A.C. van Raalte en het instituut dat zijn naam draagt - pagina 6

wij een nieuwe onderneming te starten: het Programma voor Gast-Wetenschappers, dat van start ging in september 2003. De eerste twee “fellows” waren Dr. Hans Krabbendam van het Roosevelt Studie Centrum in Middelburg, die in de herfst van 2003 onze gast was, en Dr. Lynn Winkels Japinga van de theologie afdeling van Hope College, die zich bij ons voegde in het voorjaar van 2004. Onze groeiende internationale visie voor het instituut werd ingebouwd in ons herziend beleidsplan, dat nu als volgt besluit: Het Instituut draagt zijn educatieve missie niet alleen uit door onderzoek en publicatie, maar ook door het bevorderen van lezingen en presentaties door zijn leden en door gasten op uitnodiging. Door verbanden met wetenschappers en educatieve en culturele instellingen in Nederland en andere landen, probeert het Instituut het begrip van de geschiedenis van deze gemeenschap te bevorderen. Van tijd tot tijd zal het Instituut bezoekende wetenschappers uit deze landen als gasten ontvangen en hen in staat stellen om onderzoek te doen in onze plaatselijke archieven en om een breder overzicht te geven van onze programma’s.

Deze gast-onderzoekers hebben bijgedragen aan de herziening van onze visie voor het instituut. Doordat we wetenschappers van nabij en ver aantrokken, werd onze wereld groter en groeide van de centrale discipline van geschiedenis uit naar sociologie, psychologie en microbiologie. Door het onderzoek en de publicaties van deze gasten verkregen wij nieuwe inzichten in de geschiedenis van onze gemeenschap en haar stichter; ze gaven ons verschillende richtingen van kennis en verschillende benaderingen van historische documenten. Daardoor ontwikkelden wij een meer samenhangende, internationale visie voor het instituut, een visie waarvan wij menen dat die in lijn is met het leven en de visie van A.C. van Raalte zelf. Ik besluit met een korte uitweiding over de stichter van onze gemeenschap en zijn internationale visie. In 1844 publiceerde Van Raalte, samen met zijn zwager ds. Anthony Brummelkamp en J.W. ten Bokkel een vlugschrift Nog is er Hulpe! Een Woord aan al het Godvreezende Volk, waarin we verrassende en lovende woorden vinden voor “wat de Heere volvoert in Engeland, waar vandaan miljoenen Bijbels worden verzonden en vele zendelingen worden uitgezonden over de wereld”; ook van Schotland, Frankrijk en Genève werden voorbeelden gegeven. Daarnaast werd het stichten van uitdrukkelijk Christelijke scholen sterk benadrukt, om een tegenwicht te bieden aan scholen die alleen maar in naam Christelijk zijn maar de vroomheid niet voeden. Bovendien publiceerden Brummelkamp en Van Raalte in 1846 Landverhuizing, of Waarom bevorderen wij de Volksverhuizing en wel naar NoordAmerika en niet naar Java? Door redenen voor emigratie naar Noord Amerika te noemen, legde Van Raalte het fundament voor zijn eigen emigratie. Hoewel armoede veroorzaakt door de aardappelziekte die vanuit Ierland zich over het vasteland verspreidde de directe oorzaak voor massale emigratie was, leefde er ook een sterk godsdienstig motief dat over was gebleven uit de verdrukking van de Afgescheidenen door de gezagsdragers van kerk en staat; een derde drijfveer was de wens dat “hun kinderen werden opgevoed in een Christelijke school”. Het vertrek uit Nederland bood de mogelijkheid van vrijheid van godsdienst en opvoeding, en van meer economische welstand. Het besluit om zich te vestigen in de woeste wereld van West Michigan in plaats van een al bewoonde plaats gaf de mogelijkheden om als een godsdienstige gemeenschap een hechtere samenhang te onderhouden onder de afgescheiden immigranten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen