A.C. van Raalte en het instituut dat zijn naam draagt - pagina 2

In de 28 jaar waarin ik lid was van het College van Bestuur beschouw ik het Van Raalte Instituut als mijn grootste bijdrage en een bron van voldoening. [Een] voormalig lid van het College, wijlen Jim Vermeulen, wekte mijn belangstelling voor Van Raalte. Al daarvoor had de afbraak van Van Raaltes woning mij geschokt als een historische tragedie. Mijn bijdragen aan de idee, passie en geld zouden vergeefs zijn geweest als u het niet tot leven had gewekt, en als Bob Swierenga, Jack Nyenhuis en een reeks van anderen het VRI niet hadden gemaakt tot een uniek en buiengewoon deel van Hope College. En tot nu toe geeft het bewijs van academisch uitblinken van haar faculteit en stafleden. VRI is het leidende instituut geworden en het geeft stem aan het streven om Nederlands-Amerikaanse geschiedenis, cultuur en geestelijk leven te bewaren. Het is de sterkste lekenorganisatie geworden die de erfenis en Christelijke gemeenschap bevordert, en waarvan wij mogen profiteren.

Deze brief werd geschreven als antwoord op een brief van Bruins, een paar dagen daarvoor. Daarin meldde Bruins: “Ik heb net gisteren nog enkele documenten over Van Raalte aan mijn Van Raalte collectie toegevoegd; deze nu 2145 stukken omvatten alle brieven, documenten en andere mededelingen of materialen over Van Raalte die ik gedurende meer dan dertig jaar heb verzameld en die ons duidelijke informatie over hem geven”. Hij voegde daaraan toe dat hij ook had verzameld: “mappen met alle artikelen over hem, zijn gezin en zijn eigendommen in twee kasten van een meter hoog”, en “vijf ladekasten vol informatie over zijn collega’s en over de inwoners van Holland die in de negentiende eeuw met hem te maken hadden.” Deze tamelijk beperkte geschiedenis levert de context voor het belangrijkste thema van deze voordracht, de ontwikkeling van de visie voor het instituut naar een internationale visie. Als we de opeenvolgende taakomschrijvingen van het instituut beschouwen, zullen we merken hoe die visie zich ontwikkeld heeft. Het is echter belangrijk om van te voren te melden dat de missie van het Van Raalte Instituut geworteld is in die van Hope College, want het instituut is daar een onderdeel van en onderworpen aan de opdracht van de Hogeschool. Bij de start van het instituut luidde de taakomschrijving van de School: De opdracht van Hope College is om academische programma’s in de basiswetenschappen aan te bieden, die van erkende kwaliteit zijn, en om in samenhang met het Christelijk geloof van oudsher een interne basisopleiding te verzorgen voor jongens en meisjes.

Maar in de gids voor het academisch jaar 2008-2009 werd een nieuw beleidsplan gepubliceerd, met een wereldwijde visie: De opdracht van Hope College is om studenten op te leiden tot een leven van leiderschap en dienst in een wereldwijde maatschappij, door academische en cocurriculaire programma’s van erkende kwaliteit in de basiswetenschappen, in samenhang met het Christelijke geloof van oudsher.

De geschiedenis van de School geeft aan dat er al vroeg een betrokkenheid was bij een internationale visie, hoewel die nog niet bleek uit het beleidsplan. In feite werd die al in 1866 uitgedrukt door Philip Phelps Jr. in zijn inaugurele rede als eerste president van Hope College. Bij de benoeming van Phelps als president sprak Dr. Isaac N. Wyckoff: “We leven in een kleiner wordende wereld, en we moeten leren om er ons in thuis te voelen”. Zelfs voor zijn benoeming had Phelps blijk gegeven van een betrokkenheid bij wereldwijde zending. In 1864 had hij er de hand in gehad om

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen