Ad Valvas 2011-2012 - pagina 295

^F

7

ad valvas 15 maart 2012

OP AVONTUUR IN KENYA OF NEW YORK Wat is er zo leuk aan een stage of studie in het buitenland? Drie studenten vertellen. FLOOR B A L

'Na twee weken wisten de meeste docenten mijn naam' Derdejaars bedrijfskunde GORAN PISIO (21) studeerde in Melbourne

n 'Vechten voor vrede en veiligheid over de hele wereld' Masterstudent ALFRED PREVOO (26) liep stage bij de Verenigde Naties Twee weken voor Alfred Prevoo naar New York zou vertrekken, wist hij nog niet of hij een stageplek bij het hoofdkantoor van de Verenigde Naties had. "Elke week kreeg ik te horen dat ik later terug moest beUen. Totdat ze voorstelden dat ik het volgend jaar weer zou proberen." Prevoo liet zich niet uit het veld slaan. Hij bekeek welke afdeling hem het leukst leek en belde vervolgens alle 25 medewerkers om zich persoonlijk voor te stellen. "Dat gaf de doorslag, ik mocht komen. Er was een administratieve fout gemaakt, daardoor werd ik zo aan het lijntje gehouden. Maar alle stagiaires die ik gesproken heb, hadden zo'n ervaring. Het is

een bureaucratische organisatie." Wie bij de populairste stageplek van de wereld aan de slag wil, moet dus doorzettingsvermogen hebben. En zelf geld meenemen. De drie maanden dat Prevoo in New York was, kostten hem drieduizend euro per maand. Hij kreeg geen stagevergoeding of beurs. Het meeste bekostigde hij met een lening en zijn ouders sprongen bij. Maar daar kreeg hij wel wat voor. "De VN is de plek waar idealisme realisme ontmoet. Je vecht voor vrede en veiligheid over de hele wereld. Ze lossen daar problemen op die landen op nationaal niveau niet aankunnen."

Zelfs de docenten zijn ontspannen aan de universiteit waar Goran Pisic een semester doorbracht. "Als je een deadline niet haalt, zegt de docent no worries." Op de kleine universiteit wisten de meeste docenten na twee weken zijn naam. "Op de VU kent bijna geen hoogleraar me." Die persoonlijke aanpak zorgde dat hij gemotiveerder was. "Als je een keer niet naar college gaat, vraagt de docent de volgende keer waar je was." Zijn plek aan de universiteit kreeg hij via Bureau Internationalisering van de VU. "Je maakt een top-drie van landen waar je heen wilt. Vervolgens kijkt een commissie welk het

meest geschikt is." Het was veel regelwerk om toegelaten te worden. En de kosten moest hij bijna helemaal zelf betalen. "Ik kreeg een eenmalige beurs van 300 euro, terwijl het visum voor Australië al 500 euro kost." Een woning vond hij via de Australische variant van Marktplaats. "Het was een huis uit 1800 dat ik met andere internationale studenten deelde. Het was nogal een primitieve bedoening, maar voor studenten was het perfect." Zijn verblijf in het buitenland was leuk en leerzaam. "Als je in een andere omgeving, zonder familie of vrienden bent, gaje meer over jezelf nadenken, wie ben ik en wat wil ik gaan doen?"

Wat doet Aiesec? > Aiesec is een grote internationale studentenvereniging die studenten door een stage itennis laat maken met andere culturen > Wie stage in het buitenland wil lopen, wordt door Aiesec-leden geïnterviewd. Wie goedgekeurd wordt, krijgt toegang tot een internationale database met in totaal zesduizend stageplekken in 111 landen. Gebruik van de database kost 200 euro > Voorwaarden zijn dat een student minimaal zestig studiepunten heeft. Tot zes maanden na het afstuderen mag de database nog gebruikt worden > Studenten moeten zeH solliciteren op een stageplek en hun eigen visum en beurs regelen

^Als de kinderen iets niet begrijpen, worden ze geslagen' Masterstudent arbeids- en organisatiepsychologie LEA SIEBES (23) gaf les in een sloppenwijk in Kenia "Ik ging naar Kenia met het idee dat ik de wereld zou verbeteren en het verschil zou maken. Na mijn eerste week daar kwam ik erachter dat de toestand zo erg is, dat jij in je eentje geen veranderingen kunt bewerkstelligen. De armoede is zo ontzettend vreselijk." Lea gaf les op een basisschool voor meisjes in de grootste sloppenwijk van Nairobi. "De stage heb ik via Aiesec gevonden. Ik heb op vijftien vacatures gereageerd, dit was de eerste reactie die ik kreeg." Een maand later was ze in Kenia. Woonruimte vond ze via Aiesec. "De eerste maand in een gastgezin, daarna in een huis met aUemaal internationale studenten." Een visum

hoefde ze pas op het vliegveld van Nairobi aan te vragen. "En ik was te laat om een beurs aan te vragen, maar daar had ik waarschijnlijk wel recht op gehad." Het meest frustrerende aan haar stage vond Siebes dat de kinderen gewend waren om te zeggen dat ze de stof snapten terwijl dat niet zo was. "Normaal worden ze geslagen als ze iets niet begrijpen." Uiteindelijk snapte Siebes dat ook kleine veranderingen een verschil maken. "Aan het eind van mijn stage gingen aUe meisjes uit mijn klas over. Ik was zo onwijs trots." Reageren' Mail naar redactie@advalvas vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen