Zeventiende Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 79

LXXVII

zaken van t e t beginsel, ter wille van personen, gelijkstaam met een stellen van de eere Gods beneden de waardeering van den mensch. Daarom, indien ook onze Vereeniging iets ter eere: G-ods op het gebied der wetenschap, tot zegen van ons voïk, voor nu en voor de toekomst, zal vermogen, dan zal ze dit uit-sluitend kunnen door ongeschonden en onverbiddehjk het haartoevertrouwde beginsel te handhaven. Maar hier staat tegenover, dat niets zoo uiterst moeilijk is.. Dit zeg ik niet met het oog op de scheeve beoordeehng en de^ persoonlijke onaangenaamheid, waaraan een ieder zich blootstelt, die zich, in welken kring ook, voor de wacht bij het be-ginsel aanmeldt. De pKchtverzaker kan hem die zijn plicht wel betracht niet ongemoeid laten. Dat is de niet te ontgane reactievan de conscientie. En daarom wie den moed mist om dit ver- -. drietige, zelfs van zijn naaste vrienden, over zich te laten komeUj, is voor dezen dienst onbekwaam. Neen, met het uiterst moeilijke bedoel ik thans uitsluitend de bijna onoverkomelijke moei— hjkheid voor de leden van zulk een Vereeniging, om uit te maken, of het beginsel nog op veüig staat, dan wel of het in. gevaar verkeert. Deze moeilijkheid spruit voort uit tweeërlei oorzaak. Ten eerste uit de onmogehjkheid waarin de leden verkeerenj. om te weten wat er onderwezen wordt, en^ in de tweede plaats uit hunne ongeschiktheid om hetgeen onderwezen wordt te be— oordeelen. Over beide een kort woord. Wat er onderwezen wordt, weet alleen de hoogleeraar dieonderwijst en de studenten die hem hooren. Directeuren weten. het niet; en Curatoren weten het niet; en ambtgenooten weten. het niet; en nog veel minder weten het de leden der Vereeniging. Zelfs alle controle en inspectie schiet hier te kort. In die vele stichtingen toch, die begonnen zijn met de ware b e ginselen in haar stichtingsbrief te schrijven, en die schier alle in minder dan een eeuw van den grondslag der beginselen, afgleden, is telkens gebleken, dat een hoogleeraar, die verkeerd wilde, aan aUe controle ontsnappen kon. Niets toch is gemak- • kehjker dan om, zoodra er inspecteuren op het college verschijnen,, zich over het te behandelen onderwerp in zoo gansch onschuldigen zin uit te laten, dat aUe critiek ontwapend is. Alleen de studenten weten, wat er onderwezen wordt; maarook dit baat niet. Immers studenten zijn in den aanvang niet tot beoordeeling in staat. Graandeweg' geraken ze zelven onder den invloed van het gehoorde. En -wie er onvoldaan bhjft, verlaatde Universiteit, en trekt naar elders. Nog onlangs bleek het dan ook in het geding van Prof. Astié, aan de school van.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen