Ad Valvas 2010-2011 - pagina 11

studenten 11

valvas 30 augustus 2010

R erika

)rld Youth Congress

et een koffer vol idealen naar Istanbul lie VU-studenten, onder student-reporter Veerie V|ndts, vertegenwoordigden Niderland op liet World Yfutli Congress in Istanbul. aar ging het nu om de jgd of was inet Turkije-pr? ^n verslag. <ST EN FOTO'S: VEERLE VRINDTS i Veertig graden Celsius en een luchtvochtigheid ran bijna zestig procent konden 1300 jongeren iiit alle hoeken van de wereld niet tegenhouden om eind juli voor tien dagen samen te komen inlfildiz Technical University in Istanbul. Het prfgramma klonk veelbelovend, drie dagen raworkshops en discussies over thema's als je^dwerk, ontwikkelingssamenwerking en d^niUenniumdoelstellingen, gevolgd door een vierdaags 'actieproject' en een afsluitend weekend met feestelijke parades, ceremonies en*en eindconcert. Istanbul zou bewijzen dat hel de titel Europese culturele hoofdstad van 2010 waardig was. Een opstapje naar toetreding tot de Europese Unie na een wachttijd van meer dan vijftig jaar?

De schat van elk land "Jongeren zijn de schat van elk land. De energie, visie, vrije gedachten, levensstijl, productiviteit en de dromen van onze jeugd zijn de belangrijkste krachten die de toekomst vormgeven", beklemtoonde Faruk Nafiz Ozak, Turkse minister van Publieke Werken en Huisvesting, tijdens de openingsceremonie, waarna hij nog een kwartier uitwijdde over het belang van internationale samenwerking met Turkije, de culturele rijkdom van zijn vaderland en de hoop op toetreding tot de EU. "Turkije is een jong land", aldus de minister, "de gemiddelde leeftijd van onze inwoners is 28 jaar." Dat dat nog niet betekent dat de jeugd ook effectief mag deelnemen aan het bestuur van het land, verzweeg hij strategisch. Dat werd nog eens extra duidelijk door de eerste drie rijen in de ceremoniezaal. Die waren gereserveerd voor grijze prominenten en niet voor de door de minister opgehemelde jeugd. Het pubHek, voornamelijk jongeren die actief zijn in sociale, ecologische of culturele organisaties.

'De eerste drie rijen waren gereserveerd voor grijze prominenten'

Gezamenlijke actie Het idee van een congres dat jongeren uit 147 landen verzamelt, klinkt naar de VN. Toch staat de organisatie daar los van de VN. In 1999 riep de non-gouvemementele organisatie Peace ChUd International het World Youth Congress in het leven, met een groots opgezette jongerenconferentie in Hawaï. Afgelopen jaren vond het congres plaats in Marokko, Schotland en Canada. Ik was er tweemaal bij en had hoge , verwachtingen van deze editie in Turkije. Het hoofdthema was het oud-Turkse solida|li|feitssysteem Imece. gezamenlijke actie. De (Hegaties op het congres zouden een actieplan ^»tellen voor de VN. Ondanks de idealistische spoelingen van Peace Child leken de intenties Ï^B de Turkse Ministry of State niet louter op rnSce gericht. Dehoofdsponsoren. de Turkse overheid, e-Youth Association, Metropolitan Municipality en Istanbul European Capital of Culture 2010, wilden volgens mij vooral Turkije en beter daglicht plaatsen. Dat dat niet altijd * vereenstemming was met de opzet en idealen van het congres, kon hen minder schelen.

kreeg geen kans om een dialoog aan te gaan met de gehaaste minister. Vragen die op het puntje van onze tong lagen - Welke stappen neemt Turkije tegen klimaatverandering? Hoe hoopt u de millenniumdoelsteUingen te halen? Hoe staat het met de genderemancipatie? - kwamen niet aan de orde. Het was meteen tijd voor traditionele dansoptredens, wervelende derwisjen en toeristische promotievideo's. Ik was even later niet blij toen de eerste congresdag afgesloten werd met kilo's vlees op lange barbecues, rokerig vuurwerk en hapjes op meer dan duizend plastic wegwerpbordjes.

VU-delegatie per trein Dit was nog maar een voorproefje van goede groene idealen in een grauwgrijze verpakking. Tijdens de paneldiscussie over de mislukte klimaatconferentie in Kopenhagen dronken we ironisch genoeg aan de lopende band water uit plastic wegwerpflesjes. Er werd met cijfers

gegooid over de onnodige percentages broeikasgassen die vrijkomen voor de productie van vlees. En er werd gesproken over de ernstige ecologische gevolgen van elke vliegreis en dat geluk niet hoeft af te hangen van economische welvaart alleen. Hoewel alle deelnemers vonden dat een verandering in lifestyle en consumptie nodig was om de wereld op een positieve manier te veranderen, schoof de meerderheid van de deelnemers en sprekers even later gedwee aan bij het buffet dat amper vegetarische opties kende. Ook bleken de drie VU-deelnemers, David Hiss, Pablo Moleman en ikzelf, een van de weinige delegaties die per trein van en naar Istanbul reisden. Een vliegtuig nemen blijft een snellere optie. Bovendien ben je met bepaalde vliegaanbiedingen goedkoper af dan met een Interrailticket van 160 euro.

Internationaal huwelijksdansen in Baliltesir

Prinsen en prinsessen Ook de actieprojecten, die de deelnemers verspreidden over 27 verschUlende Turkse steden en gemeenten, waren volgens een aantal ontnuchterde idealisten eerder een fotoshoot met plaatselijke politici en de lokale bevolking, dan een echte culturele uitwisseling. Natuurlijk was het ook voor ons, internationale jongeren, interessant een Turkse bruiloft bij te wonen, baklava te proeven en op blote voeten een moskee binnen te wandelen. "We werden als prinsen en prinsessen behandeld, op handen gedragen en verwend, maar zelf kregen we niet de kans iets terug te geven. We zouden helpen met afval rapen en bomen planten, maar we poseerden enkel met een paar vuilniszakken", vertelde een Mexicaanse deelneemster.

Big Brotlier Ataturlt is watching you...

Afvalberg De internationale vrienden, informele discussies en enkele erg inspirerende workshops maakten het congres zeker de moeite waard. Zo brainstormden we over methoden om op een kindvriendelijke manier duurzaamheid te promoten met ruimtereishypotheses en bonte zoek-de-zeven-foutenplaten. Verder liet een Turkse deelnemer zijn afkeer van Wilders blijken tijdens een workshop over islamofobie in Europa en toonde een Italiaanse kunstenares ons de ongekende artistieke mogelijkheden van onze afvalberg aan plastic flesjes. Toch stapte ik met een enigszins bitter gevoel op de trein naar huis. Het congres zou discussie in actie vertalen, zo beloofde de website. Een beetje ideaUst beseft dat een congres vaak slechts een excuus is, de echte actie ligt bij jezelf. Reageren'' Mail naar advalvas vu.nl.

1300 lunchpakketjes, zorvuldig in plastic verpakt

.cademisch inburgeren fit jaar is er voor het eerst een Summer Course voor zogeheten eerstegeneratiestudenten: eerstejaars wier ouders niet hebben gestudeerd.

een niet-westerse afkomst richt. Maar in een collegezaal van de medische faculteit, waar bijzonder hoogleraar management van diversiteit en integratie Halleh Ghorashi een coUege geeft over identiteit, zitten echter opvallend veel autochtonen.

Warming-up I Vnuniversitaire studie is nog altijd iets voor

de elite, de meeste studenten hebben ouders t een universitair diploma. De groep denten die als eerste in hun gezin naar een ' versiteit gaat, groeit gestaag. De VU biedt |ze studenten gratis een soort academische urgeringscursus aan, die van 23 augustus 2 september duurt. Deze cursus maakt deel van het diversiteitsbeleid van de VU en in C van 20 juli meldt Gusta Tavecchio dat zich vooral op allochtone studenten met

Zo'n 10 van de 24 deelnemers blijkt een autochtoon. Ze worden door hun docenten getraind in het schrijven van hun eigen levensverhaal. Ghorashi maakt ze bekend met een sociaal-wetenschappelijke definitie van identiteit, theoloog Hijme Stoffels heeft ze verteld over context. Via Skype interviewen ze een eerstegeneratiestudent van de Amerikaanse universiteit Ucla, het voorbeeld voor de VU op diversiteitsgebied. Ook leren de studenten werken met de digitale leeromgeving Blackboard en documentatie

opzoeken in de bibUotheek en dergelijke. Tavecchio- "We trainen de deelnemers in de elementaire academische vaardigheden en maken hen bekend met de VU en met andere studenten." Op 2 september wordt op de slotavond bekendgemaakt wie het winnende essay heeft geschreven. Rechtenstudent Mohammed Riyani is de cursus tot nu toe goed bevallen. "Ik zie het als een warming-up voor de studie", zegt hij. "En ik leer mezelf beter kennen." Riyani voelt zich ook aangemoedigd door de docenten en door zijn medecursisten. "Op school zeiden docenten dat ik niet geschikt was voor een academische studie."

Meer zelfvertrouwen "Dat hebben meer cursisten verteld", breekt antropologiestudente Hedy Kasanrawi in. "Dat ze zich ontmoedigd voelden door de docenten

op school. Op de basisschool zelfs al, waar ze te horen kregen dat vwo te hoog gegrepen was voor ze." "Ik was dus een beetje bang gemaakt", vertelt Riyani, maar hier krijg ik wat meer zelfvertrouwen." Ook voor antropologiestudent Kevin Osei Assibey is de cursus een warmingup. "Mijn broer heeft een universitair diploma en mijn zus studeert nog aan een universiteit, maar dat is in het buitenland. Ik kan dus niet dagelijks bij ze terecht met mijn vragen." Ghorashi zou een inspirerend voorbeeld voor ze kunnen zijn. Zij kwam beginjaren negentig als vluchteUng uit Iran, leerde in één jaar Nederlands en begon aan een studie culturele antropologie. Tien jaar later was ze gepromoveerd. Deze cursus is een pilot. Na afloop zal worden geëvalueerd. (PB) Reageren"? Mail naar reclactie@advalvas vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen