Ad Valvas 2010-2011 - pagina 444

T

16 ad rem

ad valvas 9 juni 2011

>Koning

>Griff

1.0

>Pleased to meet you (18) vu University has many international students and employees from different parts of the world. Who are they, and how did they end up here?

I n Wk p

111 1 J H 111 1 A P ^^L.^1

A

Angela wanted to shout: 'Look! She's wearing a green curly wig, and biking!'

>Tamara c

,VEIUAARP/^Êr V U 2te

Angela Sammut From: Malta | Age: 19 | BSc Psychology

She describes herself as a happy but shy person. Angela Sammut did not have a common Maltese upbringing, although she comes from a traditional, rehgious Maltese family. "My chudhood was happy, and my parents are still together. We are not too open but not too closed either, we are fairly open-minded", she says. "Growing up I was a very shy person. I was brought up bilingually, with English and Maltese, and I went to a private school. That's quite uncommon in Malta. When I went to highschool, I wanted something different - 1 wanted to fit in and to stop being invisible. One of the goals I set for myself was to study abroad. My parents always encouraged me to seize opportunities, so I am thankful to them." Amsterdam was her first choice, because of the diversity. "Many nationalities ar« represented here, and the city has both a serious and a fun side, as there are universities, but also plenty of opportunities to go out." Angela wanted to mature during her experience of living abroad. "I wanted

to learn to speak up more easUy and to voice my opinion. I think I'm really succeeding in being more out-going - you should have seen me in Malta!" She describes her first week in the Netherlands as horrible. "It immediately was a shock. The first day I stayed at a dirty and uncomfortable hostel. The next day I had to sleep on a chair at a friend's room, because my room at Uilenstede wasn't available yet. At the time my room was ready, the elevator didn't work, so I had to take up my three heavy suitcases by stairs to the seventh floor. ReaUy, it was horrible." What she really likes about Amsterdam is the open-mindedness. It seems to her that people here just don't judge each other. "One day a friend of mine was wearing a green wig while riding her bicycle. I was riding behind her and noticed that no one seemed to care. I almost wanted to shoui; out loudly "Look! She's wearing a green curly wig on her head, and biking!" TEXT AND PHOTO ZAHRA ASTITOU, STUDENTREPORTER

Vrede Meneer en mevrouw Arabouli zijn voor het eerst op mijn spreekuur. Mevrouw Arabouli draagt een hoofddoekje en haar man doet hoofdzakelijk het woord voor haar. Ik weet niet zeker of mevrouw Arabouli het Nederlands niet goed beheerst of dat deze rolverdeling voortvloeit uit de religieuze en culturele achtergrond van het echtpaar. Bij tijd en wijle laait er in de medische bladen een discussie op over de patient met een orthodox-religieuze levenswijze. Kun je van een vrouwelijke patient eisen dat ze haar gezichtsbedekkende kleding verwijdert bij een bezoek aan de dokter? Mag zij op haar beurt een vrouwelijke gynaecoloog eisen? En wat te doen als een mannelijke patient een vrouwelijke dokter weigert een hand te geven? Dat laatste is me één keer overkomen tijdens mijn coschappen. Ik keek mee op het spreekuur van de specialist en stak mijn hand uit naar de patient. Maar die maakte een afwerend gebaar en mompelde "Mag ik niet." Voordat ik mezelf verbaal kon voorstellen, stak hij zijn hand uit naar de mannelijke specialist en gaf hem een stevige handdruk. We hebben geen woord gewisseld. Het is voor die patient dus altijd een raadsel gebleven wie die jonge vrouw was die bij het gesprek met zijn arts aanwezig was en alle intieme details mee aanhoorde. Toch kun je er niet zonder meer van uitgaan dat een in Islamitische klederdracht gehulde man een vrouw de hand niet zal schudden. Vlak na dit 'incident' besloot ik uit voorzorg niet onmiddellijk mijn hand uit te steken. Maar dat leverde weer een hoop vreemde blikken op van - in mijn ogen - zeer orthodox geklede moslims. Er zit niets anders op dan te accepteren datje af en toe in een ongemakkelijke situatie terechtkomt. Ondertussen wil meneer Araboidi graag weten of zijn vrouw met de Ramadan mee kan doen Voordat ik kan reageren, zegt meneer Arabouli verontschuldigend dat de islam zieke mensen niet verplicht om aan de Ramadan mee te doen Dat wist ik al, maar ik waardeer het dat hij meedenkt. Vanuit het niets legt mevrouw Arabouli haar hand op het hart: "Osama is geen echte moslim. Mensen doodmaken mag helemaal niet van de islam." Zo lijkt het consult even van de andere kant te komen. Bij het afscheid schudt meneer Arabouli mijn hand. "Islam is vrede." Ik glimlach. "En dat kunnen we wel gebruiken hier op aarde." Ludi Koning studeerde geneeskunde aan de VU en doet promotieonderzoek Tweewekelijks schrijft ze een column

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen