Het religieus leiderschap van A.C. van Raalte - pagina 10

elkaar horen vergt een wilsbesluit. Paulus, de apostel van de heidenen, verkondigt het evangelie van liefde en verzoening . Aan de inwoners van Galate schrijft hij: “Er zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen – u bent allen een in Christus” (Gal.3:28).

Zowel Mozes als Paulus delen enkele van de kwalificaties die door Willner(1984) als essentieel worden gezien voor een charismatisch leider. Waar Mozes als vondeling een vreemdeling werd, was Paulus onder zijn volk verdacht als Romeins burger. Die marginaliteit geeft hen een breder perspectief op het leven. Beide zijn het grage en welsprekende leiders, maar beide met een lichte hapering in hun spraak . Het zijn beide mannen met grote wilskracht en beslistheid, de een leidt zijn volk gedurende 40 jaar door de woestijn, de ander overleeft allerlei varianten van tegenslag en ongeluk. Zij zijn in staat hun tegenstanders moedig en met geweld tegemoet te treden – Mozes sloeg een Egyptenaar dood en smeet uit boosheid en toorn de Stenen Tafelen stuk toen hij zag hoe zijn volk uit mismoedigheid het gouden kalf vereerde; Paulus hielp bij de steniging van Stefanus en verzette zich tegen Petrus’ autoriteit. Beide zijn in hoge mate vitaal en energiek en zijn in staat onder moeilijke omstandigheden grote prestaties te leveren.

Ze verschillen echter in hun visie op de aard van het leiderschap. Waar Mozes’ leiderschap verbonden is met de notie van het ethische, is Paulus’ leiderschap gekenmerkt door een begrip van het esthetische, m.n. van het fragmentarische (Luther, 1985, 1991). Mozes’ charisma is is gericht op het uiterlijk, op gedrag, gecentreerd op de introductie van de wet, terwijl Paulus’ charisma gericht is op het innerlijk, het is mystiek van aard (Barnes, 1978), gericht op de viering van de bevrijding van de mensen van de wet tot de liefde. Mozes’ charisma wordt gevalideerd door de uitvoering van een gegeven taak, gekenmerkt door finaliteit. Paulus’ werk wordt gekenmerkt door een gevoel voor het voorlopige, door de noodzaak steeds weer en meer te veranderen. Mozaische leiders vertegenwoordigen exclusieve waarden. Deze waarden binden tezamen degenen die bijeenhoren naar afstamming en geboorterecht. Zulke exclusieve waarden brengen een scheiding aan met degenen die niet bij hen horen. Exclusieve waarden zijn fundamenteel voor elke in-group, maar kunnen noot van doorslaggevende betekenis zijn voor een samenleving als geheel. Paulinisch leiderschap representeert inclusieve waarden – tolerantie, solidariteit. Paulus als apostel belichaamt deze inclusieve waarden door het verkondigen van het evangelie van goddelijke liefde en verzoening aan de heidenen. Aan de inwoners van Galate schrijft hij: “er is geen Jood of 10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen