Tweemaal verscheurd - pagina 5

5

Als er geen zorgen waren over de gezondheid in het Van Raalte huishouden, dan was het wel over de financiën, of de kinderen of de zakelijke werkzaamheden of de fondsenwerving voor de Hope Academy, die later Hope College werd. Christina’s erfenis had het Albertus in Nederland al mogelijk gemaakt om met hulp van anderen te investeren in bedrijfjes waar de afgescheiden werklozen een goed salaris konden verdienen. Het waren geen winstgevende ondernemingen. Wat dat betreft had hij meer succes in Amerika. Toch bleef het moeilijk om financieel rond te komen voor Albertus en zijn vrouw. Zijn kapitaal zat vast in land of in ondernemingen, en geld om de belastingen te betalen was er vaak niet. Vooral tijdens de burgeroorlog, toen zonen Ben en Dirk in het noordelijke leger dienden, lag het land braak zonder inkomen. Zoon Ben schrijft zijn ouders dat hij een deel van zijn soldij naar huis zal sturen, en vertelt zijn moeder dat hij geld zal opsturen om de verzending van kleren te vergoeden. Ook dochter Christina is op de hoogte van de financiële problemen van haar ouders en schrijft haar moeder dat ze bijna niet durft om haar vader om geld te vragen, omdat ze weet dat zijn portefeuille leeg is. Zijn eigen kerkelijke gemeente betaalde hem ook vaak niet het afgesproken salaris, niet uit tegenzin, maar omdat er gewoon geen geld was. In 1853 kon Van Raalte de hypotheek niet betalen, waardoor hij het risico liep - tot “grote wanhoop van mijn vrouw” – het huis en de boerderij te moeten verkopen. Ze werden op het laatst gered door de giften van twee heren uit het oosten van Amerika. Geldtekort was er ook toen er een groter kerkgebouw moest worden gebouwd en iets later, een gebouw voor de Akademie. Van Raalte moest fondsen werven in het Oosten, waar kerkleden van de Dutch Reformed Church, en een aantal geestverwanten, al jaren financieel hadden bijgedragen aan de Kolonie. Dit betekende dat hij veel van huis was. Op zich was hij dat reizen wel gewend. Ook in Nederland was hij vaak van huis als de zogenaamde “Apostel van Overijssel”, die de hele provincie en zelfs het Graafschap in Duitsland had doorkruist om te preken of gemeentes te organizeren. Maar in Amerika betrof het een veel groter terrein. Regelmatig preekte hij in vacante gemeenten in west-Michigan, en moest hij vele uren rijden op een paard langs smalle paden, door dikke bossen en veel moerassen om deze kerken te bereiken. Hij bezocht ook kerken in Illinois, Wisconsin en Iowa, maar zijn reizen naar New York en New Jersey duurden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen