Negende Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerden Grondslag - pagina 41

/ XXXIX

standvastelyck te v e r s t o o r e n . . . . hoofden om 't volk met leere en exempel te leijden." Juist het innig verband tusschen leeren en leven wordt er aanvaard ; en het is een onmisbare factor in het verband van het universitair organisme. In leeren, leven en saamleven komt het doel van een hospitium uit. Yóor tot de nadere bespreking hiervan over te gaan, toont de spreker aan, dat de universiteiten, die het centrum verlaten hebben, dat alleen in Gods Woord vaststaat, het onderling verband der wetenschappen uitruilen voor bloote vakstudie, en een dualisme scheppen tusschen hoofd en hart, en ook den eisch van het leven terugleiden tot ieders persoonlijke opvatting en tot louter wilkeur. Waarmee natuurlijk niet gezegd is, dat dit alles met voorbedachten rade geschiedt. Be intensieve eenheid van leeren en leven, de rechte wijding van het leven, en de wederheerige invloed van het saamleven worden belichaamd in een hospitium op Gereformeerden grondslag. De intensieve eenheid van leeren en leven. In het hospitium wordt alles, wat op de school wordt geleerd door de „honichmakende bijen" saamgebracht als „in zeer gevoeglijke en nuttige bijencorve", om daar vergaderd en vermeerderd te worden tot voedenden honig, waarbij Gods Woord bron is en middelpunt. De rechte wijding van het leven. Naar Gods barmhartig bestel is ons huis het middelpunt des levens. Den jongeling nu, die zijn tehuis verlaten heeft en omringd is van verleiding en allerlei gevaren, ontsluit het hospitium een veilig toevluchtsoord, waar hij vastigheid vindt voor zijn voet en voor de worsteling des levens zich kan sterken, 'tzij tezaam, 'tzij in de stille eenzaamheid. In den weg der middelen is het een „queeckhöf' in den hof der wetenschappen, waar stekken en planten gestekt en getrokken worden, die, onder den zegen des Heeren, een milden glans en toon brengen langs de paden, waarmede het leven den hof der wetenschappen „doorworstelt". <• Dit heerlijk voordeel nu ontvalt aan die Universiteiten, die het Gereformeerd beginsel hebben laten varen, en met haar ten eenzijdige wetenschappelijke roeping, geen hospitium noodig hebben. Doch ons beginsel schenkt ons dit gezegend tehuis, „waar godsvrucht en wijsheid, leeren en leven saamgaan, waar de godsvrucht den voortocht heeft". Wederheerige invloed van het saamleven. Waar het rechte beginsel der gezelligheid ontbreekt, wordt de wet der samenleving vaak tot een last en tot een vloek, want de trek der gezelligheid wordt een trekken der verleiding, en geeft het stof tot de klacht: „Als een schip zonder stuur, zoo is mijn leven . . . . en als ik denk metgezellen te treffen, leeren zij mij al wat leelijk en liederlijk is." Maar, aan den anderen kant, naar het echte beginsel der gezelligheid, heeft Erdmann gelijk, als hij zegt, dat de student zich al moeilijk anders kan ontwikkelen, dan in „gemeenschap". In gezonde gemeenschap, met eenigheid des geestes, treedt het leven in de wederkeerige betrekking van geven en nemen, raden en dienen, lijden en lieven, hebben en helpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen