Het religieus leiderschap van A.C. van Raalte - pagina 3

en de vader geen belangstelling. Het gevolg van zo’n ouderlijke configuratie leidt in niet weinig gevallen, zo menen latere psychologen, tot een narcistische kwetsuur, een tekort dat voortdurend om nieuwe erkenning en bevestiging vraagt . Zo ook naar ik meen in het geval van A.C.van Raalte. Tegelijk heeft dit tekort ook een eigen kracht. Om de liefde en erkenning te krijgen die het ooit heeft gemist zoekt zo’n kind zich onmisbaar te maken in het helpen van anderen, opdat het eigen verdriet niet wordt gevoeld. Een drijfveer die het ook de eigenaardigheden, de sterke en zwakke kanten van anderen, leert zien en gebruiken.

In het gezin van Ds. Albertus van Raalte was A.C het op een na jongste kind. Geboren in 1811 groeide hij op in een gezin gedomineerd door meisjes. De oudste zoons die resp. 13 en 11 jaar ouder waren dan A.C zullen het huis al verlaten hebben voor een opleiding en werk in de wereld van handel en zaken als A.C de lagere school bezoekt. Als kind heeft A.C. dan eigenlijk alleen maar te maken met meisjes. Zijn oudste zusje Niescina was in 1806 geboren, Johanna, die later trouwde met Dirk Blikman Kikkert, in 1807, Alberta Christina, die kinderloos stierf en in haar ouderdom werd onderhouden met giften uit Amerika, in 1810 en zijn jongste zusje, Anna Harking, in 1816 (Bruins et al. 2004). Het is de periode waarin hij de leegte ervaart en alleen zijn vader wil behagen. De vader heeft voor Van Raalte iets dubbelzinnings: vriend en vijand. Is hij het ideaal dat A.C. zich van het eigen leven voorstelt, of is het juist de criticus die hem de eigen nietswaardigheid toont?

In 1829 verlaat AC het ouderlijk voor een academische opleiding in Leiden. Hij schrijft zich in bij de Letteren Faculteit. Daaraan voorafgaand heeft hij in ieder geval gedurende 2 jaar, vanaf 1827, het gymnasium in Bergen op Zoom bezocht. In april 1834 wordt hij ingeschreven bij de Theologische Faculteit in Leiden. Pas wanneer zijn vader is overleden, in 1833, en als hij zijn letteren studie heeft afgerond, begint hij een studie in de theologie. Een keuze nu in vrijheid te nemen, gedreven door de “Not der Stunde” de ellende van de cholera epidemie die in die jaren in Europa rond ging. “Pas toen begreep ik de zin van het leven. O, God, zo bad ik, red mijn leven opdat ik in mijn preken tot mijn medemensen kan zeggen dat U bestaat en voor ons zorgt, en dat wij zondaren gerechtvaardigd zijn in Jezus Christus….”. Het was mijn eerste en meest oprechte gebed, zo schrijft hij later (Jacobson et al., 1996, 14). Zijn keuze voor de theologie is wellicht ook geïnspireerd door zijn vrienden uit de Club van Scholte, een alternatieve vriendenkring, zo anders als de studenten typen die door Johannes Kneppelhout, als Klikspaan, in 1841 zijn beschreven. Als van Raalte kiest voor de studie van de theologie is hij al enkele jaren het jongste lid deze club, een groep studenten met wie hij 3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen