Ad Valvas 2011-2012 - pagina 424

12

ad rem

ad valvas 21 juni 2012

>Ludi

>Sleutelgat

o o

Wat zegt de inrichting van je kamer over jezelf ? En Idopt die indruk ook? Na 33 edities van sleutelgat wil student-reporter VEERLE VRINDTS (25) weleens weten hoe VU-studenten haar kamer inschatten. Ze studeert sociale psychologie en betaalt 215 euro per maand in Geuzenveld. "Een vrolijke kamer van een jongen die positiefin het leven staat", denkt Eliza de Geus (23), student fiscaal recht. "De bewoner doet graag zijn eigen ding en is geen standaard student. Hij gaat eerder op backpackavontuur in Zuid-Amerika dan op citytrip naar Parijs, doet aan diepzeeduiken en is geïnteresseerd in alles wat met de natuur en geologie te maken heeft. Hij vindt het moeilijk om stil te zitten. Deze jongen is geen haantje de voorste, maar verlegen kun je hem ook niet noemen. Hij is milieubewust, houdt van lekker en gezond eten en vindt het leuk en gezellig om met een paar vrienden een drankje te doen." "De inrichtintg doet me denken aan mijn jongere zus", zegt scheikundestudent Bas Verkerk (22). "De kamer is licht en met die slingers en knuffelbeestjes erg speels ingericht. Qua studie zie ik haar zeker niet als een

rechtenstudent en economie is ook niets voor haar. Ze doet een alfastudie, iets sociaals. Ze doet vrijwilligerswerk, heeft een kat geadopteerd uit het asiel en is overtuigd lid van het Wereld Natuur Fonds." "Verwarrend", reageert rechtenstudente Ayda Naserzadeh (20). "Door de alcoholflessen en het aquarium zegt mijn eerste gevoel dat er een jongen woont. Maar als ik beter kijk, zie ik ook een meisjesachtige theepot, knuffelmannetjes, slingers, een WNF-sticker en een kattenmandje. En het is ook opvallend licht en opgeruimd, typerend voor een vrouwelijke studente. Anderzijds, groen is zeker geen typische meisjeskleur. Moeilijk." Haar studiegenote Shaldeh Godaei (23) komt meekijken. "Nou, er staat alleen maar wijn en vrouwenlikeur in het drankrekje. Hier woont toch echt wel een meisje. En wat een boekencoUectie! Ze volgt een moeilijke studie, misschien literatuurwetenschappen of psychologie. Hoewel ze best een jongensachtige meid is, is het zeker niet iemand die acht weken de afwas laat staan." "Het milieubewuste klopt helemaal", zegt Veerie Vrindts (25). "Kat Mona en haar zusje Lisa zijn inderdaad geadopteerd uit het asiel en hoewel ik geen WNF-lid ben, zit ik wel in het bestuur van twee organisaties die zich met duurzame voeding bezighouden. Afwijken van de standaard vind ik lieerlijk Groen is mijn

Proost

lievelingskleur. Ik ben veganist en heb - mede door mijn afgeronde master culturele antropologie - heel wat tijd in het buitenland doorgebracht. Na de middelbare school ben ik een jaar gaan backpacken in Ecuador en Peru. Ik ben net terug van een studiereis naar Israel en de bezette Palestijnse gebieden en ben er dol op om onbekende gerechten, culturen, mensen en dranken te leren kennen Al zeg ik ook geen nee tegen een lekker biologiscli wijntje uit de supermarkt." Tekst: Veerie Vrindts, student-reporter Foto's: Peter Valckx

>Tamara ÖHM... JA,OA, VfltT KAN..-

vódR. De eeßSTe VA» I>€ VÖUretJPe Mi<V\Mpj (>V«NA

KOMT e« i6NV\ND KMKSM OF w e NIKS OP ce 80R« I N MINOeRlMCr KUK)N6M

^'

NOU m r WA5 K. i VAN P6 HAR.T€Xl<)Ke AFscHÖPSTOUß Oippieieieie

In halfslachtig uitgevoerde marktonderzoekjes die over het algemeen ingezet worden om op slinkse wijze een product onder de aandacht te brengen in de media, komt vaak naar voren dat men een 'goede gezondheid' het allerbelangrijk ste in het leven vindt. Gezondheid is belangrijk Als professioneel hypochonder kan ik dat beamen, want bij ieder symptoompje dat maar in de verste verte wijst op een mogelijk ernstige aandoening, schiet ik in de stress en weet ik niet hoe snel ik mezelf moet diagnosticeren met potentieel dodelijke aandoeningen. Het voordeel aan mijn beroep is dat ik altijd in het gezelschap verkeer van andere artsen die me meestal gauw weer weten gerust te stellen. Over ziekte kan ik dus niet meepraten als ervaringsdeskundige. Sterker nog, tijdens mijn opleiding aan de VU kreeg ik vaak te horen datje pas beseft wat het betekent om gezond te zijn, als je ziek bent. Soms stel ik me daarom voor, als ik door de ziekenhuisgangen naar mijn spreekkamer loop, dat ik een patient ben die met lood in de schoenen naar een afspraak gaat waar die jonge blonde dokter me zomaar kan vertellen dat het kanker is. (Is ze trouwens niet te jong om dokter te zijn?) Moet ik lang wachten? Loopt het spreekuur weer uit? De zenuwen gieren door mijn lijf... Over het algemeen heb ik deze oefening niet nodig om me in te kunnen leven in mijn patiënten. In negen jaar tijd ben ik van groen geneeskundestudentje via de studie en mijn inmiddels twee jaar praktijkervaring omgekneed tot een ander persoon. Ik kan me nog levendig het oproepje in Ad Valvas herinneren voor een columnistenwedstrijd. Aanvankelijk durfde ik niks op te sturen, met al die getalenteerde studenten Nederlands zou ik vast geen kans maken. Na pakweg acht jaar kunnen we wel zeggen dat ik er naast zat. Ik weet nu overigens ook dat gezondheid helemaal niet het belangrijkste is in het leven. Gezondheid is als geldje hebt een minimale hoeveelheid nodig om in je levensonderhoud te voorzien, maar je hoeft geen miljoenen op de bank te hebben om geluk kig te zijn. Inmiddels heeft de Ad Valvas toch die student Nederlands als columnist. En ben ik geen student meer. Ik ben een arts. Het is tijd om door te gaan. dit is mijn laatste column voor Ad Valvas. Het ga jullie allen goed. En vooruit, dat jullie maar lang gezond mogen blijven! Ludi Koning studeerde geneeskunde en doet promotieonderzoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen