De roeping der gemeente jegens hare opzieneren - pagina 17

15

spotten. Voorwaar, eene dreigende u i t d r u k k i n g ! Z i j zouden maaijen hetgeen zij zaaiden, hetwelk niet anders dan verderfenis zijn z a l , zoo men hier het brood des levens op lager prijs stelt, dan eenig aardsch goed. B e merkte de wereld reeds schade bij verwaarloozing, en zal de gemeente geene schade lij den door den Dienaar een brood der bedruktheid te doen eten ? — I k zal zwijgen van de schadebarende zuchtingen, die ten hemel stijgen en de daaruit vloeijende oordeelen; doch zal niet de veerkracht des Dienaars verlamd worden, zoo niet slechts de zware ambtslasten, maar, bovendien, de knijpendste behoeften van het gezin hem drukken ? Zoo het hem niet hindert i n zijn w e r k , dat hij gade en kroost bij zijn sterven, vanwege karige bezoldiging, geen vrucht van zijnen arbeid, (dat doelwit van elk zorgend vader!) k a n nalaten, zekerlijk zullen de zuchtingen van zijn gezin en de geestvermoeijenissen, veroorzaakt door de vraag, hoe hij zijn gezin van schulden zal redden, zijn zielkracht verteeren en zijn werk ontzenuwen. D u b b e l wreed is dit onregt; want niet alleen verkort men het l o o n , maar, bovendien, bindt men hem de handen, en verbiedt men hem zijne talenten tot de gebodene huisverzorging te bezigen. D e z e huisverzorging, welke op de schouderen der gemeente r u s t , strekt zich verder u i t , dan de bloote behoeften des ligchaams. M e n moet den man i n staat stellen, om zich ten nutte der gemeente, tot eigene voed i n g , de noodige geschriften te k u n n e n aankoopen. Vraagt den timmerman , hoe hij tot schade w e r k t , zoo h i j , door armoede, zich van bekwame gereedschappen ontbloot ziet. Ook zou het hem en de gemeente schaden, zoo hij door karige bezoldiging beeft, om aan eene zuchtende gade de door God gebodene gastvrijheid te bevelen. E n moet hij niet i n staat gesteld worden, weldadigheid te k u n n e n beoefenen ? O f zou het eene gemeente, die uit de goede werken van opregtheid van haar geloof verzekerd moet worden, voordeelig z i j n , door een leider aangevoerd te worden, die opwekt, maar niet voorgaat ? Z i j n wekkende woorden genoeg, en oordeelt men op deze wijze het trekkende voorbeeld te duur ? Zoo de Dienaar hierin zelf geen voorbeeld zijn k a n , zal h i j , zoo niet zijne vrijmoedigheid, dan toch vaak de k l e m missen i n de wekstem , welke de weg der pijnlijke zelfverloochening i n de beurs zoo zeer behoeft; daar de wereldliefde en het gierig hart gaarne eene goedkoope godsdienst w i l , en dat onzalige geven als werkheiligheid en vreemd aan de Godsdienst der liefde w i l doen doorgaan ! D i e zijne ossen w i l m u i l b a n d e n , zal weldra geen os meer hebben om te muilbanden. Z i j , die als slechte winkeliers het volle gewigt of de mate niet geven, zullen zich zeiven afbreuk doen. Zeker ze worden als de heide of zandwoestijn, waar w e r k , zaad, regen en zonneschijn op verspild worden. O m ter bevordering van 's Dienaars ootmoed en geestelijkheid, hem voor weelde te bewaren door hem arm te houden, en uit te cijferen, waarvan hij wel i n het leven kan'blijven. is Phariseisme; de zulken zouden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen