Ad Valvas 2011-2012 - pagina 260

12

ad rem

ad valvas 23 februari 2012

>Sleutelgat

>Roos

Wat zegt de inrichting van je kamer over jezelf ? En klopt die indruis ook? VU­studenten gluren deze week naar binnen bij ESTHER VAN DUIN (22), student rechten. Zij betaalt 500 euro per maand voor haar kamer in A msterdam­West.

Vieze fetisj

"Wow, die heeft zeker een rijke vader in Wassenaar", reageert communicatieweten­ schappenstudent Maarten Vissen (20). "Zo'n mooie ruime kamer, vermoedelijk in Amsterdam­Oost, kan een studente niet in haar eentje betalen. Hier woont duidelijk een jongedame met toekomstperspectief. Ze wil succesvol haar studie ­ ik vermoed genees­ kunde ­ afmaken en dan snel rijk worden. Het zou me niet verwonderen als ze lid is van het corps, al is de kamer daar iets te netjes voor. Ze speelt hockey en heeft een vriendje met wie ze graag knus onder een dekentje op de bank zit en koffie drinkt. Haar vriendje woont hier zeker niet, want met zo'n vrouwe­ lijke inrichting had­ie al lang wat protestgraf­ fiti op de muren gespoten. Feestjes met bier zie ik hier ook niet zo snel gebeuren, want dat zou zonde zijn van het mooie tapijt." "Extraverte kleuren", vindt economiestudent Meivin van Maren (20). "Ze heeft duidelijk

gevoel voor inrichting. Ik zie een meisje van 22, ongeveer 1 meter 65 met lang bruin haar en bruine ogen. Volgens mij gaat ze één keer per week naar een studentenvereniging, iets zonder veel verplichtingen, maar wel met voldoende gezelligheid. Andere avonden brengt ze graag met haar vriendje door of op het volleybalveld. Verder houdt ze van reizen en lezen. Een typische studente conununi­ catie^vetenschappen dus." "De woonkamer is erg meisjesachtig. Maar als je naar het bureau in de zijkamer kijkt, zie je een papierberg zoals alleen jongens die kun­ nen maken", constateert bedrijfskundestu­ dente Anouk (23). Haar studiegenote Melissa (22) knikt­ "Het zou kunnen dat ze het druk heeft en daarom vlug haar rommel wegwerkt op het bureau. Ondanks de kaarsjes en rode accenten is zij niet romantisch, eerder koel. Ze werkt ook in de horeca en is lid van Lanx, het VU­studentencorps." "Leuk om te lezen wat mensen denken bij mijn kamer'" reageert Esther van Duin. "Het klopt wel een beetje. Ik ben vaak druk met van alles en nog wat De stapels papier hopen zich dan overal op. Er staat nu ook een enorme berg afwas te wachten. Wat dat betreft ben ik net een jongen. Ik zit met bij het corps of Lanx, maar ben wel bestuurslid bij Sl<its, een gezellige schaats­, skeeler­ en

wielrenvereniging. De studie hebben ze allemaal met geraden ik studeer recliten aan de VU, de leukste studie in Nederland. Verder heb ik geen vriendje, werk ik in de horeca en reis heel erg graag. Maarten had gelijk: bierfeestjes zijn met goed voor mijn tapijt." Tekst: Veerie Vnndts, student­reporter Foto's: Peter Valckx Wil je ook in Sleutelgat"? Mail naar redactie@advalvas vu.nl.

>Tamara Hev JOOST, vviAT een

<iti Mt* « e r ^ioen ?

IKSeN OKDEMN HGT SOHÊppeN >N MUM FiNA NClêie HUlSflOUDlNó.

eCMT WAA«.? WAT GoeoeoeoeoJ

OA, WOK., PIT 18 t i e r pizzA OaTje, n e t PA TA T­ PO w e , «ET KROGfePoToe, Her MeT­Her­ 0 0 6 ­ OP­MION­ STUDl6ReSUlTATEI^­ \N­Mti­ 80UW­2(JNOe­LAN63TUOGeRBQeTGPcrrJC.

"Kom hier zitten", zei een man met het uiterlijk van een verwarde aasgier tegen me. Hij zat in het achterste gedeelte van de metro en zwaaide met een afgekloven kippenpootje. Door schade en schande wijs zeeg ik zonder iets te zeggen helemaal aan de andere kant van de wagon neer, met mijn rug naar hem toe. Vrijwel onmiddel­ lijk zat hij tegenover me. "Mag ik je wat vragen", vroeg hij zonder hoorbaar vraagteken. Hij had de rontgenblik zo'n manier van kijken waarbij mannen (maar vrouwen kunnen het ook) door al je lagen win­ terkleding je cupmaat proberen te traceren. "Liever niet, dus houd het kort", zei ik, en sloeg vast een krant open. "Ga je naar school", zei de aasgier. Ik zei dat ik zoiets inderdaad van plan was. De gier dacht na. Zijn goorheid droop de wagon door; schuin tegenover me keken twee dames waakzaam doch geamuseerd toe. Ik maande hem vriendelijk tot vertrek, wapperde met mijn krant om aan te tonen dat ik die echt graag uit wilde lezen. "Of ben je van de universiteit", hijgde hij, "Een slimme studente. Ga je weleens wijn drinken met je vriendinnen. Zijn die net zou oud als jij Ben je wel braaf voor de docenten. Krijg je wel eens straf" Vol ongeloof keek ik naar de gniffelende dames tegenover me. Hoorden zij het ook? Had ik hier te maken met een universiteitsfetisjist­' "Word je later professor. Een bril zou je goed staan. Heb je weleens een bril op. Als je een boek leest." Omdat ik uit ervaring weet dat schelden bij dit soort onvoorspelbare gevallen averechts werkt, zei ik uiterst correct dat ik niet van dit gesprek gediend was. Olie op het vuur natuurlijk, welke archaïsche idioot gebruikt überhaupt het woord 'gediend', laat staan tegen iemand die op stoffigheid kickt. De gier bleef zitten. Hij rook naar kip. "Sexy hoor", kwam hij eindelijk tot de kern van zijn betoog. Ik voelde me wat mottig; meisjes met lang blond haar worden vast nooit aange­ zien voor aankomend professor. "Ben je nu Maar?" vroeg ik (O, de woordkeus). "Ik houd van slimme vrouwen. Wil je me voor­ lezen. Ik ben ook slim. Heb je iets aan onder je jas. Mijn halte kwam. Ik stapte uit. "Dag beauty", riep de man. De volgende keer zeg ik dat ik stratenmaker ben. Roos van Rijswijk, student reporter

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen