Ad Valvas 2011-2012 - pagina 248

12

ad rem

ad valvas 9 februari 2012

>Ludi

>Sleutelgat

Wat zegt de inrichting van je kamer over jezelf ? En klopt die indruk ook? VU-studenten gluren deze week naar binnen bij NINA SCHELLINX (23), masterstudent environmental resource management ecology. Zij betaalt 320 euro per maand in AmsterdamOost voor voor haar kamer in een omgebouwd studentencomplex, ontworpen door H.P. Berlage. "Dit is de kamer van een nogal slordige jongen", denkt Thijs Ravesloot (19), student economie en bedrijfseconomie. "Volgens mij doet hij een alfastudie. De kamer is gezellig druk, net zoals de meeste psychologiestudenten die ik ken. Hij heeft een passie voor films en in tegenstelling tot de meeste studenten doet hij niet aan downloaden. Vandaar de dvdcoUectie. Hij heeft ook een aquarium met een vis die nog leeft. Wel dapper voor een student. Zou hij misschien toch biologie studeren?" "Een poster met naakte vrouwen^ Dat moet een jongen zijn'" denkt bestuurskundestudent Esmee Snoey Kiewit (18). Haar medestudent Sophie Prosman (18) is het daar niet helemaal mee eens "Die mandjes, kussentjes,

Slecht

foto's, accessoires en zelfs een schattig pandaknuffeitje. Ik ken ook geen enkele jongen met een theepot De schoenen zien er dan wel nogal mannelijk uit, net als de dvd's in haar kast. Toch denk ik dat hier een meisje woont, een sportief type met een introverte kant." Esmee twijfelt nog "En die blote dames dan?" "Misschien is ze lesbisch", besluit Sophie "Hier woont geen tutje", reageert Loek Van 't Veer (21), student communicatiewetenschappen. "Het IS zeker geen bedrijfskundestudente op hoge hakken, eerder een nogal mannelijke vrouw. Aan de kleine tierelantijntjes en de grote spiegel zie j e dat hier een vrouw woont. Ook heeft ze een vis om tegen te praten en met veel liefde voor te zorgen. Ze doet aan sport, waarschijnlijk iets ruws om recht te doen aan haar mannelijke kant. Verder is ze creatief, ruimdenkend en sociaal. Haar kamer vind ik ideaal om te chillen na een avondje stappen " "Whaha briljant, die twee laatste kloppen erg goed", lacht Nina Schellinx "Dat mannelijke moet ik maar voor lief nemen, hoewel ik mezelf absoluut met zo zie, zeker in mijn zwart met roze Braziliaans Jiu Jitsu-kimono Thijs zit er nogal naast met zijn analyse, ik download weleens films en hoewel ik wel een grote liefde voor talen heb, doe ik toch echt een bètastudie Ik volg nu zelfs een vak met flink wat wiskunde En ja, heel cliche: onze student-assistente vind ik woest

aantrekkelijk, om de gegokte geaardheid even te bevestigen En verder moet ik toegeven, ik praat tegen mijn goudvis Guppie als ik een weekend weg ben geweest Vissen zijn sociale dieren en iets minder dom dan hun reputatie doet vermoeden Maar mijn goudvissen en vier pygmeemeervallen kan ik echt met tot dne leren tellen " Tekst: Veerie Vrindts, student reporter Foto's: Peter Valckx Wil je ook in Sleutelgat"? Mail naar redactie@advalvas vu nl

>Tamara WAT OOEN Oie I 01e HeeFT 400ST SCtlOONMAKeR?. IN6EHUUPD.

HieR?

1 ueuRopeR UUR...

DA'S 50 CENT rAeER OAN Op p € v u l SNEL VeROieND,TOCrt?

I jATOACHTeW aoooK. ToT ZE De KAMER vAN OOOST 2A<serJ.

gf

slechte artsen We kennen er allemaal minstens één. Of m ieder geval kennen we allemaal iemand die een slechte arts kent Zo'n arts die een ernstig ziek persoon met naar het ziekenhuis wilde sturen, omdat die slechte arts vond dat het allemaal wel meeviel. Waarop die zieke persoon maar op eigen houtje naar de Spoedeisende Hulp is gegaan, waar hij direct opgenomen werd op de afdeling Ernstige Aandoeningen. Zo'n anekdote eindigt dan meestal met de opmerking dat de dienstdoende specialist de patient had toevertrouwd dat hij "op het nippertje aan de dood was ontsnapt". Die persoon kwam dus uiteindelijk in handen van een goede arts in dit geval de specialist. Gelukkig bestaan ze nog goede artsen. Wat u echter niet weet, is dat die specialist eigenlijk ook een slechte arts is. Die specialist kan zich nog tot in detail herinneren dat hij een patient met een migraineaanval naar huis had gestuurd De volgende ochtend hoorde hij op de overdracht dat zijn patient overleden was aan een hersenvliesontsteking Nog steeds wordt hij af en toe middenin de nacht wakker met het beeld van die patient op zijn netvlies. Ook ik ben een slechte arts. Mijn patiënte was een allochtone vrouw die al jaren klaagde over ernstige vermoeidheid. Mijn voorgangers hadden haar klachten afgeschoven op haar moeilijke thuissituatie. Zodra ze op de stoel tegenover me zat, begon ze haar klaagzang ook tegen mij. Of ik geen thuishulp voor haar kon regelen, of een rolstoel, of een beter huis-' Want dit huis was niks met al die trappen en haar broze gezondheid. Ik vertelde haar beleefd dat ze hiervoor naar haar huisarts moest gaan. Ze had diezelfde dag nog een afspraak bij een specialist die wel tussen de regels door luisterde en een aandoening van de gewrichten vermoedde ze kon immers nauwelijks (trappen) lopen. Hij verwees haar door naar de juiste afdeling waar inderdaad een chronische gewrichtsaandoening werd geconstateerd. Ze kreeg haar thuishulp en een beter huis. De rolstoel was met de juiste medicatie niet nodig. Soms word ik middenin de nacht vertwijfeld wakker met het beeld van een patient op mijn netvlies. Ben ik niks vergeten te onderzoeken'' Had ik mijn patient niet moeten doorsturen' Ergens anders vertelt iemand 'mijn' verhaal. Het verhaal van zo'n slechte arts die een zieke vrouw niet wilde doorsturen En een goede arts die de juiste diagnose stelde. Gelukkig bestaan ze nog goede artsen.

Ludi Koning studeerde geneeskunde en doet promotieonderzoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen