Ad Valvas 2010-2011 - pagina 364

12 ad rem

ad valvas 14 april 2011

>Koning

>Griff

S %

^

>Pleased to meet you (12) VU University has many international students and employees from different parts of the world. Who are they, and how did they end up here? 'f^­jsi:

^?^^ii

Line Silseth f^

I

Line thinks the multiple choice exames are really a joke

>Tamara VOOR^AAR­

oezoN

Her WORDT

VANDAA6 tieesu­Wk. weeRl Wo»­

Bl (

­vfe^

., dm I

I <M

t

From: Norway I Age: 22 I BSc Sociology

"A couple ofyears ago I went to the Netherlands with friends. I then decided I wanted to study here, in Amsterdam. It was pure chance I ended up at VU University", Line SUseth says. After a semester and a half at VU University, Line got a good impression of the level of education­ "Some courses here are really good, even though the examination and grading is reaUy bad. What you learn is valuable, but multiple choice exams are really a joke. You don't learn to put the perspectives into context, and you don't learn to be creative. It's only a way of saving money. In Norway we have larger written essay exams of usually six, but also four or eight hours. This is beside the regular assignments and take home exams. The exams in Norway are absolutely more challenging, whereas the courses here tend to be better." Line, however, also took some average and really bad courses at VU University "The teacher's teaching qualities are reflected in their courses."

The first thing Line noticed in Holland is that the people are friendlier and more open than Norwegians. "One time I took the wrong tram, and when I got on the right one, my one­hour ticket almost expired. A Dutch girl who was getting off offered me her ticket." When she is not taking classes. Line exercises at the VU gym. "I find that the Dutch dress rather strangely at the gym. They wear da)fwear sneakers and regular clothes, it seems. Don't they hurt their feet when they exercise with their normal shoes? And when I exercise, I sweat a lot. The Dutch girls don't. Maybe they don't work as hard as I do, they probably see the gym as a social event." Line likes the inventiveness of the Dutch. "There was a question about the oldest soccer field near the VU ­ they wanted to build a building there, but at the same time wanted to preserve the field. Their solution was to remove the soccer field to the top of the building." TEXT AND PHOTO ZAHRA ASTITOU, STUDENT REPORTER

Gratis Wat moet een mens met een overtollige magne­ tron? Je kunt hem afleveren bij een afvalpunt, maar misschien is er wel iemand anders die je er een plezier mee kunt doen. Dus bood ik mijn magnetron onder een fictieve naam 'gratis af te halen' aan op Marktplaats. Binnen een uur had ik de eerste reactie. 'Hallo, ik hep interesse in jou magnatron', ondertekend met 'B'. Ik mailde terug, om nooit meer iets te horen van 'B'. Twee dagen later had ik gelukkig vier nieuwe e­mails in mijn inbox. De eerste was van Ahmed Yigdrim. "ik kom je magnetron vanmiddag afhalen, wat is je adres?" De andere drie waren van ene Sjaak de Vries. Het had blijkbaar haast, want de e­maüs waren tussen 1 en 5 uur 's nachts verstuurd­ 'Hallo Klaartje, ik zou graag de magnetron overnemen, wan­ neer kan ik langskomen? Groeten, Sjaak. Ik gaf Sjaak het voordeel van de twijfel en belde hem op. Sjaak nam op met. "JA? Wat moeten juUie?" Ik stamelde geschrokken terug. "Ik ben Klaartje, van Marktplaats, van de magnetron. ." Sjaak bond snel in en slijmde: "Klaartje, wat leuk datje belt! Ja, weetje, ik word een beetje lastig gevallen door wat lui waar ik wat pro­ bleempjes mee heb..." Dat was geruststellende informatie. "Ik belde eigerJijk om te zeggen dat de magnetron vergeven is, helaas." Sjaak had het waarschijnlijk te druk met zijn problemen om het vreemde van deze situatie in te zien en bedankte me hartelijk voor mijn telefoontje. Blij dat ik ontkomen was aan handel met potentiële criminelen, besloot ik dan toch maar Ahmed Yigdrim te bellen. "Ja, wie is daar?" Dit begon bekend in de oren te klinken... "Hoi met Klaartje van Marktplaats." Voordat ik kon uitspreken bitste de jongen terug: "Rot nou toch eens op met bellen, ik moet niks van juDie hebben." Ik liet me niet van mijn stuk brengen "Nee, je hebt gereageerd op mijn advertentie.. " Hij zal wel vijanden hebben: "Ja, jullie van Marktplaats blijven me maar bellen om spuUen te kopen, maar ik koop niks aan de telefoon." Net toen ik de magnetron achterop mijn fiets wou binden om naar het afvalpunt te brengen, belandde een maütje in mijn inbox van een jongerenwerker die een magnetron zocht voor het buurthuis. Hij komt 'm volgende week ophalen. Als u nadien geen columns van mijn hand meer leest, rest slechts mijn advies breng uw oude magnetron naar het afvalpunt... Ludi Koning studeerde geneeskunde aan de VU en doet promotieonderzoek Tweewekelijks schrijft ze een column.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen