Ad Valvas 2010-2011 - pagina 88

8 JUNIOR GENOMINEERDEN

Junioren met impact

brie TEKS FOTO

Nannah Tak

Gruitje eten

Wouter Botzen

Nannah Tak (Gouda, 1979) probeert zelf elke dag tweehonderd gram groente te eten, "maar dat blijft voor alle mensen moeüijk". Twee stuks fruit haalt ze meestal wel. Bij de opleiding Voeding en dietetiek aan de Haagse Hogeschool kwam ze terecht door haar scheikundeboek op de middelbare school. Tak. "Achter elk hoofdstuk stonden opleidingen die te maken hadden met de behandelde stof. Voeding en dietetiek was er één van. Ik ben toen naar de open dag gegaan van deze opleiding aan de Haagse Hogeschool en vond het meteen erg leuk." Bij haar studie sprak vooral het vak pathologie haar aan. Maar diëtist worden was niets voor haar, ontdekte ze tijdens haar stage "De hele dag met mensen praten en ze motiveren om af te vallen, dat ligt me niet." Na haar hboopleiding vertrok Tak naar de Wageningen Universiteit voor de master nutrition and health. Haar afstudeerstage deed ze bij het Schoolgruitenproject, een stimuleringsproject om schoolkinderen meer fruit en groente (gruiten) te laten eten. Vanaf mei 2007 werkte ze bij het EMGO Instituut voor Onderzoek naar Gezondheid en Zorg (VUmc) ruim twee jaar - samen met Hans Brug en Saskia te Velde - aan de wetenschappelijke onderbouvnng van het Schoolgruitenproject, de data uit vragenlijsten werden geanalyseerd en ze schreef wetenschappelijke artikelen. Dit resulteerde in haar proefschrift. Het Schoolgruitenproject evaluatie van eenfruit- en groenteprogramma op basisscholen. Ze beschrijft hierin onder meer de effecten van de interventie [het aanbieden van fruit en groente] op de korte en lange termijn.

Kinderen eten steeds minder groente en fruit. Sinds 1987 IS de consumptie met respectievelijk 17 en 16 procent teruggelopen. Die neerwaartse trend zal doorzetten als er niets gebeurt. De aanbevolen hoeveelheid voor kinderen is. elke dag 150 gram groente en twee stuks fruit. Vanaf twaalf jaar: 200 gram groente en twee stuks fruit. Maar op dit moment komen ze nauwelijks tot de helft hiervan' kinderen eten dertig tot vijftig procent minder groente en vijftig procent minder fruit dan aanbevolen. Waarom zijn groente en fruit eigenlijk zo belangrijk"? "Het wordt algemeen aangenomen dat het eten ervan goed IS voor de gezondheid, vooral voor het voorkomen van bepaalde kankertypen, hart- en vaatziekten en overgewicht. Tien jaar geleden waren groente en fruit echt de panacee tegen kanker, maar die stelligheid is inmiddels erg afgezwakt", vertelt Tak Haar onderzoek naar de effectiviteit van schoolgruiten deed ze met een controle en een interventiegroep. In de interventiegroep kregen de kinderen groente en fruit. In de controlegroep met. De kinderen en de ouders van beide groepen vulden de vragenlijsten in voor de start van de interventie en één en twee jaar daarna. Niet westerse kinderen eten meer groente dan Nederlandse kinderen, was een van de opmerkelijkste conclusies. Maar met de schoolgruiten heeft dat mets te maken. Deze kinderen eten meer eenpansgerechten met bijvoorbeeld aubergine, courgette en tomaat. Dan het effect van groente en fruit op school: "Na twee jaar constateerden we dat de kinderen uit de interventiegroep ongeveer 0,2 stuks fruit meer per dag aten dan de kinderen uit de controlegroep", vertelt Tak Bij groente was er geen verschil. Groente is grotendeels aan de warme maaltijd gekoppeld Wil je de groenteconsumptie verhogen, dan moetje de ouders erbij betrekken, denkt Tak. De Europese Commissie heeft negentig miljoen euro per jaar beschikbaar gesteld om programma's als Schoolgruiten in alle Europese lidstaten te implementeren. {WC)

In 2005, ruim voor de bankencrisis, deed Wouter Botzen (Grave, 1983) voor zijn economiescriptie al onderzoek naar de rol van centrale banken bij een financiële crisis. Voor zijn promotie zocht hij weer een onderwerp uit dat in de loop van het onderzoek steeds actueler werd. dit keer bestudeerde Botzen hoe verzekeringen de risico's van klimaatverandering kunnen helpen verminderen. De relevantie en zijn goede resultaten dragen bij aan zijn nominatie, denkt Botzen zelf. "Het Nederlandse waterbeheer was altijd alleen gericht op preventie. Door mijn onderzoek is ook het aspect 'wat als het toch misgaat' op de agenda gekomen." Rond zijn promotie begin dit jaar was er aardig wat media-aandacht voor Botzens onderzoek, bijvoorbeeld van het NOS-journaal en enkele kranten. Daarna heeft hij verzekeraars die hij niet via zijn onderzoek al kende, op bezoek gekregen om het onderwerp te bespreken. Binnen het Verbond van Verzekeraars was al eerder discussie ontstaan over een overstromingsverzekering. Botzen heeft voor zijn onderzoek ook met hen samengewerkt. Is het niets voor hem om over te stappen van het Instituut voor Milieuvraagstukken naar zo'n verzekeraar en zo'n verzekering echt voor elkaar te gaan krijgen? "Nu niet", zegt hij. "Hier kan ik nog veel leren en ik krijg de tijd om dingen echt goed uit te zoeken." Momenteel werkt Botzen voor de gemeente Rotterdam én in New York. Hij onderzoekt in Rotterdam de risicoperceptie van bewoners en bedrijven, hoe reëel achten zij een overstroming en zijn ze bereid echt rekening te houden met dat risico? In New York pleitte hij voor een extra laag zand onder nieuwbouw aan het water. "Dat is niet alleen veiliger voor die nieuwbouw, maar beschermt ook het achterland." Zelf woont Botzen in Amsterdam op drie hoog. Dus voor een overstroming hoeft hij niet bang te zijn. (Rij

Waarom komt uw onderzoek in aanmerking voor de Societal Impact Award? "Dit project staat dicht bij de praktijk. En het slaat aan bij de kinderen. Ze gaan meer fruit eten! Als kinderen er niks aan vinden, dan is er geen draagvlak." (WC)

en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen