Naast de Kansel - pagina 12

schrijven en rekenen. “Het is een belangrijk en moeilijk werk om een onontwikkelde massa mensen, een volk uit de laagste kringen met Europese vooroordelen op te voeden”, verklaarde hij. Hermanus Doesburg, een schoolmeester uit Nederland die tot Van Raaltes gemeente behoorde, begon een Christelijke school met onderwijs in het Nederlands, waarvoor de ouders moesten betalen. Later bracht Van Raalte zijn gemeente van de First Reformed Church5 ertoe om een parochieschool op te richten, met drie doelen –het onderwijs in de Nederlandse taal, de Heidelberger Catechismus en de Bijbel. De school hield het maar vijf jaar uit (1857-1862), omdat de kerkelijke gemeente geen steun wilde geven. Dit stelde de dominee zeer teleur. Op het eind bakende hij alles betreffende Christelijk hoger onderwijs af ten behoeve van predikers en onderwijzers voor de immigranten gemeenschappen. Hij moest campagne voeren, steunde en bepraatte de kolonisten en dreigde zelfs om te vertrekken (naar de Reformed Church van Pella in Iowa6), om hen te dwingen om de Pioniersschool, een klassieke Latijnse school, te steunen. Financiële steun door de onderwijstak van de Gereformeerde Kerk in Oost Amerika was essentieel, evenals het sturen van schoolhoofden uit die Kerk, eerst Walter Taylor in 1851 en daarna dominee John Van Vleck in 1855. De school groeide in 1866 uit tot Hope College, onder de derde “oosterling”, dominee Philip Phelps Jr. Hoewel de immigranten hun Nederlandse taal niet op zij wilden zetten, begrepen ze dat om goed te functioneren, ze moesten kunnen spreken, lezen en schrijven in de taal van het land. Een paar maanden na hun aankomst stelden ze aan Van Raalte genoeg geld ter beschikking om een “Engelse school” te starten en om Hoyt Post in te huren, een jonge Yankee Methodist uit Kalamazoo. Hij gaf les in de nieuwe taal aan volwassenen en kinderen, ’s avonds, omdat ze allemaal overdag moesten werken voor brood op de plank. Het was een bijzondere school omdat de kolonisten geen toestemming hadden voor een gewone openbare school; die kwam er pas toen de provinciale overheid een school district instelde. In mei 1848 pleitte Van Raalte daarvoor bij ambtenaren van de provincie en zij startten “District Gemeente Holland No. 1”. Hij werd gekozen als bemiddelaar van het schoolbestuur en zakenman Henry D. Post stemde toe om de school te leiden. Van Raalte schonk zes percelen en het Gemeentebestuur gaf obligaties uit voor een schoolgebouw, dat de Unie School zou gaan heten. Het betalen van de leerkracht was een volgend probleem. Van Raalte moest de eerste schooljuf Elvira Langdon laten gaan, omdat er geen geld was om haar salaris te betalen. Sommige ouders waren tegen de school en anderen waardeerden het niet dat er een Yankee onderwijzer was, en dan nog wel een vrouw. Toen Post in 1853 bedankte voor de “eer van herkiezing” als directeur, moest Van Raalte zijn plaats innemen, een positie die hij vijf jaar bekleedde, tot 1858. In die functie had hij het directe opzicht van zowel de Unie School als de Pionier School. Openbaar onderwijs moest nog aanslaan bij de Nederlanders. En van juni tot oktober 1854 was de district school dicht bij 5

Er waren meerdere Reformed Churches in Holland, de Eerste, de Tweede (Hope) en de Derde. Later zou het kerkgenootschap de Reformed Church of America gaan heten, samen met de oude gereformeerde Dutch Reformed Churches (RCA). 6 Gesticht door dominee Hendrik Scholte en een eveneens grote groep Nederlandse immigranten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen