Ad Valvas 2011-2012 - pagina 37

Studenten

ad valvas 15 september 2011 De Eritrese vluchteling Hany Mohammed vindt Nederland geweldig. De kennis ligt hier gewoon op straat! Wel steekt het hem dat hij altijd een vreemdeling blijft. TEKST: PETER BREEDVELD FOTO: PETER VALCKX

T

oen Hany Ibrahim Mohammed (21) in Eritrea driejaar geleden zijn middelbare schooldiploma had gehaald, werd hij opgeroepen voor de militaire dienst. "Ik heb eenjaar in dienst gezeten en als ik een bepaald examen zou halen, zou ik naar een coUege mogen. Maar als ik zou zakken, moest ik in dienst blijven en dat zag ik echt niet zitten. Dat kan eeuwig duren' Dan zou ik de rest van mijn leven soldaat blijven'" Tijdens een verlof bracht zijn broer hem in contact met een aantal andere jongemannen in het Eritrese leger, gestationeerd in dezelfde kazerne als Mohammed. "We betaalden iemand om ons door de wildernis te gidsen, en op een geschikt moment slopen we uit de kazerne weg, midden m de nacht."

Verzwakt het werd een lange tocht van twaalf kilometer door de woestijn, naar de grens met Sudan. Daar arriveerde Mohammed in Shegerab, verbleef een tijd in een vluchtelingenkamp, vandaar werd hij overgeplaatst naar Khartoum, de Sudanese hoofdstad. Daar nam hij contact op met de Nederlandse ambassade, voor een visum in het kader van gezinshereniging. Mohammeds vader was namelijk al in Nederland, sinds 2006. In Eritrea was die universitair docent informatica, maar ook politiek activist en dus een vijand van de Eritrese overheid. Meneer Mohammed werd gezocht door de politie en had hals over kop moeten vertrekken. Uiteindelijk was hij in Nederland terechtgekomen. Daar ontmoette Mohammed hem weer, in Aalsmeer, waar zijn vader samen met een broer woonde. "Ik schrok van hoe hij eruit zag", vertelt Mohammed. "Hij was altijd een sterke kerel geweest, maar in Nederland kreeg hij leukemie en daardoor was hij enorm verzwakt." Intussen, in Eritrea, bereidden ook Mohammeds broer Ramy (21) en zijn zus Dina (19) hun vlucht uit het land voor. Samengepakt met acht anderen hadden ze zich achterin een pick-up truck verstopt voor de reis naar Sudan. Hun moeder kocht gewoon een vliegticket naar Nederland, "want oudere mensen mogen het land wel uitreizen, in tegenstelling tot jongeren", vertelt Mohammed.

Zelf oploiappen Zelf zocht hij meteen naar mogelijkheden om m Nederland een opleiding te volgen. Via de gemeente Aalsmeer volgde hij Nederlandse taalcursussen, daarna bracht zijn vader hem m contact met de vluchtelingstudentenorga-

'De islam is maar één aspect van wie il< ben' nisatie UAF. Die regelt allerlei administratieve rompslomp voor vluchtelingen die willen studeren, en ook de financiering van hun studie. "UAF stuurde me naar de Vasvu, het voorbereidende jaar voor anderstalige studenten aan de VU", aldus Mohammed. Hij wilde informatica gaan studeren, net als zijn vader, "maar mijn Nederlands was niet goed genoeg voor die studie." Hij koos voor de Engelstalige opleiding International Business Administration, waar hij vorig jaar aan begon. "Daar had ik nog nooit van gehoord, maar het leek me een interessante, brede opleiding waar je alle kanten mee op kunt." De studie valt hem zwaar. "Alles is totaal anders dan ik in Eritrea heb geleerd en toen ik voor tentamens begon te zakken, kon ik alleen maar däär aan denken in plaats van aan de komende

'Als ik in Eritrea was gebleven, was ik voor de rest van mijn leven soldaat geweest'

tentamens, dus die verprutste ik óók." De kapitale fout die hij heeft gemaakt, is dat hij geen hulp van een studentendecaan of begeleider heeft gezocht. "Ik stel hoge eisen aan mezelf, wil het altijd zelf opknappen", zegt Mohammed. Maar hij heeft ervan geleerd. Het komende jaar gäät hij ervoor, zegt hij. Hij heeft een bijbaan bij verzekeringsmaatschappij Achmea. "Simpel, administratief werk, maar het helpt me beter Nederlands te leren." Hij speelt basketbal met zijn vrienden, die hij onder andere kent uit het asielzoekerscentrum.

>Nieuwe lichten

Eerstegeneratiestudent FEROZ AMIRKHAN is eindelijk weer gemotiveerd. Hij staat op het punt te beginnen met een studie economie en bedrijfseconomie.

Engels terugpraten Hoe bevalt het op de VU? "Heel goed - vergeleken met Eritrea." Het is de beschikbaarheid van informatie, die hem blijft verwonderen. "In Eritrea is alles beperkt, hier krijg je alle informatie die je nodig hebt, met een druk op de knop. In de bibliotheek, in cafés, alles is er gewoon, geweldig!" De integratie verloopt echter moeizaam. "Na twee jaar heb ik nog steeds het gevoel dat ik een nieuweling ben. Het is moeilijk om in contact te komen met andere studenten. Niet met de buitenlandse studenten, maar met de Nederlandse. Die blijven me altijd zien als een vreemdeling. Niet dat ze onvriendelijk zijn, helemaal niet. Als ik Nederlands praat met een Nederlander, is die meestal zo behulpzaam om Engels tegen me terug te praten. Maar daar ben ik dus niet echt mee geholpen, want zo leer ik die taal nooit."

Niet-pralitiserend moslim Hij lijkt met enige jaloezie naar zijn zus te kijken, die net met succes een cursus Nederlands heeft voltooid. "Ze werkt bij de Burger King, heeft het enorm naar haar zin. Die redt zich wel." Mohammed weet wie WUders is. "Iemand die mensen indeelt in 'moslims' en 'niet-moslims'. Ik ben een moslim, maar dat is maar één aspect van wie ik ben. Ik ben niet eens praktiserend, en ik vind sowieso dat religie een persoonlijke aangelegenheid is, geen publieke. Wat mij typeert, is mijn werk. Daar wU ik op worden beoordeeld door mijn omgeving." Dit IS het zevende deel van een sene over vluchtelingstudenten. De stichting voor vluchtehngstuden ten UAF ondersteunt talentvolle vluchtelingen zoals Hany Mohammed bij hun studie en het vinden van werk Zie ook uaf.nl Reageren"? Mail naar redactie@advalvas.vu nl

"Ik ben heel graag bezig met cijfers, met problemen oplossen. Daarom dam ik ook, daarvoor moetje ver vooruit kunnen kijken." Feroz Amirkhan (18) heeft zijn damcarrière op een laag pitje gezet, nadat hij vorig jaar zesde werd bij de wereldkampioenschappen tot 19 jaar. Het was niet te combineren met zijn eindexamen. "Ik ben op het randje geslaagd. De afgelopen driejaar was ik echt niet gemotiveerd voor school. Vakken als natuur- en scheikunde vond ik niet interessant, ik had ze ook niet nodig om economie te studeren. Nu ik eindelijk met een studie kan beginnen, is mijn motivatie weer helemaal op peil " Op kamers gaan is niet aan de orde. "Als het nou niet anders kan, maar ik woon in Koog aan de Zaan, dat is niet ver. Als je jezelf moet onderhouden, moetje veel meer gaan werken. Ik wil niet worden afgeleid van mijn studie." Toch gaat hij graag uit. "Tijdens de Idee-week was de avond in de club het leukst. Ook in mijn vakantie ben ik veel uitgegaan. Maar ik ga het wel kalmer aan doen nu." Op de VU kent hij al veel mensen. Zijn beste vriend studeert hetzelfde als hij. Daarnaast ontmoette Amirkhan veel mensen bij de Summercourse voor eerstegeneratiestudenten deze zomer. "Dat was leren op een gezellige manier. Je volgde colleges, bijvoorbeeld over academisch presenteren en academisch schrijven en we oefenden alvast met de taaltoets. Ik had één fout teveel. Maar na het bespreken weet ik wel dat ik de echte toets ga halen. Dat is een extra voordeel van de Summercourse je kon er alvast een beetje in komen." (AM) De andere twee eerstegeneratiestudenten die Ad Valvas dit jaar volgt, zijn Valery Bouwman en Chrisella Wilson.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen