Het religieus leiderschap van A.C. van Raalte - pagina 4

gezamenlijk de geschriften van Isaac da Costa bestudeert evenals die van de uit Zwitserland overgekomen Louis Henri Bähler, de vader van een van de vrienden. Ook worden de geschriften van Abraham Capadose, neef van Da Costa gelezen. Door het volgen het privatissimum van Willem Bilderdijk over de Vaderlandse geschiedenis waren Da Costa en Capadose in aanraking gekomen met het Christendom. In zijn woonplaats Den Haag hield Capadose wekelijks ontmoetingsavonden voor vrienden van het Reveil. Onder de bezoekers waren Groen van Prinsterer, de gebroeders van Hogendorp, later ook Willem de Clerq en Nicolaas Beets. Met hen werden de actuele problemen van de kerk besproken, m.n. het ontbreken van religieuze bewogenheid en gemeenschapszin. Door de Club worden ook met andere figuren uit de Reveil kring worden contacten onderhouden. Zo ging men nu en dan ging een dag naar Wassenaar waar Twent van Rozenburg woonde, eveneens een aanhanger van het Geneefse Reveil, door wie men vertrouwd raakte met het denkbeeld van Vrije Kerken (Bos, 1983, 391). In Nederland kreeg Het Reveil, een internationale opwekkingsbeweging, een eigen orthodox-protestantse vorm. De nadruk lag op de beleving van eigen vroomheid, op de harmonie van dogma en gevoel. In een protest tegen de Verlichte ideeën in de praktijk van de gewone godsdienstoefening, en bovendien in verzet tegen de regentenmentaliteit van de besturenkerk van 1816 en het zingen van Evangelische gezangen, hadden enkele van van Raaltes vrienden zich met hun gemeente afgescheiden van de Nederlands Hervormde Kerk opdat de Calvinistische beginselen bewaard zouden blijven. Ook Van Raalte volgt zijn vrienden. Na het lezen van Capadoses ‘Ernstig, biddend woord’ voegt ook hij zich bij de Afgescheidenen. Zonder dat dit voor hem betekent dat de Hervormde Kerk als ‘valse kerk’ moet worden betiteld. (Schram, 1978, 270). In 1836 trouwt AC met een van de zusters de Moen, Christina Johanna, en wordt geordineerd als predikant bij deze Afgescheiden gemeenten, als voorganger bij de gemeente in Genemuiden/Zwartsluis. .

2. Charisma

Charismatische leiders onderscheiden zich niet alleen door de effectiviteit van hun gedrag maar ook, per implicatie en attributie, door hun persoonlijkheid. De profetische visie van de leider wordt gewaarmerkt door diens doen en laten, door de congruentie van gedrag en denken, van gevoel en wil in de gerichtheid op een ultiem doel (Hamilton, 1991, 150). Charisma wordt toegeschreven aan personen die op exemplarische wijze de behoefte bevredigen aan een begrijpelijk oplossing voor de onvermijdelijke, en soms chaotische problematiek van het gewone leven (Shils, 1965, 200). Weber meent dat charisma ten diepste 4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen