Negentiende Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 35

ixxtii rijk te doen stralen, is op den Pinksterdag de Heilige Geest uitgestort. Welnu, die belijdenis van God den Vader, den Almachtige, handhaaft het recht des Scheppers op al zijn gaven en scheppingen, die in zichzelf goed, volmaakt zgn. De zonde heeft ze alleen gedeformeerd. In weerwil daarvan heeft God de wereld liefgehad, omdat ze zijn schepping was; Hij gunde Satan zijn triomf niet; ja heeft de wereld zoo liefgehad, dat Hij zijn eengeboren Zoon gaf om de werken des duivels te verbreken en de wereld te behouden. En wat de Vader liefheeft, dat mint ook de Zoon, en wordt geliefd door den Heiligen Geest. De Geest verheerlijkt den Zoon, gelijk deze den Vader. Er is eenheid en samenstemming van de drie personen in het aanbiddelijk wezen Gods. De drieëenheid is dan ook het hart van onze Christelijke religie; zij is de belijdenis van de souvereiniteit Gods; en daarom is in de Christelijke religie de catholiciteit immanent. In Christus is geen Jood of geen Griek, geen dienstbare of vrije. Zalig sprak Jezus niet standen of klassen, maar de armen van geest. Het Evangelie is een blijde boodschap voor alle creaturen; het is Gods welbehagen alle dingen bijeen te verzamelen die in den hemel en op de aarde zijn; niets is daarvan uitgesloten. Ook de wetenschap niet. Zij, evenals het menschdom en de kunst, is in zonde ontvangen en geboren; maar Christus is gekomen om ook haar te redden. Hij doet dit niet, gelijk de ongeloovige meent in zijn onbekendheid, als een tiran, als een Nero, neen, maar Hij komt tot haar als Profeet om haar te leeren, als Priester om haar schuld te verzoenen, als Koning om haar te leiden en te besturen. Zijnjukis voor haar zacht. Eens moet het gansche koninkrijk, wetenschap en kunst ingesloten, God den Vader als een reine Bruid worden voorgesteld. Bij de Universiteitsquaestie gaat het alzoo om de liefde des Vaders, de genade des Zoons en de gemeenschap des Heiligen Geestes. Dat is de catholiciteit van ons geloof, en de historie der kerk drukt er haar zegel op. Paulus heeft die catholiciteit met hand en tand verdedigd, en hoe klein de kerk ook was, zij heeft er tot op de brandstapels voor geworsteld. Bij haar optreden vond de kerk een fijnontwikkelde cultuur tegenover zich; ze was de secte die overal werd tegengesproken. Maar langs zedelijken weg, met geestelijke wapenen, heeft ze de overwinning behaald. "Wetenschap en kunst, wet en zede zijn allengs gekerstend geworden. Een triomf van het Christelijk geloof alzoo; maar onze vreugd daarover is niet onvermengd. Spoedig huwden Cesarisme en Romanisme zich aan de Catholiciteit. Judaïsme en Paganisme deden onder Christelijke vormen hun intrede. En toen verliet de kerk almeer den zedelijken weg en zocht he,il in geweld, om naar het uitwendige zich te handhaven. En nu zijn er in de middeleeuwen wel pogingen gedaan om tot hervorming, tot uitzuivering van die valsche begrippen te komen, maar eerst met Luther, met Calvijn vooral, kwam de prineipieele, de radicale reformatie, die tot den wortel doordrong. Die reformatie bedoelde niet anders dan het gezuiverd Christelijke, was alzoo een terugkeer tot 3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen