Ad Valvas 2011-2012 - pagina 379

I

7

ad valvas 24 mei 2012 Lex Bouter:

'We zijn VU­MEDEWERKERS ZIJN BANG geen Tegen het woord koekjes­ 'angstcultuur* maken ze bijna allemaal bezwaar, fabriek' maar veel liritische VXJ­medewerkers zijn wel degelijk bang.

"Er zijn veel medewerkers die zich niet durven uitspreken", zegt een wetenschappelijk mede­ werker. "Zelf ben ik behoedzaam omdat ik een tijdelijk contract heb. Mondeling is me een verlenging van dat contract toegezegd, maar ik hoor over andere medewerkers die worden geïntimideerd, dus ik denk steeds wel twee keer na voordat ik iets zeg. Ik ken iemand die te horen kreeg dat haar werk voor de vakbond haar functie in de weg stond."

Nieuwe verhuftering Bang om te worden ontslagen, dat hun contract niet zal worden verlengd, dat ze van bepaalde taken worden ontheven omdat ze kritisch zijn over het management van de VU, over de reor­ ganisatie, de bezuinigingen, enzovoort. "Ik wil wel met j e spreken, maar alleen via de mobiele telefoon", zegt een medewerker van een ondersteunende dienst. En daarna. "Het is vreselijk, de druk waaronder ik sta. Ik word overal van afgehaald, mag me nergens meer mee bemoeien. Mij is te verstaan gegeven dat mijn kritische activiteiten onverenigbaar zijn met mijn werk voor de VU. Ik ben bang om te worden ontslagen." Het is volgens haar begonnen met het misluk­ ken, eenjaar of vijf geleden, van een poging tot 'rationalisatie' van de ondersteunende diensten, vanwege de grote tegenstand op de werkvloer. "Sindsdien werden er allerlei nieuwe managers van buiten ingevlogen die de wil van het college van bestuur kritiekloos uitvoerden. Er zijn nog een paar managers over, maar die zijn praktisch op non­actief gezet. Die hebben niets meer te vertellen. Wie tegensputtert, wordt gemtimi­ deerd."

"De ondernemingsraad spreekt van de nieuwe verhuftering", onthult een derde coUega. "Daarmee bedoelen we de manier waarop medewerkers worden benaderd door hun leidinggevenden. Dan krijgen ze te horen dat

'Medewerkers voelen zich gemarginaliseerd op hun afdeling'

ze bovenaan de lijst staan van medewerkers die worden ontslagen bij een reorganisatie, of hun functie wordt uitgekleed tot een onwerkbaar minimum." "De voornaamste reden dat de mensen achter het manifest van de verontruste VU­medewer­ kers hun naam er niet onder hebben gezet, is dat dit de kans moet krijgen uit te groeien tot

een brede beweging", zegt een van de opstellers van het manifest, dat in de vorige editie van Ad Valvas te lezen was. "We willen niet dat het nu al wordt vastgepind op een bepaalde groep medewerkers." Het is overdreven om te spreken van de 'ano­ nieme opstellers' van het manifest, vindt zij, "want de verontruste medewerkers zijn alle­ maal te vinden op de openbare bijeenkomsten die we tweewekelijks organiseren. Dat gezegd hebbende, voelen medewerkers zich wel dege­ lijk onder druk gezet. Bijvoorbeeld doordat ze worden gemarginaliseerd op hun afdeling." "De Abvakabo heeft geen aandeel gehad in het manifest, maar we bieden wel een platform", zegt vakbondsfunctionairis EUie Pauelsen. "Ik ben er een beetje huiverig voor om een woord als angstcultuur te gebruiken, maar het is zeker zo dat medewerkers bang zijn zich kritisch uit te spreken vanwege de naderende reorganisatie. Zij vrezen als eersten hun baan te verliezen."

Intimidatie voorkomen De bestuursvoorzitter René Smit liet zich donderdag lo mei zien op een bijeenkomst van de verontruste VU­medewerkers. Hij zei het afschuwelijk te vinden als mensen zich echt geïntimideerd voelen. "Als er problemen zijn, ga dan naar de ombudsman of de vakbond. Zorg dat dit bij de medezeggenschapsorganisa­ ties op tafel komt. Ik hoop dat ik een bestuurder ben die helpt te voorkomen dat dit soort situa­ ties aan de VU ontstaat." De Verontruste VU'ers hebben inmiddels het plan opgevat om met de hulp van Abvakabo een meldpunt in te stellen voor medewerkers die zich geïntimideerd voelen. (PB)

Protest Verontruste VU'ers "We moeten de campus veroveren." De oproep van Matthias van Rossum lolit gelach en geldap uit van de demonstranten. De protestmanifestatie van de Verontruste VU'ers tegen de reorganisatie trok woensdagochtend 23 mei ruim tweehonderd betogers. Het zijn niet alleen leden van het ondersteu­ nend personeel die hun baan dreigen kwijt te raken, die aanwezig zijn. Van aUe diensten en faculteiten, van hoogleraar tot student zijn er vertegenwoordigers. Het publiek is duidelijk enthousiast. De oproep van Matthias van Ros­ sum aan werknemers om zich per dienst en faculteit te organiseren, levert een langdurig applaus op. De opgetrommelde beveiliger hoeft in de Atriumzaal van de de medische faculteit niet in actie te komen. De betogers luisteren naar de speeches waarin sprekers oproepen om de VU niet over te laten aan "bestuurders die ondernemertje spelen met belastinggeld". Ook de aangekondigde bestorming van de geza­ menlijke vergadering verloopt georganiseerd. Er worden geen rotte tomaten naar rector Lex Bouter gegooid. Het grootste kabaal komt van de meegenomen fluitjes.

Financiële noodzaak ontbreekt OR­voorzitter Ottho Heldring legt uit dat in zijn ogen de financiële noodzaak voor de voorgeno­

men reorganisatie ontbreekt. De VU heeft ten­ slotte in 2011 een positief resultaat van negen miljoen euro geboekt. Wel wil hij inhoudelijk goed doordachte plannen voor verbetering van de bedrijfsvoering ondersteunen om beter op de toekomst te zijn voorbereid. "Een aantal voorstellen van het bestuur voldoet wel aan inhoudelijke criteria, maar enkele andere zeker niet." Het publiek krijgt flesjes water en luistert aandachtig naar het weerwoord van collegelid Bernadette Langius. Zij benadrukt dat het bestuur niet alleen naar financiële cijfers Idjkt, maar juist oog heeft voor de kwaliteit van het onderwijs en onderzoek. Ze kan zich bovendien de onrust onder het personeel goed voorstellen. Volgens haar is het wel verstandig nu forse besluiten te nemen zolang de begroting nog op

orde is. Als later onder druk van bezuinigingen alsnog forse besluiten moeten worden geno­ men, zijn de gevolgen mogelijk veel vervelen­ der. Zij benadrukt ook dat er relatief veel tijd is voor het realiseren van de plannen, een tot twee jaar, zodat gedwongen ontslagen zoveel moge­ lijk vermeden kunnen worden. Maar uitsluiten dat er mensen echt ontslagen worden, doet ze niet. Rector Bouter tracht nog eens uit te leggen dat de plannen juist tot doel hebben om de kwah­ teit van de hele universiteit voor de toekomst veilig te stellen, want de overheid gaat echt niet meer geld aan de universiteiten geven, hoe graag we dat ook zouden willen. En dan is het volgens Langius al tijd voor het volgende agendapunt. Gedwee verlaten de demonstranten de zaal. (FB/DdH)

De Verontruste VU'ers beweren dat de universiteit wordt geleid door bestuurders die geen hart lijken te hebben voor onderwijs en onderzoek. De rector reageert. De kritiek is dat het bestuur geen hart voor onderwijs en wetenschap heeft. Als rector bent u juist het gezicht hiervan. Trekt u zich die kritiek aan? "Ik ontken de kritiek dat we de universiteit als een koekjesfabriek organiseren. Ons werkkapitaal is het enthousiasme en de motivatie van de docent en de wetenschapper. Niemand heeft de bedoeling om dat kapot te maken. De bezorgdheid vind ik jammer, maar ik kan het me ook voorstellen. Juist omdat ik zelf ook wetenschapper en docent ben. "Juist vanuit die positie ben ik ervoor om zo doelmatig mogelijk met de bedrijfsvoering om te gaan. We hebben in vergelijking met andere universiteiten veel faculteiten en diensten. Dat is inefficient en het houdt in dat we de bedrijfsvoering meer moeten harmoniseren en standaardiseren. Ook kunnen we met minder eenheden toe. "Tussen 2007 en 2015 zal het overheidsbudget per student met twintig procent afnemen. A ls je niet op onderwijs wilt besparen, moet dat bedrag ergens anders vandaan komen. Wij geven voor een universiteit relatief veel uit aan onze bedrijfsvoering. Dat geld willen we na de reorganisatie juist in het primaire proces, onderwijs en onderzoek, stoppen." Een van de kritiekpunten is dat u maar in een beperkt aantal onderwerpen geïnteresseerd bent en binnen de reorganisatie alle andere beslissingen door de collegevoorzitter laat nemen. "Dat is absoluut niet waar. Onderwijs en onderzoek vormen een groot en ingewikkeld veld en het is zeker niet zo dat ik maar een deel in het vizier heb of dat de collegevoorzitter de verdere beslissingen neemt. "We hebben een collegiaal college en besturen gezamenlijk de universiteit. Dat houdt in dat we aUe belangrijke beslissingen samen nemen. We zijn er alledrie voor de hele universiteit en we zijn er alledrie voor het primaire proces." Momenteel wantrouwt een deel van het per­ soneel het college van bestuur, hoe wilt u die kloof dichten? "Er staan grote veranderingen voor de deur. Het is logisch dat mensen zich zor­ gen maken en kritisch naar het bestuur kijken. Als college proberen we zoveel mogelijk uitleg te geven. We nemen ook de tijd om een zorgvuldig besluit te nemen. Dat zijn we ook verphcht aan de medewerkers. "Op de details had het plan soms ook anders gekund en als er onverstandige elementen in zit­ ten, zullen we dat natuurlijk nog veranderen bij de nadere uitwerking. Het is belangrijk dat we transparant over de plannen zijn, niets mooier maken dan het is. We hebben geen dubbele agenda. Maar ik snap dat bij zo'n reorganisatie teleurstelling hoort en dat de verwerking daar­ van pijnlijk is." Ambieert u nog een nieuwe termijn of ver­ heugt u zich op een terugkeer naar de weten­ schap? "Over een eventuele volgende termijn heb ik nog niet nagedacht. Het duurt nog ruim twee jaar voor het zover is. Mijn hart Ugt bij onderwijs en onderzoek, maar daar zet ik me bij mijn huidige functie ook voor in." (FB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen