Ad Valvas 2010-2011 - pagina 124

i6 ad rem

ad valvas 4 november 2010

>Lentjes

>Griff

***

>Roos draait mee (21) Studiekeuze moeilijk? Beroepskeuze al helemaal f Student-reporter Roos van Rijswijk heeft nog geen idee wat ze wil. Deze week loopt ze mee met een yogadocent. Ik ben niet zo stressbestendig, blijkt in een tentamenweek. Daarom besloot ik deze keer tussen de thermoskannen koffie, het uitstelgedrag en de hysterische huUbuien door. misschien moet ik iets heel relaxeds worden later. Yogadocent bijvoorbeeld' Dat ik nooit eenyogales had gevolgd, mocht de pret niet drukken. Peter Hin begroet mij in spiritueel centrum de Roos waar je - even voor de liefhebber - ook de cursus 'Sjamanistische dood' kunt volgen. Aan Hin zelf is gelukkig niets sjamanistisch, laat staan dood. Het is gewoon een gezonde kerel die zichzelf toevallig in de knoop kan leggen en die lesgeeft aan 350 (!) mensen die graag even een moment van rust in hun week hebben. "Nee, ik ben niet zo zweverig. De tijd van zolderkamertjes, tenen lezen en wierook is echt wel voorbij in de yoga. Ik zou graag hebben dat yogadocent op den duur gewoon als normaal beroep wordt gezien." Even later kijk ik naar mijn benen, die ik zo hoog mogelijk in de lucht moet steken. Ik doe 'de kaars'. Ik wiebel een beetje. Volgens mij loop ik paars aan en ik kraak een beetje. Het doet zeer. Hin doet ook een kaars, maar klinkt zeer ontspannen "voel die rug maar", zegt hij met een rustige stem tegen zijn leerlingen. "Auw!" klinkt er. En- "ha, lekker'" Ik denk, naast aan spieren op plaatsen waar je ze niet verwacht, vooral aan mijn tentamens. Hin, die de namen van al zijn cursisten kent, runt - naast de vele lessen die hij geeft - zijn eigen opleiding voor yogadocenten (duur. vier jaar). "Ik vind als docent het werken met mensen ontzettend fijn. Ik ben ook opgeleid tot psychosociaal coach, dat zit echt in me. Het is nu even druk met de opleiding, maar er komt meer personeel. Dan kan ik me weer meer op het coachen focussen. En

>Tamara ZESJCSCMLTUUa

wat meer ontspannen!", vertelt hij. Na afloop van de les voel ik me verdacht flexibel. Fijn, als je mensen dat gevoel mee kunt geven. De volgende ochtend blijft de verwachte spierpijn uit. En ren ik, traditiegetrouw, panisch (doch soepel) rond om een verdwenen studieboek te vinden en in een zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk koffie te zetten. Ik wil nooit meer stress! Zouden de docenten die Hin opleidt weleens een tentamen moeten maken? 4 " lekker soepel bewegen ^ doet wel even zeer

Roos snakt naar een beroep zonder stress

Sarah Deze week geen update van excellente werkomgevingen op de VU. Want nu zit ik weer even in Italië, alwaar ik bij mijn vriend logeer en me bezighoud met het slijmen bij Italiaanse professoren, schrijven, literatuuronderzoek en andere linkse hobby's. Nu wil ik natuurlijk niet discrimineren, demoniseren en/of mezelf vergalopperen, maar Italië is toch best een apart land. Terwijl ik via nu.nl op de hoogte probeer te blijven van het Nederlandse gesteggel over Zweedse en Turkse paspoorten, hebben ze hier in Italië hun eigen brekend nieuws. Ze heet Sarah. Heette, moet ik zeggen, want Sarah is dood. Sarah was een blond (geverfd?) meisje van vijftien uit Avetrana, een gemeente van zevenduizend zielen in de provincie Tarente, vijftien kilometer van de plek waar ik op dit moment bivakkeer. Afgelopen zomer werd Sarah vermist. Haar moeder was live in C\a I'fifl vxsXo, een soort spektakelversie van O^s^orm^ vzrzodnt. Waar ze live te horen kreeg dat het lichaam van haar dochter was gevonden, gewurgd, en in een put gedumpt. Sindsdien heeft het onderzoek naar de moord op Sarah het Italiaanse nieuws volledig in zijn greep. Of althans het nieuws op de televisie, en in het huis van mijn schoonouders wordt er iedere dag om één uur geluncht met pasta, vlees, wijn, salade, fruit, koffie en het televisiejournaal. Wat kun je twee maanden na een moord nog dagelijks op het journaal te vertellen hebben-' Er zijn twee verdachten gearresteerd. Daar zijn beelden van. Die worden iedere dag weer opnieuw uitgezonden. De put wordt gefilmd, alsof vastgesteld moet worden dat die nu echt leeg is. De familieleden van Sarah zijn gemterviewd. De buren. De mensen in de straat. Alle zevenduizend inwoners van Avetrana zijn inmiddels op tv geweest. Als je in Avetrana een bar in loopt, is de kans groot datje wordt aangesproken door een journalist die wil weten of je uit het dorp komt en ofje weet wie Sarah vermoord heeft. Ik weet dat ik niet overdrijf, want het is me vorige week zelf overkomen. Het dorp barst uit zijn voegen van de journalisten, flitslichten, camera's en geluidswagens. Het is een soort nationale dramaserie, met iedere dag een nieuwe aflevering, waarin niets gebeurt, maar waarnaar je toch blijft kijken. Mijn schoonvader geloofde me niet toen ik zei dat in Nederland niemand ooit van Sarah heeft gehoord. Bij ons gaat het nieuws over het verschil tussen Turken en Zweden, zei ik. Daar moest hij om lachen

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen