Naast de Kansel - pagina 11

De wetgevende macht van Michigan kwam het eerst over de brug en gunde de kolonie Holland 4000 acres met een waarde van $5000 in het kader van de Binnenlandse Landverbeteringswet van 1841 om het havenwerk te financieren. Daarna pleitte Van Raalte bij het Congres voor $45.000 en onderstreepte het belang van de haven voor het economisch overleven van de kolonie. Toen de wetgevers weigerden, schreef Van Raalte rechtstreeks naar Vicepresident Millard Fillmore en vroeg hem “onderdanig” om diens invloed aan te wenden voor een toewijzing, zodat “onze hoop niet eindigt in teleurstelling en wanhoop; en dat de harten van duizenden vervuld zullen worden van liefde en dankbaarheid jegens u”. De beroepen waren aan dovemansoren gericht. De Amerikaanse politiek leek ondoorgrondelijk ten aanzien van de nieuwkomers en in toenemende mate frustrerend. Drie jaar later gunde het Congres een magere $8000 voor de Wetgevende macht van Michigan, vastgelegd in een Rivier en Haven Wet. Vanwege het zuinige Congres besloten de kolonisten om de haven zelf aan te leggen. De bestuurders van de gemeente Holland richtten een Havenbestuur op met Van Raalte aan het hoofd, en zij verplichtten zich voor $20.000 om het kanaal uit te diepen en een flinke pier aan te leggen. Na een aantal jaren kon toen de eerste stoomboot Holland bereiken. Schippers waardeerden de verbetering, maar de strijd tegen wind en zand hield niet op. Een winterstorm laat in 1855 vernielde zestig meter pier en de heimachine van $ 1500, die voor de bouw gebruikt was. Er was meer geld nodig voor de herbouw. Als eerste nam John Roost de trein naar New York om haven obligaties te verkopen aan rijke leden van de Gereformeerde Kerk, en toen hij het niet meer zag zitten en het opgaf, ging Van Raalte oostwaarts. Hij en Roost brachten ongeveer $6000 bij elkaar in 1858. De wetgevende macht van Michigan schonk Holland in 1859 14.000 acres “moerasland”, in onbewerkte staat ter waarde van ongeveer $72.000. Dankzij de opbrengsten van de obligaties en verkoop van land diepten de Hollanders het kanaal weer uit en herbouwden de pier. Van Raalte deed afstand van zijn zetel in het Havenbestuur in 1860 na bijna tien jaar leiding te hebben gegeven op de belangrijkste momenten. Ondanks de regelmatige blokkades van de haveningang door zandbanken verscheepten de kolonisten in de loop van de jaren vijftig $1.2 miljoen aan hout en landbouwproducten naar Chicago en andere havens (in dollars van vandaag $36 miljoen). Van Raaltes visie over de haven werd werkelijkheid tijdens zijn leven, en nu nog in de 135 jaar na zijn dood houdt de Amerikaanse Genie de haven open door jaarlijks te baggeren.

Leider van het Schoolbestuur Christelijk onderwijs op alle niveaus, basis, middelbaar en hoger, was Van Raaltes overtuiging. Maar hij steunde het openbare school systeem omdat dit de Amerikaanse manier was en omdat de kolonisten te arm waren om zich bijzondere, Christelijke scholen te kunnen veroorloven. Hij hoopte dat de openbare scholen in de kolonie het Christelijk karakter van de mensen zou weerspiegelen en dat deden ze ook jarenlang. Maar hij moest op er op twee fronten voor vechten –rechtzinnige kolonisten wilden Christelijk dagonderwijs en enkele boerengezinnen zagen de waarde niet van wat voor onderwijs ook dat meer was dan lezen,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen