Zeventiende Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 34

xxxn I n aansluiting aan wat reeds is gedaan, moet, naar sprekers overtuiging, wat reeds gevonden werd bijeengebracht, en door voortgaand zoeken, de verkregen schat worden verrijkt. Zoo alleen kan men weer komen tot die suiver Christelijke, — immers Calvinisme bedoelt niet anders — tot die zuiver Christelijke wijsbegeerte, waarnaar ook de mannen der natuurkundige wetenschappen onder ons zoo verlangend uitzien. E n eindelijk, hebt gij vrijmoedigheid tot het gebed om goedertierenheid? Maar immers, de nood der tijden dringt en in dien nood de roeping Grods, ook t o t u. De waarheid van het: „Die kennis verzamelt, verzamelt smart," wordt door de moderne wetenschap ook hierin ondervonden, dat de hoogere beginselen, de diepste gronden en laatste oorzaken hier verborgen zijn en naar zij zelve meent eeuwig zullen blijven. Tragisch einde eener eeuw, die ingeluid is door die wijsbegeerte welke zich de „critische" noemde, en wier wezen juist daarin bestond, ' dat zij de oorsprongen zou naspeuren; niets als gegeven aannemen, alles in zijn ontstaan onderzoeken en beoordeelen zou! Zeker nam het menschelijk hunnen in die eeuw toe, maar hunnen is nog geen hennen en wetenschap iets anders dan kunst. Een lid der Fransche Academie schreef dan ook ten vorigen jare in een zeer voornaam tijdschrift, dat die moderne wetenschap, „zoo al geen volslagen bankroet, dan toch een gedeeltelijk failliet had gemaakt". E n ook voor het practische leven heeft dit alles zijn beteekenis. Ook de wetenschap van het zedelijk leven, om iets te noenien, zoekt naar beginselen voor haar antwoord op de v r a a g : hoe men handelen moet. Voor ons is dit handelen gegrond in de geboden des Heeren, de zedelijkheid mitsdien op den Grodsdienst gegrond. Sedert het begin der eeuw is echter juist het omgekeerde geleerd. Men zoekt voor zijn moraal dus andere gronden. E n men meende die te vinden eerst in de bespiegeling en later in de wet der ontwikkeling van het hoogere uit het lagere leven; maar thans reeds gaan er stemmen op, die heel uw zedelijkheid als dwaasheid ontkennen. De stemmen van de anarchisten in de moraal. Niet de ruwe „compagnons" die bommen werpen in kerken en schouwburgen, maar de mannen van het intellect als Nietsche de wijsgeer en Ibsen de dramaturg uit het Noorden, voor wie plichtsbesef een spooh is. Uwe goedertierenheid, Heere, zij over ons — gelijk wij op U hopen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen