Ad Valvas 2011-2012 - pagina 400

12

ad rem

ad valvas 7 juni 2012

>Ludi

>Sleutelgat

o

Wat zegt de inrichting van je kamer over jezelf ? En klopt die indruk ook? VU­studenten gluren deze week binnen in de kamer van ARCHANA NOTTA MKA NDA TH (24). Zij doet een PhD in Computer Sciences en betaalt 586 euro per maand voor haar kamer in Amsterdam­Zuid. "De jongen die hier woont heeft het goed voor mekaar", zegt Sven Lindeboom (23), premasterstudent Beleid, Communicatie en Organisatie. "Hij is een strak georganiseerde student die naast de studie ook tijd maakt voor sport en feestjes. Het zou me niet ver­ wonderen als hij planologie studeert of iets met ruimtelijke ordening. Er zijn wel opval­ lend veel vrouwelijke elementen in de kamer. Dat bloemetjesdekbed en de boekenplank met hartjes en rozen. Ik vermoed dat hij een vrien­ din heeft die hier regelmatig over de vloer komt en van een vleugje romantiek houdt." "Een keurige meid", denkt rechtenstudent Sara Gooderoy (24). "Ze is volgens mij een rustig type dat de inrichting van haar kamer graag simpel houdt. Hoewel ze wel te vinden is voor een feestje, vindje haar eerder op de yogamat. Haar studie volgt ze aan een kleine faculteit, waarschijnlijk iets met natuurkunde

>Tamara

D

of geschiedenis. Het lijkt erop dat ze nog niet zo lang op kamers woont. De muren zijn nog erg kaal en ik zie amper persoonlijke spulletjes. Behalve dan dat beertje op haar bureau, waarschijnlijk het knuffeldier uit haar kindertijd." "Een ontzettend cleane kamer", ziet Malu Hendrikszen (26), student Klinische Ortho­ pedagogiek. "De studente die hier woont is een workaholic die amper tijd thuis door­ brengt. Ze studeert geneeskunde of gezond­ heidswetenschappen en is daarnaast intensief bezig met basketbal en yoga. Ook heeft ze een vriendje van wie ze net een knuffelbeertje heeft gekregen. Als ze spullen koopt, doet ze dat meestal via internet. De verpakkin­ gen bewaart ze boven op haar kast. Ik vraag me wel af waarom er slingers hangen. Zou ze pas jarig zijn geweest of is ze misschien net terug van een lange reis?" "Ze hebben me best goed ingeschat", rea­ geert Archana Nottamkandath (24). "Ik ben inderdaad een georganiseerde workaholic die minstens acht uur per dag op de universiteit doorbrengt. Voor mijn PhD in theoretische computerwetenschappen is dat ook wel nodig. De kamer heb ik dankzij de VU PhD­studenten krijgen een vijfjarig contract. Als ik 's avonds thuiskom, doe ik weleens wat aerobics of yoga A ls ik sport, doe ik dat het liefst op mijn kamer, vandaar ook de basketbal Ook klopt het dat ik een rustig persoon ben. Al geniet

'Luistert, schat'

ik ook wel van een feestje, bijvoorbeeld de verjaardag van een vriend die we onlangs op mijn kamer vierden. En ja, ik ben dol op knuffelbeesten, bloemen en andere decora­ tiespulletjes. Het teddybeertje won ik pas op de kermis op de Dam Grappig dat Sven me ondanks al die vrouwelijke prulletjes toch voor een man aanzag." Tekst: Veerie Vrindts, student­reporter Foto's: Peter Valckx Wil je ook in Sleutelgaf? Mail naar redactie@advalvas vu.nl.

Meneer Van Vlissingen is een man van de straat Tenminste, zo omschrijft hij zichzelf Ik heb nooit de gelegenheid gekregen om te vragen wat dat precies betekent, want meneer Van Vlis­ singen is een spraakwaterval in optima forma. Gelukkig kan ik hem eenvoudig bijsturen door simpelweg steekwoorden te laten vallen "Buikpijn?" en dan zegt meneer Van Vlissingen "Hou op schei uit, verschrikkelijke buikpijn, mijn hele buik en..." Maar aan een uitgebreide persoonsanalyse beginnen zou vergeefse moeite zijn, zo vaak dwaalt hij af. Ik heb weleens geprobeerd te bedenken wat dat nou zou kun­ nen betekenen­ een man van de straat zijn. Dat hij zich met criminele zaken bezighoudt? Dat hij geen vast woonadres heeft'' Het resulteert in elk geval in een zeer onconventionele houding ten aanzien van zijn arts. Meneer Van Vlissingen gebruikt namelijk nogal bijzondere aanspreektitels. De eerste keer dat hij bij me op het spreekuur kwam, was ik zo verrast dat ik niet wist hoe ik moest reageren. Ik had meneer Van Vlissingen uitgelegd wat mijn functie was en vroeg hem wat hij inmiddels wist van zijn ziekte. "Luistert, schat", antwoordde hij, terwijl hij een nonchalant handgebaar maakte, "ik had natuurlijk geen flauw idee wat ik hiero van moest denken. Ik ben een man van de straat en weet helemaal niks van ziektes en zo, dat snap je snoes. Dus toen ik hoorde dat het niet goed zat, heb ik gelijk een maat gebeld om te vragen oftie me naar het ziekenhuis kon njen." Zoiets moet natuurlijk gecorrigeerd worden. Een dergelijke toon kan men niet aanslaan tegen een arts, et cetera. Afgezien van het feit dat ik geen speld tussen zijn verhaal krijg, is het in het geval van meneer Van Vlissingen gewoon ronduit grappig. Ik moest dan ook een brede grijns onderdrukken toen hij een volgende zin begon­ "Nou, lieverd, dus ik dach natuurlijk ik mot gewoon zo snel mogelijk naar het zieken­ huis, snap jepop? En daarom vroeg ik dus ook of ik effe wat eerder een afspraak kon knjge. " Op een dag was het plotseling afgelopen met de koosnaampjes. "Zeg, zus... Eh..." Opeens stond het schaamrood op zijn kaken. "Dokter bedoel ik natuurlijk..." Vanaf die dag was ik de dokter En waardoor dat kwam? Geen idee. "Zus" lijkt me nu niet de meest oneerbare aanspreektitel die hij voor me gebruikt heeft. Ik zal er nooit achterkomen. Ze zijn een raadsel voor me, die mannen van de straat... Lud! Koning studeerde geneeskunde en doet promo tieonderzoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen