the Moroccans here are great." TEXT ZAHRAASTITOU STUDENT REPORTER PHOTO FLOOR BAL

Punt Gisteren aan het einde van de middag kwam een collega onverwachts binnen om me iets te vragen en ik reageerde alsof ik al uren aan de wodka-red buil zat. Nu was daar bepaald geen sprake van ik haat red buil. In ieder geval zit ik in een fase van het schrijfproces, waarin ik weleens vergeet dat er om me heen nog andere dingen gebeuren. Dat krijg je ervan. Nu heb ik vorige maand een seminar Succesvol promoveren gevolgd en weet inmiddels dat ik geen efficiënte schrijver ben. Het goede nieuws is dat er, nu ja, een stukje bewustwording heeft plaatsgevonden. Het slechte nieuws is datje daar geen kont aan hebt als je het al 25 jaar op eenbepaalde manier doet, en bovendien niet van plan bent daar iets aan te veranderen Efficiënte schrijvers, moet u weten, schrijven gestructureerd. Ze bedenken eerst wat voor punt ze willen maken, daarna hoe ze het moeten opschrijven, gaan dat vervolgens even snel doen, en gebruiken de rest van de tijd om te schrappen en te schaven. Ik niet. Ik begin gewoon ergens, het liefst hal verwege. Wat voor punt ik wil maken, bedenk ik meestal achteraf, op basis van wat ik heb opgeschreven. In de tussentijd braak ik alles wat ik maar kan bedenken uit op tientallen volkomen onsamenhangende A4'tjes en steun op de goede zorgen van mijn promotoren om er chocola van te maken. Veelgehoorde uitspraak bij mijn tekstbesprekingen. "Tja, het staat er allemaal wel, maar je moet het weten te vinden hè?" In feite is het een groot wonder dat ik het al ruim zeven jaar bijna iedere week voor elkaar krijg om een column van vierhonderd woorden te schrijven. Vierhonderd pagina's, dat is meer mijn stijl. Wat dat betreft is het spijtig dat ik geen negentiende-eeuwse kamergeleerde ben die eindeloos door mag ploeteren aan een magnum opus. Of, nog beter, een Romeinse letterkundige. A la Plinius de Oudere 37 boeken volschrijven over ALLES en dat dan De Wereld noemen, prachtig' Phnius was al een homo universalis voordat die term was uitgevonden. Hij was bereisd, belezen en bewonderd, maar om nu te zeggen dat zijn boeken efficient gestructureerd zijn, mwah. De tijden zijn veranderd, en dat mag ook wel 2000 jaar later. Nu moet je een punt hebben. Over vier maanden hoop ik dat te hebben gevonden. En erachter te zetten, ja, dat ook.

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen