Ad Valvas 2011-2012 - pagina 88

i6 ad rem

ad valvas 13 oktober 2011

>Sleutelgat

>Ludi

Wat zegt de inrichting van je kamer over jezelf ? En klopt die indruk ook? VU-studenten gluren deze week naar binnen bij KURT KOOIMAN (19), eerstejaars wijsbegeerte. Hij betaalt 400 euro per maand in Amsterdam-Noord.

Ov-chipkaart

"Hier woont duidelijk een altruïstisch persoon", zegt Paul (23), student milieustudies. "Die mok krijg je pas als je vijf keer bloed hebt gegeven. Het meest mysterieuze object op deze kamer blijft toch het rode ding op het bureau. Is het een sexy tanga of een subtiel rondslingerende beha? Die heeft-ie er vast speciaal voor de foto neergelegd." "Ik zou nooit zo'n plant nemen", reageert rechtenstudent Akos Urban (26). "Vreemd ook dat hij helemaal geen foto's op zijn kamer heeft en zelfs geen vloerkleedje. Dat het een jongenskamer is, weet ik zeker. Waarom? Nou, dat zie je toch de bierflesjes her en der in de kamer, een groot pak Ice Tea prominent op het bureau en vuile schoenen in een vak van de boekenkast." "De avond ervoor heeft hij gezellig zitten te borrelen", zegt Marit Schakel (26), bachelorstudent culturele antropologie wijst op de bier- en wijnflessen. "Wel bijzonder dat

>Tamara

hij zo'n plant heeft. Een krijgertje van zijn moeder? Dat prikbord vind ik wel origineelconcertkaartjes, knipsels en het kaartje van zijn recente Thalys-reis naar Parijs. Jammer van die oerlelijke plafondplaten." "Als dit een studentenkamer is, heeft de bewoner wel erg weinig studieboeken", merkt rechtenstudent Adriana (24) op. "Studeren is zeker niet het belangrijkste in zijn leven, hij duikt liever het studentenleven in. Ik vraag me af wat dat apparaatje is dat achter zijn sofa ligt. Het lijkt op een voice-recorder." "Een mooie, gezellige kamer; niet echt rommelig, maar ook niet gelikt. En die bank nodigt zo uit tot neerploffen en filmpje kijken." Rechtenstudent Adriaan (21) zou zich er helemaal thuisvoelen. "Ik denk dat de bewoner niet echt sportief is. Ik zie hem eerder in het creatieve milieu. Gitaar spelen, films analyseren, concerten meepikken... Toch is hij geen die-hard altemativo. Anders hingen er wel Ghandi's aan zijn muur." "De grap is dat de inrichting voor driekwart met uit mijn eigen meubilair bestaat", vertelt KURT KOOIMAN. "Op de cd/dvd-collectie, het bureau met laptop en bureaustoel na zijn alle meubelen van de student van wie ik de kamer onderhuur Dat geldt dus ook voor de uiterst sfeervolle kamerplant! Mijn grootste hobby's zijn, zoals scherp opgemerkt, het consumeren

en recenseren van films en (pop)muziek Maar op de gitaar kom ik met verder dan kampvuurmelodietjes. Die beker van de bloedbank is van mijn vader. Alle credits zijn dus voor hem. En o ja, is het een beha, is het een tanga"? Not really, het zijn nooit gebruikte schoenveters die ik tig jaar geleden extra bij een paar All Stars heb gekocht." Tekst: Veerie Vrindts, student-reporter Foto's: Peter Valckx Wil je ook in Sleutelgaf? Mail naar redactie@advalvas vu.nl

Vroeger, u weet wel van toen alles nog beter was, haalde je als studentje ov-kaart op het postkantoor op. Een medewerker van het postkantoor legde, nadat je over het algemeen behoorlijk lang in de rij had gestaan, een heuse pasfoto op een kartonnetje datje ov-kaart voorstelde en sloot het geheel af met plastic folie. Zo simpel als het ophalen was, zo simpel was ook het inleveren nadat je afgestudeerd was. Men ging naar het postkantoor, leverde de kaart -en daarmee het recht op vrij reizen - in en daarmee was de kous af Tegenwoordig, u weet wel. van de jeugd zonder normen en waarden, is het allemaal zo simpel niet meer. Als brave burger wilde ik mijn studentenreisproduct retourneren aan de overheid nadat ik mijn artsenbul in ontvangst had genomen. Volgens de IB-groep moest ik in een ophaalautomaat het reisproduct van mijn chipkaart afhalen. Na lang zoeken vond ik een ophaalautomaat (het was vroeger, hè'). Ik stak mijn chipkaart erin, maar welke knop ik ook indrukte dat reisproduct wilde er niet afgaan Een vriendin had geïnformeerd bij een NSbalie. je hoefde niks te doen; het zou allemaal automatisch gaan op de eerste dag datje niet meer vrij kon reizen. Die dag stapte ik met kloppend hart door de metropoortjes die aangaven dat ik reisde op een studentenreisproduct. Zou ik nu een boete van 68 euro per halve kalendermaand krijgen? Ik meldde me bij de NS-balie. Daar verwezen ze me naar een ophaalautomaat. Bedankt... Voor de zekerheid liet ik er toch maar een NS-abonnement opzetten. Toen ik was aangekomen op de plek van bestemming, besloot ik het eens bij de lokale busmaatschappij te proberen. "Effe kijken hoor schat", de mevrouw achter de informatiebalie klikte iets aan op haar beeldscherm, "hoppa, die is eraf!" Ik keek haar geschrokken aan: "Maar hoe weten ze nu bij de IB-groep dat ik mijn reisproduct heb ingeleverd?" Tja, dat wist ze ook niet. Eenjaar later kwam ik een medestudent tegen die me gniffelend toevertrouwde dat ze al een jaar zonder problemen met een studentenreisproduct reisde, nadat ook zij vergeefs vele pogingen had ondernomen om ervan af te komen. De volgende dag lag er een brief van de IB-groep in de brievenbus, of ik wist dat ik een boete kon krijgen als ik bleef reizen op mijn studentenreisproduct? Daar ben ik van op de hoogte. Waarom voel ik me dan toch zo dom-" Ludi Koning studeerde geneeskunde aan de VU en doet promotieonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen