Ad Valvas 2011-2012 - pagina 372

i6 ad rem

ad valvas lo mei 2012

>Lucli

>Sleutelgat

0-

S o

o Q

Wat zegt de inrichting van je kamer over jezelf ? En Idopt die indruk ook? VU-studenten gluren deze week naar binnen bij JOANNA KRUZYCICA (23), student gezondheidswetenschappen. Zij betaalt 250 euro per maand in Zuidoost. "Waar is haar bed?" vraagt bedrijfskundestudente Marloes Borst (21). "Het zou kunnen dat ik slechts een deel van haar kamer zie, maar dat er ook geen bureau in beeld is, vind ik wel erg verdacht. Ze doet vast een 'sociale' studie waarvoor ze niet veel tijd achter de boeken moet doorbrengen. Het liefst gaat ze naar verre oorden, waarvan ze de postkaarten als souvenir verzamelt. Ze is vrolijk en warm. Ik ben geen helderziende, maar de rode en oranje tinten vertellen het me gewoon." "Het huis van een levensgenieter", vinden Nadia Kass (21) en Ekran Akhouh (22), beiden studenten pedagogische wetenschappen. "Dat er een meisje woont, is wel duidelijk' veel roze, modieuze laarsjes, een poppetje aan het plafond en zelfs een goed verzorgde Ikea-plant. Waarschijnlijk heeft haar studie ook wat met verzorging te maken.

>Tamara

Duurkoop

Verder is ze ontzettend reislustig, trekt ze graag de natuur in en zit creativiteit haar in het bloed. Wie hangt er anders een pan op als klok? Wat heeft ze trouwens een kleine tv, dat kan tegenwoordig toch niet meer!" "Een avontuurlijke, vrij meisjesachtige studente", denken Ahmed Shahzad (28), student computer sciences, en zijn studiegenote Archana Nottanikandath (24). "Ze is een goed georganiseerde moslima. Naast haar medische studie houdt ze van tuinieren. Ze baalt ervan dat ze op haar kamer maar een paar planten kwijt kan. Hoewel ze zich als een ijverige studente gedraagt, is ze ook wel te vinden voor een spelletje Pictionary." "Haha, ik heb wel een bed, maar dat staat in het slaapgedeelte van mijn tweekamerwoning, dit IS mijn woonkamer", zegt Joanna Kruzycka. Dat ik gefascineerd ben door biologie, gezondheid en voeding, hebben ze goed gezien Ik wil graag de wereld een stukje gezonder maken via mijn studie gezondheidswetenschappen Leuk om te horen dat ik als vrolijk en warm wordt beschreven Ik ben niet zo meisjesachtig; dat poppetje aan het plafond is mijn lamp van toen ik 3 was. Mijn bank is meer voor reizigers die ik laat overnachten via Couchsurfing, een sociaal netwerk waarmee je over de hele wereld op iemands sofa kunt overnachten Toevallig, maar voor de moslima

op de foto heb ik vandaag een kaartje op de post gedaan. Het is mijn 'Turkse moeder' die ik ontmoet heb toen ik drie maanden door Turkije heb gelift. Haar broer nodigde me uit. Ook al sprak niemand Engels en ik twintig woorden Turks: na twee weken was ik nog met weg Het waren de meest bijzondere weken uit mijn leven " Tekst: Veerie Vrindts, student-reporter Foto's: Peter Valckx Wil je ook in Sleutelgaf? Mail naar redactie@advalvas vu.nl

Meneer Maasland is sinds een aantal jaar onder controle in het ziekenhuis. Tijdens zijn kennismakingsafspraak, zo'n driejaar geleden, kwam hij niet opdagen. Het beleid in het ziekenhuis is dat niet-geannuleerde afspraken in rekening worden gebracht. Om welk bedrag dit precies gaat, weet ik niet, het zal neerkomen op enkele tientallen euro's. Er werd een rekening naar het adres van meneer Maasland gestuurd, die nooit betaald werd. Er werd een aanmaning verstuurd. De poli-assistente verzuchtte dat de kosten voor het innen van de boete inmiddels hoger lagen dan het bedrag dat op de boetebrief zelf vermeld stond. Op een dag verscheen meneer Maasland zomaar op de polikliniek met de vraag of hij een dokter kon zien. Hij voelde zich niet goed en hoopte medicijnen te krijgen. Ik onderzocht meneer Maasland en kwam tot de conclusie dat hij inderdaad wel medicijnen kon gebruiken. Maar de medicijnen die meneer Maasland nodig had, moesten wel nauwkeurig ingenomen worden om werkzaam te zijn. En ik vroeg me af of meneer Maasland zich aan zo'n strak regime zou kunnen houden. De medicijnen zijn bovendien duur, heel duur. Zeg maar een maandbedrag dat zelfs een beginnend arts niet kan ophoesten. Ik liet hem eerst een aantal keer terugkomen; hij was steevast keurig op tijd. Meneer Maasland verzekerde me bovendien dat hij de medicatie zou innemen. Ik zag geen reden de behandeling nog langer uit te stellen en gaf een recept mee Ik moest opeens weer aan meneer Maasland denken nu ik data verzamel van Amerikaanse patiënten en daar het verhaal van meneer Evans tegenkwam. Meneer Evans heeft dezelfde medicijnen nog harder nodig dan meneer Maasland. Maar daarvoor moet hij zelf een maandelijkse bijdrage van 1000 euro betalen. Meneer Evans staat nu voor een moeilijke keuze, beginnen aan de behandeling of toch maar afwachten? Hij overweegt namelijk het geld te sparen voor het geval zijn kanker terugkomt en hij daar een behandeling voor moet kopen. Basiszorg in Nederland is iets anders dan basiszorg in Amerika... Meneer Maasland kwam pas een halfjaar later weer op mijn spreekuur aanwaaien. Hij had dan weer wel, dan weer niet de medicatie genomen. Ondanks dat ik voor een beperkte periode medicatie had uitgeschreven, was dat toch een declaratie van zo'n 3000 euro voor de zorgverzekeraar. Er zijn meer mensen als meneer Maasland. Meneer Evans zou het niet begrijpen... Ludi Koning studeerde geneeskunde en doet promo tieonderzoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen