Ad Valvas 2011-2012 - pagina 116

12

ad rem

ad valvas 3 november 2011

>Sleutelgat

>Ludi

Wat zegt de inrichting van je kamer over jezelf ? En klopt die indruk ook? VU-studenten gluren deze week naar binnen bij LARA PAPPERS (22), masterstudent transnational legal studies. Zij betaalt 300 euro per maand in Amsterdam Nieuw-West.

Verzoek

"Dat is zeker een instinker. Door die modelpop denk je dat het een meisjeskamer is, maar dan woont er natuurlijk een jongen", speculeert AniaMistarz (21), bachelorstudent sociologie. "Meisjes zouden meer foto's en decoratiepruUetjes aan de muren hangen. Deze kamer is jongensachtig simpel. Eentonig bijna. Hoewel hij kleding ontwerpt, is hijzelf niet echt bezig met zijn uiterlijk. Ik stel me hem eerder voor als een type met warrig haar en een potlood achter het oor voor wanneer hij inspiratie krijgt. Die tekeningen aan de muur heeft hij niet zelfgemaakt, die zijn gewoon té professioneel." "De creatieve broedplaats van een jonge ontwerper", denkt student beleid, communicatie organisatiewetenschappen Najla Aazzouzi (23). "De kleding die hangt te drogen op het wasrekje doet me vermoeden dat hier een man woont, al kan een vrouw natuurlijk ook wel

>Tamara WAAR MAAK j e ie PRUK CAJER? N/ÊMAND ZIET OAT Je HAA«.

Kose l£.

OMR HBB JIJ

6eeN weer VAN.

een vest dragen. Of nee, met die inrichting, verfblikjes en prikborden is het toch echt wel een man, maar wel een artistieke." "Het kan mijn eigen projectie zijn, maar komt dat figuurtje op een van de tekeningen niet uit een computerspel?" vraagt Thomas Jones (22), masterstudent business administration. "Het zou wel heel toevallig zijn als de bewoner net als ik dol is op gamen. Dat het een man is, weet ik wel zeker. Zijn tekenstijl is duidelijk mannelijk. De kamer straalt doordachtheid uit. Een relatie heeft-ie niet. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen hoe de bewoner veel tijd alleen op deze kamer doorbrengt." "Ha, er hangt een plaatje van Pluk van de Petteflet op haar prikbord. Dan is het alvast geen buitenlandse student", merkt Jip van Monsjou (20), student science, business innovation op. "Als ik mijn verbeelding gebruik, zie ik hier een meisje met kleurrijke, vrolijke kleding, waarschijnlijk zelfgemaakt. Volgens mij volgt ze een vormgeving- of modeopleiding. Het is iemand die zichzelf wil laten zien, en naast haar studie ook haar creatieve ei kwijt moet." "Ik herken me in het beeld van warrige jongen met potlood achter het oor", zegt Lara Pappers. "Naast mijn studie moet ik inderdaad mijn creatieve ei kwijt. Ik wissel mijn studie dan ook constant af met creatieve

bezigheden, zoals kleding maken, fotograferen en tekenen. De tekeningen aan de muur zijn trouwens wél mijn eigen werken Ik breng dan ook veel uren thuis door. Dat mijn stijl mannelijk IS, daar kan ik me wel in vinden; ik houd van strakke lijnen en eenvoud. Het plaatje aan het prikbord komt overigens met uit Pluk van de Petteflet, maar is een eigen creatie." Tekst: Veerie Vnndts, student-reporter Foto's: Peter Valckx Wil je ook in Sleutelgat'? Mail naar redactie@advalvas.vu nl

Mevrouw Jongejans komt al jaren in het ziekenhuis. Het gaat niet goed met haar, vertelt ze als ze bij me op het spreekuur komt. "Ik kom doorgaans met het openbaar vervoer, maar dat kan ik niet meer aan. Ik zou graag een auto willen, maar dat kan ik met mijn inkomen niet betalen." Ze vervolgt "U moet een briefschrijven voor de uitkeringsinstantie dat ik dringend een eigen auto nodig heb, omdat mijn gezondheid anders ernstige schade oploopt." Ik zie niet in hoe een auto ernstige gezondheidsschade kan voorkomen bij mevrouw Jongejans, maar het lijkt me verstandig dat niet direct zo te brengen. "Die brief kan ik niet voor u schrijven Als u een auto nodig hebt, moet u zelf dat verzoek doen en de uitkeringsinstantie kan dan eventueel informatie bij mij opvragen. Ik mag als uw behandelend arts alleen informatie over uw behandeling en objectieve oordelen over uw gezondheid verstrekken." Ontevreden verlaat mevrouw Jongejans de spreekkamer. Een maand later is ze weer terug. Ze kijkt me strak aan "Ik wil graag een second opinion." Ik denk dat ik wel weet waarom, maar besluit niet in de verdediging te schieten. "Natuurlijk, had u zelf een specialist in gedachten, of wilt u dat ik er een voor u zoek?" Ze kijkt me verbouwereerd aan. "Kan dat zomaar?" Ik knik. Zenuwachtig schuift ze op haar stoel heen en weer- "Ik denk eigenlijk dat er fouten zijn gemaakt bij mijn behandeling en dat u daarom geen brieven voor mij wilt schrijven, want dan staat het zwart op vöt." Ik leg nogmaals uit dat ik als haar behandelend arts geen brieven van dergelijke aard mag schrijven; dat ik dan tuchtrechterlijk verwijtbaar ben. Ik voeg daaraan toe dat het haar echter vrij staat, als ze van mening is dat er fouten zijn gemaakt, een klacht in te dienen bij het ziekenhuis of bij de Tuchtraad. "Dat heeft geen zin, hoe weet ik nou welke fouten er zijn gemaakt?" Ik probeer niet te glimlachen"U mag uw dossier gerust inkijken als u wilt." Ze bedankt vriendelijk en vertrekt weer. Mij achterlatend met een onprettig gevoel. Een halfjaar later zie ik haar weer. Ze heeft subsidie gekregen en is nu met haar eigen auto gekomen. Ze heeft een doosje chocola meegenomen "Omdat ik zo tevreden ben over de zorg die hier geleverd wordt." Het kan verkeren... Ludi Koning studeerde geneeskunde aan de VU en doet promotieonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen