Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2010-2011 - pagina 418

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2010-2011 - pagina 418

4 minuten leestijd

6 Studenten

ad valvas 26 mei 2011

Vluchteling aan de VU (6)

Vijftien uur staan in een bestelwagen Vluchtelingstudent Fawad Adib procedeert al tien jaar voor een verblijfsstatus. In Afghanistan is hij bang voor bloedwraak. TEKST: PETER BREEDVELD FOTO: PETER VALCKX

In de zomer van 2001 v^ras Fawad Adib, toen 22 jaar, bij een bijeenkomst in het huis van een vriend in Kabul, Afghanistan. "We hadden een vriendenclub en hielden regelmatig bijeenkomsten over literatuur. We organiseerden ook cursussen in vechtsporten, en we legden geld in om elkaar financieel bij te springen, bijvoorbeeld om een taalcursus te doen", vertelt Adib. De Taliban had Afghanistan stevig in zijn greep. Totdat die het verbood, maakte Adib korte voorlichtingsfilms voor de Afghaanse televisie. "Die gingen bijvoorbeeld over hoe te handelen als je op straat werd lastiggevallen." Er mocht bijna niets meer, vertelt Adib. "Muziek mocht niet, film mocht niet, je mocht alleen nog wat in overeenstemming was met de ideologie van de Taliban. We verveelden ons. Ik sportte veel - karate, en verzamelde een groep vrienden om me heen die ook van karate hielden. Daar is die club uit gegroeid."

Doodgemarteld Maar de Taliban kreeg lucht van de club, en verdacht de leden ervan tegen het regime samen te spannen - Adib zweert dat het niet waar is, dat er geen enkele politieke bedoeling achter zat - en viel het huis binnen waar Adib en zijn vrienden zich bevonden. "Een andere jongen en ik wisten te ontsnappen door het raam. We zijn over de daken gevlucht. Van één andere vriend weten we zeker dat hij is doodgemarteld. Weer iemand anders is tot op heden spoorloos." Naar zijn ouderlijk huis durfde Adib niet te gaan. Hij dook onder bij de vriend van een oom, waar hem na een paar dagen werd verteld dat hij werd gezocht door de Taliban. Zijn vader was gearresteerd, maar weer vrijgelaten. "Je moet het land uit", zei de vriend. Zijn oom verzamelde achtduizend dollar, nodig voor een lange en zeer oncomfortabele reis naar Europa. "In een busje, dan in een pick-up truck, na een voettocht van ongeveer tien uur werden wij op een boot gezet en tenslotte in een bestelwagen met dubbele wanden, waarachter ik en een stuk of vier anderen meer dan vijftien uur lang moesten bhjven staan."

Zwartrijden Toen hij eruit mocht, stond Adib in Arnhem. Daar meldde hij zich bij de politie, die hem zei de trein naar Zevenaar te nemen, naar het dichtstbijzijnde asielzoekerscentrum. Hij kreeg een plattegrond en vond zijn weg naar het station. Daar ontdekte hij dat hij zonder geld of kaartje niet naar Zevenaar kon. Hij liep terug naar het politiebureau. "In j ouw geval mag j e

Fawad Adib: 'Mijn zaak ligt nu bij liet Europese Hof

zonder kaartje reizen", zeiden ze. Zonder kaartje arriveerde Adib in Zevenaar. "En toen begon de ellende", vertelt hij. Daarmee bedoelt hij de procedure, die nu zo'n tien jaar duurt, en die begon met fouilleren, een verhoor van twee dagen, overplaatsingen van opvangcentrum naar opvangcentrum, meer verhoren, onzekerheid. Toen kwamen de aanslagen op de Twin Towers in New York, op 9 september 2001. Het brein daarachter, Osama Bin Laden, bleek zich schuil te houden in Afghanistan, waarna het land in een nieuwe oorlog werd gestort. "Alle Afghaanse dossiers van de Immigratie- en Naturalisatiedienst werden in de ijskast gezet", vertelt Adib.

Bloedwraak Dat weerhield hem er niet van zo snel mogelijk Nederlands te leren. Daardoor legde hij gemakkelijk contacten en beschikte hij over een uitgebreid sociaal netwerk toen zijn verzoek om een verblijfsstatus in 2003 voor het eerst werd afgewezen en het beroep daartegen in 2004 ongegrond werd verklaard. "Ik werd op straat gezet, maar in huis genomen door een vriend in Amstelveen." Steeds wist hij onderdak te vinden in de loop der jaren, waarin nog veel rechtszaken en afwijzingen zouden volgen. "In 2009 werd voor de derde keer mijn aanvraag afgewezen en

het beroep daartegen ongegrond verklaard", aldus Adib. "Mijn zaak ligt nu bij het Europese Hof." Nu de Taliban actiever is dan ooit, vreest Adib nog steeds voor zijn leven als hij naar Afghanistan terugkeert. De familie van zijn doodgemartelde vriend verdenkt hem van collaboratie met de Taliban en is uit op bloedwraak. "Er is een rechtszaak geweest waarin ik ben vrijgesproken, maar die familie neemt daar geen genoegen mee", vertelt Adib.

Tweedejaarsvakl<en "Het is vernederend en slopend om zoveel jaren in onzekerheid te leven", zegt Adib. Tussen het procederen door heeft hij aan de VU het Voorbereidend jaar Anderstalige Studenten Vrije Universiteit (Vasvu) gedaan. De stichting voor vluchtelingstudenten UAF heeft hem geaccepteerd als student en betaalt zijn collegegeld voor de studie politicologie die hij nu voor het derdejaar volgt. "Maar door alle zorgen valt het studeren zwaar, en ik doe nog steeds alleen maar tweedejaarsvakken", aldus Adib. Vrienden en fondsen (zoals de GroesbeekAssenbroek Stichting) betalen zijn overige kosten. Omdat Adib vindt dat hij iets voor de samenleving moet terugdoen, doet hij veel vrijwilligerswerk. "Voor Amnesty International bijvoorbeeld, en ik heb ook gewerkt voor het theatergezelschap Dogtroep. In 2008 heb ik

advies gegeven bij het maken van de film Stella's Oorlog, over de oorlog in Afghanistan. Dat gaat dan over hoe een Afghaanse familie is samengesteld, en hoe een Afghaanse huiskamer eruitziet."

Homoseksuelen Hij kreeg er veel kritiek op van andere Afghanen in Nederland. "Die vinden dat Afghanen in de film negatief worden neergezet, en dat ik er niet aan had mogen meewerken." Ook het feit dat Adib omgaat met Nederlanders met liberale opvattingen, bijvoorbeeld over homoseksualiteit, valt niet altijd goed binnen de Afghaanse gemeenschap, vooral niet bij zijn familie. Hij is dankbaar dat de VU het hem mogelijk maakt een studie te volgen. Maar hij vindt zijn Nederlandse studiegenoten erg ongeïnteresseerd. "Iedereen draait hier in zijn eigen kringetje rond, en dat is zonde, want met zoveel verschillende culturen op één campus zou je veel van elkaar kunnen leren." Dit IS het zesde deel van een serie over vluchteling studenten De stichting voor vluchtelingstudenten UAF ondersteunt talentvolle vluchtelingen zoals Fawad Adib bij hun studie en het vinden van werk Zie ook uaf nl. Reageren' Mail naar redactie@advalvas vu nl

>Nieuwe lichten Eerstegeneratiestudent Hedy Kasanrawi heeft een online coach. Die helpt haar om haar studie niet langer uit te stellen. "Ik heb in juni vier tentamens", vertelt Hedy Kasanrawi (antropologie, 20). "Twee hertentamens en twee nieuwe. De komende weken moet ik echt even hard werken om alles te halen. En ik ben een uitsteller. Als ik aan de studie moet, ga ik altijd allerlei andere dingen doen." Het was haar moeder die een paar weken geleden zei dat Kasanrawi echt iets moest doen aan haar uitstelgedrag. Toen kwam ze

via Studentenportal Blackboard terecht bij een online-coach, die haar helpt haar uitstelgedrag te doorbreken. "Dat is een psycholoog, van wie je elke week een opdracht krijgt. De eerste week moest ik mijn tijdgebruik bijhouden. Ook de tijd die ik aan het lanterfanten of uitstellen was. Nu moet ik een planning maken voor de komende weken. Het moet een realistische planning zijn. Dus niet tien uur op een dag studeren, maar wel doorwerken, zodat ik mijn tentamens haal." Heeft Kasanrawi iets geleerd van de coach? "Ja, het klinkt heel simpel, maar ik kreeg van haar de tip om voor vijf minuten te beginnen met studeren en daarna te besluiten of ik

doorga. Mijn probleem is beginnen. Dat vind ik heel moeilijk. Maar als het maar voor vijf minuutjes is, wordt het gemakkelijker. Als ik eenmaal ben begonnen, ga ik meestal wel door en dan studeer ik meteen een uur." Kasanrav« is moe van het weekend: op zaterdag heeft ze lang gestudeerd en op zondag was er een familiefeestje voor haar nicht die weer terug was in Nederland. Maar ze is tevreden over haar vorderingen. "Ik ga proberen dit vol te houden. Ik moet gewoon een paar weken doorwerken, want ik wU mijn tentamens echt halen." (WV) Ad Valvas volgt twee eerstejaarsstudenten. Volgende keer (over 2 weken) Zainab Noor el Hejazi.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 30 augustus 2010

Ad Valvas | 476 Pagina's

Ad Valvas 2010-2011 - pagina 418

Bekijk de hele uitgave van maandag 30 augustus 2010

Ad Valvas | 476 Pagina's