Naast de Kansel - pagina 3

De laatste kans voor Van Raalte om te schitteren kwam een jaar later, toen de kolonie haar 25 jarig bestaan vierde. Van Raalte was hoopvol over de toekomst. “Na een strijd van vijf en twintig jaar” verklaarde hij “ondanks zonde, beproeving en een zware leerschool kunnen we toch een prachtig feest beleven. Omdat God de Bouwmeester was, leven wij in de gelukkige overtuiging dat Hij het goed met ons heeft gemaakt en ons onze hartenwensen heeft gegund”. Henry Post, de winkelier, gaf in zijn toespraak aan dat de Holland kolonie in 1872 15.250 mensen omvatte, met een rijkdom aan boerderijen, gebouwen en persoonlijke eigendommen tot een waarde van $3,5 miljoen. Dat was ondanks de verliezen door de brand van een jaar daarvoor, die in Holland en Graafschap hadden opgelopen tot $1 miljoen. Als we de dollars van 1872 omrekenen naar 2011, bedroeg de welstand $105 miljoen.

Leider van de kolonie Van Raalte was “dé Man” in het vroege Holland. De journalist Gerrit van Schelven, de eerste historicus van de kolonie, beschreef de situatie heel goed: “De Gemeenteraad van Holland was Van Raalte, de kerkenraad van Holland was Van Raalte, de Classis Holland was Van Raalte”. De Nederlandse historicus Jacob van Hinte nam met enige ironie waar dat “niet iedereen gelukkig was met deze theocratie en dat velen in de ‘democratie’ van Van Raalte in feite ‘autocratie’ zagen. Een onafzienbare reeks van vragen kwam op Van Raalte af. Als dominee moest hij twee behoorlijke preken houden voor de zondagse diensten en voorgaan in een gebedsdienst op woensdag, vier catechisatie groepen leiden per week, de verdrietigen troosten, huwelijken sluiten en begrafenissen leiden, voorzitter en notulist zijn van de kerkenraad en van classis bijeenkomsten. (Leon van den Broeke zal ons hierover meer vertellen). Naast zijn verplichtingen als dominee, namen ook wereldse zaken hem in beslag van de morgen tot de avond, zes dagen per week. De Holland kolonie groeide in drie jaar tot 4000 mensen, verspreid over tachtig vierkante kilometer. Als de enige academicus moest Van Raalte de zieken behandelen, een school voor het district stichten en leiden, zijn huis en kerk bouwen, land rond de kolonie aankopen om speculanten voor te zijn, zijn volgelingen leren hoe ze voor zichzelf land moesten kopen bij de overheids kantoren, en mannen in te leiden in het Amerikaanse politieke proces en in het burgerlijk bestuur, zodat de Hollanders hun eigen burgerlijke zaken konden regelen. Hij en Christina werden verondersteld om bezoekende notabelen, zoals dominee Isaac Wyckoff uit Albany.3 Er was ook dringende behoefte aan infrastructuur. Van Raalte organiseerde projecten om wegen door het dichte bos te hakken, zodat de kolonie met de buitenwereld verbonden kon worden, en om een haven te bouwen aan de monding van Black Lake4 bij Lake Michigan, om hout en producten van het veld naar Chicago te verschepen. Hij ging verbanden aan met zakenmensen op koren- en zaagmolens te bouwen en stichtte kranten om de banden met de verder weg liggende nederzettingen Graafschap en 3

Een leidende predikant van de oude Dutch Reformed (Gereformeerde) Church in de Staat New York. Een aanzienlijke verbreding van de Black River, met een smalle uitgang naar Lake Michigan. Nu Lake Macatawa. Zie hierna voor de havenwerken.

4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen