Naast de Kansel - pagina 14

bestuur of van de mogelijkheid van een volk om zichzelf te besturen… Ze zijn niet in staat om hun publieke ambtenaren te kiezen, omdat ze volkomen onmachtig zijn om dat te kunnen beoordelen.” Totdat ze eigen kiesrecht kregen waren de Hollanders voor lokaal bestuur afhankelijk van mondige Amerikanen zoals Post. Immigranten konden pas meedoen aan plaatselijke verkiezingen na twee en een half jaar verblijf en als ze zich hadden geregistreerd. Dit was de enige manier om over hun gemeenschap controle uit te oefenen en belastingaanslagen te verspreiden, om ambtenaren, rechters, scholen, wegen en havens te kunnen betalen. Van Raalte benadrukte de plicht van de Hollanders om actieve burgers te worden, en zo gauw dat kon organiseerde hij een massa naturalisatie van volwassen mannen, in het voorjaar van 1851. Driehonderd mannen in Holland, honderd in Zeeland en veertig in Vriesland legden de eed af. Voor ze in aanmerking kwamen voor burgerschap en stemrecht regelden kerkenraden geschillen over bezit en zaken tussen de lidmaten. Maar burgerlijke lichamen namen geleidelijk aan de plaats in van kerkelijke autoriteiten, behalve in zaken van geloof en van publieke zonden. De kolonisten regeerden zichzelf onofficieel door het bijwonen van dorpsbijeenkomsten, de Volksvergadering vanaf oktober 1848. Dit ad hoc bestuurslichaam verloor zeggingskracht toen het college van opzichters van de provincie Ottawa in de zomer van 1849 de Gemeente Holland instelde, met een college van bewindvoerders als uitvoerend lichaam. Van Raalte organiseerde de eerste verkiezing in de Gemeente Holland bij hem thuis, en regelde dat tien betrouwbare Amerikanen de ambten onderling verdeelden totdat de Hollanders zover waren. Kranten waren de spreekbuis van politieke partijen. Van Raalte stichtte twee kranten, de tweetalige De Hollander in 1850 en De Grondwet in 1860. Hij was de eindredacteur van De Hollander, een Democratisch blad en Henry Post was de redacteur voor het Engels; de krant bracht in de eerste jaren enkele artikelen in het Engels en enkele in het Nederlands. De Grondwet werd nodig toen Van Raalte van partij veranderde in 1859 vanwege de dreiging aan het adres van de Unie door de slavernij politiek. Hij sloot zich aan bij de Republikeinse Partij, maar de meeste kolonisten volgden hem niet tot aan de presidentsverkiezing van 1868. Dus verschilde hij in politiek opzicht van zijn gemeente gedurende de laatste acht jaar dat hij op de kansel stond. In juli 1867, toen hij 56 jaar was en in goede gezondheid, maar wel uitgeput, kondigde hij plotseling zijn terugtrekking aan. De longinfectie van zijn vrouw verslechterde en hij had de wens om zendeling te worden in Zuid Afrika of om een andere kolonie te beginnen in een van de door de oorlog verwoeste Zuidelijke staten.

Bevorderaar van landbouw Om de landbouw in de kolonie te steunen gebruikte Van Raalte in 1850 zijn redactionele pen voor De Hollander om marktdagen en een landbouwjaarmarkt te stimuleren. De eerste jaarlijkse Marktdag, een gebruik dat de Nederlanders uit Europa meebrachten, werd gehouden in de herfst van 1851. De bedoeling was om boeren naar Holland te brengen voor “uitwisseling en koop van rundvee, schapen, varkens, paarden enz.” Tijdens de jaarmarkt werden nieuwe landbouw technieken en betere fokmethoden voor vee gepresenteerd. De jaarmarkten met tentoonstellingen en prijzen voor de boeren die het meest ondernemend

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen